شیلان سقزی از شب ۲۸ فوریه و با آغاز جنگ، مردم ایران تا به امروز از دسترسی به اینترنت محروم شده‌اند. این در حالی است که در دنیای امروز، اینترنت به یک حق اساسی تبدیل شده است که فراتر از یک ابزار ارتباطی ساده قرار می‌گیرد. اینترنت تنها به عنوان وسیله‌ای برای ارتباطات اجتماعی و کاری نیست، بلکه به عنوان زیرساختی حیاتی برای آموزش، بهداشت، و مشارکت سیاسی شناخته می‌شود. در این مقاله، به بررسی اهمیت این حق، پیامدهای قطع آن، و نحوه استفاده از اینترنت به‌عنوان ابزاری برای کنترل اجتماعی

بە نظر می رسد جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل. به‌دلیل منطق درونی آن طولانی خواهد شد، زیرا ایران برخلاف آمریکا انگیزه‌ای ساختاری برای ادامه درگیری دارد. تهران با تبدیل تنگه هرمز به اهرم فشار و تعویق پرونده هسته‌ای، ابتکار عمل را حفظ کرده است. در مقابل، ترامپ میان تشدید و عقب‌نشینی گرفتار شده و راه خروج روشنی ندارد. حتی در صورت توافق، مسائل کلیدی مانند موشک‌ها و نیروهای نیابتی حل‌نشده باقی می‌مانند و خطر بازگشت سریع بحران پابرجا خواهد بود. ادوارد لوس، تحلیلگر فایننشال تایمز، می‌

گزارش: سمیە توحیدی روزنامه لوموند در یادداشتی کوتاە بە قلم ژیل پاریس بر این باور است کە نظام جمهوری اسلامی ایران توانسته است توان پایداری خود را حفظ کند. روی کار آمدن چهره‌هایی جدید که از نظر میزان سخت‌گیری تفاوتی با پیشینیان ندارند این وضعیت را نشان می‌دهد. با این حال، پیامدهای جنگی که در ۲۸ فوریه آغاز شد برای نظامی که پیش‌تر نیز با بحران‌های عمیق روبه‌رو بود سنگین خواهد بود. ژیل پاریس، تحلیلگر و نظریه‌پرداز سیاسی، با انتشار یادداشتی در لوموند بر این باور است کە دونالد ترامپ

رامیار حسینی مفهوم ملت ایران در روایت‌های مسلط از تاریخ این جغرافیا، نه به‌عنوان یک برساخت تاریخی و مدرن، بلکه به‌مثابه واقعیتی بدیهی، طبیعی و حتی ازلی بازنمایی می‌شود. گویی این ملت همواره وجود داشته و دولت مدرن صرفاً صورت نهادی آن را تثبیت کرده است. در چنین چارچوبی، تنوع ملی، زبانی و فرهنگی موجود در این جغرافیا نه به‌عنوان اشکال هم‌زمان هستی سیاسی، بلکه به‌عنوان تفاوت‌های درونی یک کل از پیش مفروض فهم می‌شود. در نتیجه، آنچه می‌توانست به‌صورت مجموعه‌ای از افق‌های متفاوت زیست

علی‌اصغر فریدی در موجی تازه از دستگیری‌های امنیتی در ایران، حدود ۲۵۰ نفر بازداشت شده‌اند که دست‌کم ۲۴۱ نفر از استان‌های کردستان، شامل کردستان، کرمانشاه و ایلام هستند. این بازداشت‌ها در مدت‌زمانی کوتاه و در فضایی امنیتی، با اتهام‌هایی چون جاسوسی برای اسرائیل یا قدرت‌های خارجی و تجزیه‌طلبی انجام شده است. هم‌زمان، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حملات موشکی و پهپادی خود را به اقلیم کردستان، از جمله هولیر و سلیمانیه، تداوم بخشیدە و مراکز احزاب مخالف را هدف قرار داده است. این هم‌زما

