top of page
ناظران
از سیاست زندگی تا سازمان‌یابی و افق رهایی
در بخش نخست، مسالە از دستمزد و اعتراض کارگری و اجتماعی آغاز شد و به مفهوم گسترده‌تر بازتولید اجتماعی رسید. اما اگر بازتولید اجتماعی تمامی شرایطی را دربرمی‌گیرد که ادامه زندگی را ممکن می‌کنند، تحلیل نمی‌تواند در کارخانه و رابطه مزد بازبماند. کار مراقبتی و بی‌مزد، بدن و آزادی زنان، آب و خاک، اکولوژی یا زیست‌بوم، تفاوت‌های منطقه‌ای و ملی، زندان و حتی خود حق زندگی نیز وارد همان پرسش می‌شوند: چه کسی بر شرایطی که زندگی را ممکن می‌کنند اختیار دارد؟ ۸. زنان، کار بازتولیدی و سیاست زند
هفتم اکتبر و مرگِ توهم کنترل
زریان خالدی هفتم اکتبر را نمی‌توان صرفاً آغاز جنگ غزه دانست. این حمله رویدادی بود که چند دستگاه قدرت را همزمان با شکست مواجه کرد. دستگاه امنیتی اسرائیل نتوانست آنچه را در برابرش در حال شکل‌گیری بود ببیند. حماس توانست برای چند ساعت، نسبت قدرت میان یک دولت بسیار قدرتمند و یک گروه محاصره‌شده را وارونه کند. در همان حال، این حمله آشکار کرد که نظم دیپلماتیکی که مسئله فلسطین را به بحرانی قابل‌مدیریت تقلیل داده بود، تا چه اندازه بر سرپوش گذاشتن بر واقعیت‌های حل‌نشده متکی بوده است.
چرا دیکتاتورها عاشق گندم‌اند؟
در میان همه کالاهای اقتصادی، کمتر چیزی به‌اندازه گندم و نان با سرنوشت سیاسی حکومت‌های اقتدارگرا گره خوردەاند. از مصر و سوریه تا روسیه شوروی و چین مائوئیستی، تقریبا همه دیکتاتوری‌های تاریخ معاصر دلبستگی خاصی به خودکفایی گندم نشان داده‌اند. این دلبستگی تصادفی نیست، بلکە ریشه در ترکیبی از ملاحظات بقای سیاسی، امنیت ملی، کنترل اجتماعی و روایت‌سازی ایدئولوژیک دارد. در بسیاری از جوامع، به‌ویژه در خاورمیانه و آفریقای شمالی، نان صرفا یک ماده غذایی نیست، بلکە نمادی از قرارداد نانوشته
پهلوی: از نوستالژی تاریخی تا دست‌کاری شبکه‌های اجتماعی
نصراللە لشنی بازگشت پهلوی به صحنه سیاست ایران را نمی‌توان نه احیای ساده سلطنت‌خواهی دانست و نه محصول تبلیغات سیاسی. بحران مشروعیت جمهوری اسلامی، گذشته‌ای را که این نظام بر نفی آن بنا شد، دوباره به معیار مقایسه با اکنون تبدیل کرده است. حافظه جمعی نیز تصویری گزینشی از پهلوی می‌سازد که توسعه، سکولاریسم و دولت مقتدر را برجسته و اقتدارگرایی و سرکوب سیاسی آن دوره را کم‌رنگ می‌کند. همزمان، الگوریتم‌ها، شبکه‌های هماهنگ و عملیات نفوذ می‌توانند دامنه این گرایش را بزرگ‌نمایی کنند. بنابر
زیر آسفالت، ساحل است! به مناسبت سالگرد جنبش ژن،ژیان، آزادی
سارا پریزاد چهار سال بعد، اهمیت ژن، ژیان، آزادی شاید بیش از پیامدهای سیاسی آن، در جابه‌جایی خودِ میدان منازعه باشد. این جنبش اقتدار را نه فقط در حکومت، بلکه در بدن، خانواده، جنسیت و مناسبات روزمره به پرسش گرفت و از همین رو، تقلیل آن به پروژه سرنگونی، بخشی از ماهیتش را پنهان می‌کند. مشابه مه ۶۸، در این جنبش مساله اصلی تصرف قدرت نبود، بلکه سلب مشروعیت از اشکالی از قدرت بود که پیش‌تر طبیعی تلقی می‌شدند. آزمون تاریخی جنبش نیز همین‌جاست: آیا این گسست فرهنگی نهایتاً به بازآرایی پای
ژینا: نامی که زندگی‌اش هدیه، مرگش فاجعه و میراثش دگرگونی ساختارها بود
رسول شیار چهار سال پس از مرگ ژینا امینی، میراث جنبش ژن، ژیان، آزادی را نمی‌توان تنها با حضور مردم در خیابان‌های پاییز در سال ۱۴۰۱ یا ابعاد سرکوب آن سنجید. اثر ماندگارتر جنبش، جابه‌جایی در زبان و سوژگی سیاسی بود: زن از موضوع کنترل به کنشگر سیاست بدل شد و کردستان، که مطالباتش اغلب در حاشیه روایتها قرار می‌گرفت، این‌بار زبانی سیاسی را به مرکز ایران منتقل کرد. شعار و سپس گفتمان ژن، ژیان، آزادی از کردستان به سراسر ایران و سپس جهان رسید، هرچند جهانی‌شدن آن همواره با بازشناسی خاس
اعتصاب کردستان: کنگره آزادی ایران و مرزهای ناپیدای دموکراسی در کجا بە هم می رسند؟
رامیار حسینی بیانیه کنگره آزادی ایران از اعتصاب کردستان حمایت می‌کند، اما مسالە اصلی نحوە این به‌رسمیت‌شناختن است. در این روایت، کردستان بیشتر بخشی از مبارزه سراسری برای آزادی است و نە پذیرش نقش یک سوژه تاریخی و سیاسی با مطالبات مشخص. نتیجه سیاسی این رویکرد آن است که همبستگی، اگر بر پذیرش تفاوت‌ها بنا نشود، می‌تواند به ادغام مطالبات پیرامون در یک روایت مرکزی از ملت ایران منجر شود. ژینا نیز صرفا نماد مبارزه با حجاب اجباری نیست، بلکه نقطه تلاقی ستم جنسیتی، ملی، زبانی و طبقاتی ا
زن، زندگی، آزادی؛ چه بود، چرا شکل گرفت و چه را تغییر داد؟
نصرالله لَشَنی چهار سال از مرگ ژینا (مهسا) امینی می‌گذرد، حادثه‌ای که در شهریور ۱۴۰۱ یکی از گسترده‌ترین و عمیق‌ترین موج‌های اعتراض سیاسی و اجتماعی در تاریخ جمهوری اسلامی را به راه انداخت. در این چهار سال، درباره‌ی ماهیت این رویداد تعبیرهای متفاوتی به کار رفته است؛ انقلاب، قیام، شورش و جنبش اجتماعی. اما اختلاف بر سر نام، صرفاً اختلافی واژگانی نیست. هر کدام از این مفاهیم در علوم اجتماعی معنای متفاوتی دارد و انتخاب هر یک، ما را به ارزیابی متفاوتی از آنچه در ایران رخ داده است می
پروژه ممکن مهدی توکلی: سوگوارەای برای یک عکاس کرد
یوانا بوخنسکا ترجمە: آرنانیوز مهدی توکلی به قدرت هنر کردی ایمان داشت. عکاسی برای او نه امتیازی برآمدە از نخبگی، که امکانی برای همەگان بود تا داستان خود را روایت کنند، اندوه را به نیروی آفرینش بدل سازند و کردستان را به چشم کسانی بیاورند که انتخاب کرده بودند آن را نبینند. پروژه ممکن او فتح قله یا جست‌وجوی شهرت نبود. تلاشی بود برای شکستن مرزهای نامرئی ذهن با هنر و پرورش جامعه‌ای آگاه و مسئول. مهدی می‌دانست گاهی باید گذاشت سکوت سخن بگوید. اما اکنون، سکوت باید شکسته شود. احتمالا ش
تحصیل آنلاین به مثابه امری طبقاتی
رسول شیار آموزش مجازی در ایران، زیر فشار فقر و جهش قیمت ابزارهای دیجیتال به صورت تازه‌ای از نابرابری آموزشی بدل شده است. انتقال کلاس از مدرسه به خانه فقط مکان آموزش را تغییر نمی‌دهد، بلکه هزینه دسترسی به آن را نیز بر دوش خانواده می‌گذارد. در یک سوی این شکاف، دانش‌آموزی با لپ‌تاپ، اینترنت پایدار و امکانات آموزشی بیشتر قرار دارد و در سوی دیگر، کودکی که برای یک گوشی مشترک منتظر می‌ماند یا اساساً به کلاس راه نمی‌یابد. اینجا دیگر فقر فقط کیفیت آموزش را تعیین نمی‌کند، بلکه حق ورود
دیدگاه
از سیاست زندگی تا سازمان‌یابی و افق رهایی
در بخش نخست، مسالە از دستمزد و اعتراض کارگری و اجتماعی آغاز شد و به مفهوم گسترده‌تر بازتولید اجتماعی رسید. اما اگر بازتولید اجتماعی تمامی شرایطی را دربرمی‌گیرد که ادامه زندگی را ممکن می‌کنند، تحلیل نمی‌تواند در کارخانه و رابطه مزد بازبماند. کار مراقبتی و بی‌مزد، بدن و آزادی زنان، آب و خاک، اکولوژی یا زیست‌بوم، تفاوت‌های منطقه‌ای و ملی، زندان و حتی خود حق زندگی نیز وارد همان پرسش می‌شوند: چه کسی بر شرایطی که زندگی را ممکن می‌کنند اختیار دارد؟ ۸. زنان، کار بازتولیدی و سیاست زند
هفتم اکتبر و مرگِ توهم کنترل
زریان خالدی هفتم اکتبر را نمی‌توان صرفاً آغاز جنگ غزه دانست. این حمله رویدادی بود که چند دستگاه قدرت را همزمان با شکست مواجه کرد. دستگاه امنیتی اسرائیل نتوانست آنچه را در برابرش در حال شکل‌گیری بود ببیند. حماس توانست برای چند ساعت، نسبت قدرت میان یک دولت بسیار قدرتمند و یک گروه محاصره‌شده را وارونه کند. در همان حال، این حمله آشکار کرد که نظم دیپلماتیکی که مسئله فلسطین را به بحرانی قابل‌مدیریت تقلیل داده بود، تا چه اندازه بر سرپوش گذاشتن بر واقعیت‌های حل‌نشده متکی بوده است.
چرا دیکتاتورها عاشق گندم‌اند؟
در میان همه کالاهای اقتصادی، کمتر چیزی به‌اندازه گندم و نان با سرنوشت سیاسی حکومت‌های اقتدارگرا گره خوردەاند. از مصر و سوریه تا روسیه شوروی و چین مائوئیستی، تقریبا همه دیکتاتوری‌های تاریخ معاصر دلبستگی خاصی به خودکفایی گندم نشان داده‌اند. این دلبستگی تصادفی نیست، بلکە ریشه در ترکیبی از ملاحظات بقای سیاسی، امنیت ملی، کنترل اجتماعی و روایت‌سازی ایدئولوژیک دارد. در بسیاری از جوامع، به‌ویژه در خاورمیانه و آفریقای شمالی، نان صرفا یک ماده غذایی نیست، بلکە نمادی از قرارداد نانوشته
پهلوی: از نوستالژی تاریخی تا دست‌کاری شبکه‌های اجتماعی
