فرهاد جهان بیگی تاریخ سیاسی ایران همیشه میان در میانە دو جریان در نوسان بوده است: از یک سو تلاش برای حفظ تنوع و تکثر، و از سوی دیگر گرایش به قدرت مطلق و حکومت‌های متمرکز. این یادداشت با نگاهی تحلیلی، روند شکل‌گیری اختناق، ابزارهای ترس و انحصار حقیقت را در چهار دوره تاریخی بررسی می‌کند: انگارەهایی از دوران داریوش هخامنشی، حکومت رضا شاه، دوران محمدرضا شاه و در نهایت، برخوردهای سیاسی جریان راست افراطی و رضا پهلوی در برابر جنبش تکثرخواه ژن ژیان آزادی. نگاە اصلی متن بر این باور اس