نصرالله لشنی بحث برابری جنسیتی، در ادبیات معاصر علوم اجتماعی، به‌طور فزاینده‌ای از سطح نمایندگی و توزیع مناصب فراتر رفته و به سطحی عمیق‌تر، یعنی منطق سازمان‌دهی قدرت، منتقل شده است. پرسش محوری دیگر این نیست که چه تعداد زن در ساختارهای سیاسی و سازمانی حضور دارند، بلکه این است که این ساختارها بر اساس چه ارزش‌ها و هنجارهایی عمل می‌کنند. این یادداشت استدلال می‌کند که نابرابری جنسیتی را باید نه صرفاً به‌مثابه حذف زنان از قدرت، بلکه به‌عنوان هژمونی یک فرهنگ مردانه در سازمان‌دهی قدر

اکرم اسدی روایت‌های مسلط از جنگ، با تمرکز بر قدرت، امنیت و میدان نبرد، تجربه زیسته زنان را به‌طور نظام‌مند به حاشیه می‌رانند. با این حال، شواهد تجربی در مطالعات جنگ و جنسیت نشان می‌دهد در درگیری‌های معاصر، که حدود ۹۰ درصد قربانیان آن را غیرنظامیان تشکیل می‌دهند، زنان در معرض اشکال چندلایه‌ای از خشونت، آوارگی و محرومیت ساختاری قرار دارند. در عین حال، آن‌ها کارکردهای حیاتی در بقا، مراقبت و بازتولید اجتماعی ایفا می‌کنند. این هم‌زمانی آسیب‌پذیری و عاملیت، ضرورت بازتعریف چارچوب‌

نصرالله لشنی بحث در باب نسبت میان زنانگی و محیط‌زیست یکی از چالش‌برانگیزترین و در عین حال حیاتی‌ترین مباحث در حوزه‌ی مطالعات بین‌رشته‌ای معاصر است. این نسبت را نباید به حضوری ساده و فیزیکی از سوی زنان در فعالیت‌های صیانت از طبیعت تقلیل داد. در واقع، ما با یک هم‌سرنوشتی تاریخی و مفهومی روبرو هستیم. پرسش بنیادین این است: چرا در طول تاریخ تمدن، هرگاه سخن از تسخیر، مهار و بهره‌برداری از طبیعت به میان آمده، استعاره‌های زنانه جان گرفته‌اند؟ و متقابلاً، چرا هرگاه ساختارهای قدرت ق

نهمین روز از جنگ جاری بین ایران، آمریکا و اسرائیل با ۸ مارس، روز جهانی زن، مصادف شد. در حالی که زنان در ایران به دلیل سیاست‌های یکی از ضدزن‌ترین حکومت‌های دنیا درگیر جنگی همه‌جانبه شده‌اند، زنان در سراسر جهان این روز را فرصتی برای بازاندیشی در موضوع برابری جنسیتی دانسته و با اعتراضات و تظاهرات‌های خود نسبت به بازگشت ایده‌های مرتجعانه و ضد زن در دنیای پر از درگیری امروز هشدار دادند. زنان معترض در بسیاری از کشورهای دنیا در این روز با شرکت در راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌هایی که بر تل

پرشنگ دولتیاری حضور هم‌زمان پیمان ویان در ائتلاف احزاب کُردی و الهام احمد در مجامع بین‌المللی، نشان‌دهنده گذار رهبری زنان کُرد از سطح نمادین به سطح ساختاری است. این دو نمونه، زن را نه به‌عنوان نماینده‌ای تزئینی، بلکه به‌مثابه کنشگری راهبردی در بازتعریف قدرت سیاسی معرفی می‌کنند. در این چارچوب، پیوند جنسیت، سیاست و ژنولوژی به بازآفرینی نظم سیاسی و به چالش کشیدن ساختارهای مردسالار منطقه می‌انجامد. در میان انبوه خطوط روایت سیاسی کُرد، حضور زنان مستقل، متفکر و مبارز همواره نقطه عط

اکرم اسدی پدیده خودکشی زنان در استان ایلام سال‌هاست به یکی از نگران‌کننده‌ترین آسیب‌های اجتماعی در غرب ایران تبدیل شده است. هرچند آمارهای رسمی به‌صورت منظم، شفاف و به‌روز منتشر نمی‌شوند، اما گزارش‌های پراکنده، داده‌های پزشکی قانونی، پژوهش‌های دانشگاهی و اظهارات فعالان محلی نشان می‌دهد که ایلام در دوره‌های مختلف، به‌ویژه در میان زنان جوان، در زمره استان‌های دارای نرخ بالای خودکشی قرار داشته است. پدیدە خودکشی زنان در ایلام را نمی‌توان به یک عامل واحد تقلیل داد. خودکشی زنان در

People who have fled El Fasher arrive in Tawila in North Darfur, Sudan. © UN OCHA سمیە توحیدی در آستانە سومین سال جنگ داخلی در سودان، تاکنون بیش از ۱۲ میلیون نفر آواره شده‌اند که بیش از نیمی از آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. زنان حدود ۶۵ درصد جمعیت آواره را تشکیل می‌دهند و به‌طور نامتناسب از دست دادن معیشت، محدودیت دسترسی به خدمات و افزایش خطر خشونت و بهره‌کشی رنج می‌برند. گزارش‌ها از افزایش خشونت‌های جنسی مرتبط با درگیری، ازدواج‌های زودهنگام و اجباری و حاشیه‌نشینی اقتص

همزمان با دیدار هیات فرانسوی با فرماندهان یگان‌های مدافع زنان (YPJ) در شهر قامیشلو، این نیروها که بخشی از نیروهای دموکراتیک سوریه هستند تاکید کردند هرگز سلاح‌های خود را زمین نخواهند گذاشت. روز دوشنبه ۱۳ بهمن، هیاتی فرانسوی شامل آنا پِک نماینده پارلمان فرانسه و مسئول روابط دفاعی پارلمان این کشور، و دیلان بوتفلیکا مسئول روابط خارجی سنای فرانسه، در اداره روابط خارجی خودمدیریتی دمکراتیک در شهر قامشیلو با فرماندهان زن دیدار کردند. هیات فرانسوی از سوی روهلات عفرین، فرمانده کل‌ ی‌پ‌

کانی احمدی نسل زد (Z) در ایران، شامل افرادی که بین سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰ متولد شده‌اند، نسلی است که در دوران بحران‌های اقتصادی، سرکوب سیاسی و تحولات دیجیتال رشد کرده است. این نسل، نخستین نسلی است که از کودکی با اینترنت، گوشی هوشمند و شبکه‌های اجتماعی آشنا شده، اما هم‌زمان با مشکلات اقتصادی، ناامیدی سیاسی و بحران‌های هویتی روبه‌رو است. این گزارش، با تکیه بر روایت‌های میدانی سه دختر جوان به نام‌های مستعار آرینا، پرنیا و صدف، ابعاد مختلف زندگی، نگرش‌ها و کنش‌گری این نسل را بررسی

به گزارش نهادهای حقوق بشری بلوچ،‌ ناپدیدسازی اجباری در بلوچستان شرقی (بلوچستان پاکستان)، یکی از بحران‌های مزمن و ساختاریافته حقوق بشری در این منطقه است. از اوایل دهه ۲۰۰۰، هزاران بلوچ ناپدید شده‌اند. زنان اکنون در حال تبدیل شدن به‌ قربانیان مستقیم این پدیده هستند. از سوی دولت پاکستان هرگز حاضر به پاسخ‌گویی به این نقض‌ها نبوده و هیچ تحقیق مستقل انجام نشده است. به گزارش کمپین فعالین بلوچ در سال‌های اخیر، پدیده ناپدیدسازی اجباری در بلوچستان شرقی، که پیشتر بیشتر مردان بلوچ را هدف