نصراللە لشنی بازگشت پهلوی به صحنه سیاست ایران را نمی‌توان نه احیای ساده سلطنت‌خواهی دانست و نه محصول تبلیغات سیاسی. بحران مشروعیت جمهوری اسلامی، گذشته‌ای را که این نظام بر نفی آن بنا شد، دوباره به معیار مقایسه با اکنون تبدیل کرده است. حافظه جمعی نیز تصویری گزینشی از پهلوی می‌سازد که توسعه، سکولاریسم و دولت مقتدر را برجسته و اقتدارگرایی و سرکوب سیاسی آن دوره را کم‌رنگ می‌کند. همزمان، الگوریتم‌ها، شبکه‌های هماهنگ و عملیات نفوذ می‌توانند دامنه این گرایش را بزرگ‌نمایی کنند. بنابر
زیر آسفالت، ساحل است! به مناسبت سالگرد جنبش ژن،ژیان، آزادی
سارا پریزاد چهار سال بعد، اهمیت ژن، ژیان، آزادی شاید بیش از پیامدهای سیاسی آن، در جابه‌جایی خودِ میدان منازعه باشد. این جنبش اقتدار را نه فقط در حکومت، بلکه در بدن، خانواده، جنسیت و مناسبات روزمره به پرسش گرفت و از همین رو، تقلیل آن به پروژه سرنگونی، بخشی از ماهیتش را پنهان می‌کند. مشابه مه ۶۸، در این جنبش مساله اصلی تصرف قدرت نبود، بلکه سلب مشروعیت از اشکالی از قدرت بود که پیش‌تر طبیعی تلقی می‌شدند. آزمون تاریخی جنبش نیز همین‌جاست: آیا این گسست فرهنگی نهایتاً به بازآرایی پای
ژینا: نامی که زندگی‌اش هدیه، مرگش فاجعه و میراثش دگرگونی ساختارها بود
رسول شیار چهار سال پس از مرگ ژینا امینی، میراث جنبش ژن، ژیان، آزادی را نمی‌توان تنها با حضور مردم در خیابان‌های پاییز در سال ۱۴۰۱ یا ابعاد سرکوب آن سنجید. اثر ماندگارتر جنبش، جابه‌جایی در زبان و سوژگی سیاسی بود: زن از موضوع کنترل به کنشگر سیاست بدل شد و کردستان، که مطالباتش اغلب در حاشیه روایتها قرار می‌گرفت، این‌بار زبانی سیاسی را به مرکز ایران منتقل کرد. شعار و سپس گفتمان ژن، ژیان، آزادی از کردستان به سراسر ایران و سپس جهان رسید، هرچند جهانی‌شدن آن همواره با بازشناسی خاس
اعتصاب کردستان: کنگره آزادی ایران و مرزهای ناپیدای دموکراسی در کجا بە هم می رسند؟
رامیار حسینی بیانیه کنگره آزادی ایران از اعتصاب کردستان حمایت می‌کند، اما مسالە اصلی نحوە این به‌رسمیت‌شناختن است. در این روایت، کردستان بیشتر بخشی از مبارزه سراسری برای آزادی است و نە پذیرش نقش یک سوژه تاریخی و سیاسی با مطالبات مشخص. نتیجه سیاسی این رویکرد آن است که همبستگی، اگر بر پذیرش تفاوت‌ها بنا نشود، می‌تواند به ادغام مطالبات پیرامون در یک روایت مرکزی از ملت ایران منجر شود. ژینا نیز صرفا نماد مبارزه با حجاب اجباری نیست، بلکه نقطه تلاقی ستم جنسیتی، ملی، زبانی و طبقاتی ا
زن، زندگی، آزادی؛ چه بود، چرا شکل گرفت و چه را تغییر داد؟
نصرالله لَشَنی چهار سال از مرگ ژینا (مهسا) امینی می‌گذرد، حادثه‌ای که در شهریور ۱۴۰۱ یکی از گسترده‌ترین و عمیق‌ترین موج‌های اعتراض سیاسی و اجتماعی در تاریخ جمهوری اسلامی را به راه انداخت. در این چهار سال، درباره‌ی ماهیت این رویداد تعبیرهای متفاوتی به کار رفته است؛ انقلاب، قیام، شورش و جنبش اجتماعی. اما اختلاف بر سر نام، صرفاً اختلافی واژگانی نیست. هر کدام از این مفاهیم در علوم اجتماعی معنای متفاوتی دارد و انتخاب هر یک، ما را به ارزیابی متفاوتی از آنچه در ایران رخ داده است می
پروژه ممکن مهدی توکلی: سوگوارەای برای یک عکاس کرد
یوانا بوخنسکا ترجمە: آرنانیوز مهدی توکلی به قدرت هنر کردی ایمان داشت. عکاسی برای او نه امتیازی برآمدە از نخبگی، که امکانی برای همەگان بود تا داستان خود را روایت کنند، اندوه را به نیروی آفرینش بدل سازند و کردستان را به چشم کسانی بیاورند که انتخاب کرده بودند آن را نبینند. پروژه ممکن او فتح قله یا جست‌وجوی شهرت نبود. تلاشی بود برای شکستن مرزهای نامرئی ذهن با هنر و پرورش جامعه‌ای آگاه و مسئول. مهدی می‌دانست گاهی باید گذاشت سکوت سخن بگوید. اما اکنون، سکوت باید شکسته شود. احتمالا ش
تحصیل آنلاین به مثابه امری طبقاتی
رسول شیار آموزش مجازی در ایران، زیر فشار فقر و جهش قیمت ابزارهای دیجیتال به صورت تازه‌ای از نابرابری آموزشی بدل شده است. انتقال کلاس از مدرسه به خانه فقط مکان آموزش را تغییر نمی‌دهد، بلکه هزینه دسترسی به آن را نیز بر دوش خانواده می‌گذارد. در یک سوی این شکاف، دانش‌آموزی با لپ‌تاپ، اینترنت پایدار و امکانات آموزشی بیشتر قرار دارد و در سوی دیگر، کودکی که برای یک گوشی مشترک منتظر می‌ماند یا اساساً به کلاس راه نمی‌یابد. اینجا دیگر فقر فقط کیفیت آموزش را تعیین نمی‌کند، بلکه حق ورود
دیدگاه
از سیاست زندگی تا سازمان‌یابی و افق رهایی
در بخش نخست، مسالە از دستمزد و اعتراض کارگری و اجتماعی آغاز شد و به مفهوم گسترده‌تر بازتولید اجتماعی رسید. اما اگر بازتولید اجتماعی تمامی شرایطی را دربرمی‌گیرد که ادامه زندگی را ممکن می‌کنند، تحلیل نمی‌تواند در کارخانه و رابطه مزد بازبماند. کار مراقبتی و بی‌مزد، بدن و آزادی زنان، آب و خاک، اکولوژی یا زیست‌بوم، تفاوت‌های منطقه‌ای و ملی، زندان و حتی خود حق زندگی نیز وارد همان پرسش می‌شوند: چه کسی بر شرایطی که زندگی را ممکن می‌کنند اختیار دارد؟ ۸. زنان، کار بازتولیدی و سیاست زند
هفتم اکتبر و مرگِ توهم کنترل
زریان خالدی هفتم اکتبر را نمی‌توان صرفاً آغاز جنگ غزه دانست. این حمله رویدادی بود که چند دستگاه قدرت را همزمان با شکست مواجه کرد. دستگاه امنیتی اسرائیل نتوانست آنچه را در برابرش در حال شکل‌گیری بود ببیند. حماس توانست برای چند ساعت، نسبت قدرت میان یک دولت بسیار قدرتمند و یک گروه محاصره‌شده را وارونه کند. در همان حال، این حمله آشکار کرد که نظم دیپلماتیکی که مسئله فلسطین را به بحرانی قابل‌مدیریت تقلیل داده بود، تا چه اندازه بر سرپوش گذاشتن بر واقعیت‌های حل‌نشده متکی بوده است.