همزمان با تداوم تنش میان ایران و ایالات متحده آمریکا، نشانه‌ها از شکل‌گیری الگویی شبیه بازدارندگی فرسایشی حکایت دارد که در آن فشار اقتصادی، حضور نظامی و سیگنال‌های محدود دیپلماتیک همزمان پیش می‌روند. این وضعیت که به‌عنوان بن‌بست پرتنش توصیف می‌شود، نه به جنگ مستقیم می‌انجامد و نه به توافق سریع. تمرکز بحران بر تنگه هرمز، آن را به اهرم ژئوپلیتیکی تعیین‌کننده تبدیل کرده و پیامد آن تداوم بی‌ثباتی در بازارهای انرژی و افزایش ریسک‌های ساختاری در منطقه است. در حالی که تنش‌ها میان ایر

سمیە توحیدی تحلیل مرکز مطالعات امنیت و امور خارجی اورشلیم نشان می‌دهد جمهوری اسلامی ایران، بە رغم رویارویی گسترده با آمریکا و اسرائیل، دچار شکست نظامی نشده است. این گزارش پنج عامل کلیدی را برجسته می‌کند: محدودیت کارایی برتری متعارف، تداوم تهدید دریایی نامتقارن در هرمز، حفظ انسجام داخلی، انعطاف‌پذیری راهبردی و فقدان عملیات زمینی. بنابە به ارزیابی تحلیلگران، اتکای تهران به راهبرد فرسایشی و ابزارهای کم‌هزینه، در کنار حفظ اهرم‌های فشار، مانع از تحقق پیروزی قاطع شده است و نتیجه را

روز شنبه، ۲۵ آوریل، کنفرانسی یک‌روزه در شهر کلن آلمان برگزار شد. در این کنفرانس، فعالان و صاحب‌نظران کُرد با نگاهی انتقادی به یک قرن تجربه دولت–ملت در ایران پرداختند. آنها پیامدهای این تجربه برای کردستان را بررسی کردند و بر ضرورت بازاندیشی در این ساختار و حرکت به‌سوی نظمی دموکراتیک تأکید کردند. روز شنبه ۶ اردیبهشت، پلاتفرم زاگرس کنفرانسی یک‌روزه را در شهر کلن آلمان برگزار کرد. این نشست که با حضور جمعی از صاحب‌نظران و فعالان کُرد در قالب چند پنل تخصصی برگزار شد، به مناسبت صدمی

نصرالله لشنی در فاصله‌ای کوتاه، ایران دو پدیده متناقض را تجربه کرد: جنبش ژینا با شعار «زن، زندگی، آزادی» که توانست جامعه‌ای گسترده را متحد کند، و گفتمان سلطنت‌طلبی که پس از افول این جنبش، به‌ویژه در دیاسپورا، فضای رسانه‌ای را به تسخیر خود درآورد. این دو جریان، با افق‌های متفاوت و متضاد، در تضادی ساختاری قرار دارند؛ یکی به دنبال گسست از اقتدارگرایی مردسالارانه است و دیگری خواهان بازگشت به همان نظم استبدادی. این پدیده‌ها را نمی‌توان تنها با سرکوب یا ضعف سازمانی توضیح داد، بلک

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ابتدا به‌عنوان نهاد نظامی برای حفظ نظم پس از انقلاب ۱۳شکل گرفت. با گذر از جنگ ایران و عراق، سپاه از یک ملیشیا به یک ارتش عقیدتی تبدیل شد و به‌طور همزمان نفوذ اقتصادی و سیاسی خود را گسترش داد. در دوران پس از جنگ، با تسلط بر پروژه‌های کلان و شبکه‌های مالی، به یک «دولت در دولت» تبدیل شد. در دهه ۱۴۰۰، سپاه با تمرکز قدرت در دست فرماندهان نظامی، به «جمهوری اسلامی سوم» رسید که بر پایه اقتصاد جنگی و رانت‌خواهی استوار است. تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی