آمارهای حقوق بشری سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶، از استمرار یک الگوی پایدار در اعدام زنان در ایران پرده برمی‌دارند. این روند در سال ۲۰۲۴ با ۳۱ مورد به بالاترین میزان در ۱۷ سال اخیر رسید و در ماه‌های نخست ۲۰۲۶ نیز ادامه یافته است. این گزارش نشان می‌دهد اعدام زنان صرفاً یک مسئله کیفری نیست، بلکه پیوند عمیقی با تبعیض‌های ساختاری حقوقی، فقر و توزیع نامتوازن اتنیکی به‌ویژه در مناطق به‌حاشیه‌رانده‌شده دارد و پیامدهای ناگوار بین نسلی بر جای می‌گذارد. در سال‌های اخیر روند اجرای احکام اعدام در

بر اساس گزارش سازمان زنان سازمان ملل متحد، هوش مصنوعی سوءاستفاده، آزار و تولید تصاویر جعلی (دیپ‌فیک) علیه زنان روزنامه‌نگار و فعال را به شدت تسهیل کرده است. یافته‌های این نهاد نشان می‌دهد حدود ۴۵ درصد از زنان رسانه‌ای به دلیل این تهدیدها در فضای مجازی دست به خودسانسوری می‌زنند. از سوی دیگر، بانک جهانی اعلام کرده که به دلیل نبود قوانین حمایتی در ۶۰ درصد کشورها، بیش از ۱.۸ میلیارد زن در جهان در برابر حملات سایبری بی‌دفاع مانده‌اند. بر اساس گزارشی منتشر شدە از سوی سازمان زنان سا

ژیار دستباز هفتاد و نە روز قطعی اینترنت در ایران، زندگی بسیاری از شهروندان و به‌ویژه زنان شاغل را مختل کرده است. مشاغل آنلاین و غیررسمی که زنان سرپرست خانواده به آن وابسته بودند، تعطیل شده و بسیاری از آنان با بیکاری، تورم و فشار اقتصادی شدید مواجه‌اند. آمارها نشان می‌دهد سهم زنان از شاغلان تنها ۱۵ درصد است و طی زمستان گذشته، ۲۳۳ هزار شغل زنان از بین رفت. این وضعیت تبعیض‌های جنسیتی و آسیب‌پذیری اقتصادی زنان را تشدید کرده است. بیش از هفتاد روز از قطعی اینترنت در ایران می گذرد و

کتاب جدید سیسیل میشل، تحت عنوان وقتی زنان تاریخ را می‌نوشتند، تصویری زنده از زنان آشوری ۴۰۰۰ سال پیش ارائه می‌دهد که برخلاف کلیشه‌های باستانی، در تجارت، مدیریت خانواده و مالکیت زمین استقلال چشمگیری داشتند. این زنان با نامه‌ها و اسناد مالی و حقوقی خود، نقش فعالی در اقتصاد و جامعه آشور ایفا می‌کردند، حق طلاق داشتند و حتی ازدواج‌های مختلط و برابری حقوقی میان زوجین را مدیریت می‌کردند. این پژوهش می‌تواند درک ما را از فرآیند تاریخی شکل‌گیری نظام مردسالاری عمیق‌تر کرده و پیچیدگی‌ها

نصرالله لشنی بحث برابری جنسیتی، در ادبیات معاصر علوم اجتماعی، به‌طور فزاینده‌ای از سطح نمایندگی و توزیع مناصب فراتر رفته و به سطحی عمیق‌تر، یعنی منطق سازمان‌دهی قدرت، منتقل شده است. پرسش محوری دیگر این نیست که چه تعداد زن در ساختارهای سیاسی و سازمانی حضور دارند، بلکه این است که این ساختارها بر اساس چه ارزش‌ها و هنجارهایی عمل می‌کنند. این یادداشت استدلال می‌کند که نابرابری جنسیتی را باید نه صرفاً به‌مثابه حذف زنان از قدرت، بلکه به‌عنوان هژمونی یک فرهنگ مردانه در سازمان‌دهی قدر

اکرم اسدی روایت‌های مسلط از جنگ، با تمرکز بر قدرت، امنیت و میدان نبرد، تجربه زیسته زنان را به‌طور نظام‌مند به حاشیه می‌رانند. با این حال، شواهد تجربی در مطالعات جنگ و جنسیت نشان می‌دهد در درگیری‌های معاصر، که حدود ۹۰ درصد قربانیان آن را غیرنظامیان تشکیل می‌دهند، زنان در معرض اشکال چندلایه‌ای از خشونت، آوارگی و محرومیت ساختاری قرار دارند. در عین حال، آن‌ها کارکردهای حیاتی در بقا، مراقبت و بازتولید اجتماعی ایفا می‌کنند. این هم‌زمانی آسیب‌پذیری و عاملیت، ضرورت بازتعریف چارچوب‌

نصرالله لشنی بحث در باب نسبت میان زنانگی و محیط‌زیست یکی از چالش‌برانگیزترین و در عین حال حیاتی‌ترین مباحث در حوزه‌ی مطالعات بین‌رشته‌ای معاصر است. این نسبت را نباید به حضوری ساده و فیزیکی از سوی زنان در فعالیت‌های صیانت از طبیعت تقلیل داد. در واقع، ما با یک هم‌سرنوشتی تاریخی و مفهومی روبرو هستیم. پرسش بنیادین این است: چرا در طول تاریخ تمدن، هرگاه سخن از تسخیر، مهار و بهره‌برداری از طبیعت به میان آمده، استعاره‌های زنانه جان گرفته‌اند؟ و متقابلاً، چرا هرگاه ساختارهای قدرت ق

نهمین روز از جنگ جاری بین ایران، آمریکا و اسرائیل با ۸ مارس، روز جهانی زن، مصادف شد. در حالی که زنان در ایران به دلیل سیاست‌های یکی از ضدزن‌ترین حکومت‌های دنیا درگیر جنگی همه‌جانبه شده‌اند، زنان در سراسر جهان این روز را فرصتی برای بازاندیشی در موضوع برابری جنسیتی دانسته و با اعتراضات و تظاهرات‌های خود نسبت به بازگشت ایده‌های مرتجعانه و ضد زن در دنیای پر از درگیری امروز هشدار دادند. زنان معترض در بسیاری از کشورهای دنیا در این روز با شرکت در راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌هایی که بر تل

پرشنگ دولتیاری حضور هم‌زمان پیمان ویان در ائتلاف احزاب کُردی و الهام احمد در مجامع بین‌المللی، نشان‌دهنده گذار رهبری زنان کُرد از سطح نمادین به سطح ساختاری است. این دو نمونه، زن را نه به‌عنوان نماینده‌ای تزئینی، بلکه به‌مثابه کنشگری راهبردی در بازتعریف قدرت سیاسی معرفی می‌کنند. در این چارچوب، پیوند جنسیت، سیاست و ژنولوژی به بازآفرینی نظم سیاسی و به چالش کشیدن ساختارهای مردسالار منطقه می‌انجامد. در میان انبوه خطوط روایت سیاسی کُرد، حضور زنان مستقل، متفکر و مبارز همواره نقطه عط

اکرم اسدی پدیده خودکشی زنان در استان ایلام سال‌هاست به یکی از نگران‌کننده‌ترین آسیب‌های اجتماعی در غرب ایران تبدیل شده است. هرچند آمارهای رسمی به‌صورت منظم، شفاف و به‌روز منتشر نمی‌شوند، اما گزارش‌های پراکنده، داده‌های پزشکی قانونی، پژوهش‌های دانشگاهی و اظهارات فعالان محلی نشان می‌دهد که ایلام در دوره‌های مختلف، به‌ویژه در میان زنان جوان، در زمره استان‌های دارای نرخ بالای خودکشی قرار داشته است. پدیدە خودکشی زنان در ایلام را نمی‌توان به یک عامل واحد تقلیل داد. خودکشی زنان در