چرا دیکتاتورها عاشق گندم‌اند؟
در میان همه کالاهای اقتصادی، کمتر چیزی به‌اندازه گندم و نان با سرنوشت سیاسی حکومت‌های اقتدارگرا گره خوردەاند. از مصر و سوریه تا روسیه شوروی و چین مائوئیستی، تقریبا همه دیکتاتوری‌های تاریخ معاصر دلبستگی خاصی به خودکفایی گندم نشان داده‌اند. این دلبستگی تصادفی نیست، بلکە ریشه در ترکیبی از ملاحظات بقای سیاسی، امنیت ملی، کنترل اجتماعی و روایت‌سازی ایدئولوژیک دارد. در بسیاری از جوامع، به‌ویژه در خاورمیانه و آفریقای شمالی، نان صرفا یک ماده غذایی نیست، بلکە نمادی از قرارداد نانوشته
پهلوی: از نوستالژی تاریخی تا دست‌کاری شبکه‌های اجتماعی
نصراللە لشنی بازگشت پهلوی به صحنه سیاست ایران را نمی‌توان نه احیای ساده سلطنت‌خواهی دانست و نه محصول تبلیغات سیاسی. بحران مشروعیت جمهوری اسلامی، گذشته‌ای را که این نظام بر نفی آن بنا شد، دوباره به معیار مقایسه با اکنون تبدیل کرده است. حافظه جمعی نیز تصویری گزینشی از پهلوی می‌سازد که توسعه، سکولاریسم و دولت مقتدر را برجسته و اقتدارگرایی و سرکوب سیاسی آن دوره را کم‌رنگ می‌کند. همزمان، الگوریتم‌ها، شبکه‌های هماهنگ و عملیات نفوذ می‌توانند دامنه این گرایش را بزرگ‌نمایی کنند. بنابر
زیر آسفالت، ساحل است! به مناسبت سالگرد جنبش ژن،ژیان، آزادی
سارا پریزاد چهار سال بعد، اهمیت ژن، ژیان، آزادی شاید بیش از پیامدهای سیاسی آن، در جابه‌جایی خودِ میدان منازعه باشد. این جنبش اقتدار را نه فقط در حکومت، بلکه در بدن، خانواده، جنسیت و مناسبات روزمره به پرسش گرفت و از همین رو، تقلیل آن به پروژه سرنگونی، بخشی از ماهیتش را پنهان می‌کند. مشابه مه ۶۸، در این جنبش مساله اصلی تصرف قدرت نبود، بلکه سلب مشروعیت از اشکالی از قدرت بود که پیش‌تر طبیعی تلقی می‌شدند. آزمون تاریخی جنبش نیز همین‌جاست: آیا این گسست فرهنگی نهایتاً به بازآرایی پای
ژینا: نامی که زندگی‌اش هدیه، مرگش فاجعه و میراثش دگرگونی ساختارها بود
رسول شیار چهار سال پس از مرگ ژینا امینی، میراث جنبش ژن، ژیان، آزادی را نمی‌توان تنها با حضور مردم در خیابان‌های پاییز در سال ۱۴۰۱ یا ابعاد سرکوب آن سنجید. اثر ماندگارتر جنبش، جابه‌جایی در زبان و سوژگی سیاسی بود: زن از موضوع کنترل به کنشگر سیاست بدل شد و کردستان، که مطالباتش اغلب در حاشیه روایتها قرار می‌گرفت، این‌بار زبانی سیاسی را به مرکز ایران منتقل کرد. شعار و سپس گفتمان ژن، ژیان، آزادی از کردستان به سراسر ایران و سپس جهان رسید، هرچند جهانی‌شدن آن همواره با بازشناسی خاس
اعتصاب کردستان: کنگره آزادی ایران و مرزهای ناپیدای دموکراسی در کجا بە هم می رسند؟
رامیار حسینی بیانیه کنگره آزادی ایران از اعتصاب کردستان حمایت می‌کند، اما مسالە اصلی نحوە این به‌رسمیت‌شناختن است. در این روایت، کردستان بیشتر بخشی از مبارزه سراسری برای آزادی است و نە پذیرش نقش یک سوژه تاریخی و سیاسی با مطالبات مشخص. نتیجه سیاسی این رویکرد آن است که همبستگی، اگر بر پذیرش تفاوت‌ها بنا نشود، می‌تواند به ادغام مطالبات پیرامون در یک روایت مرکزی از ملت ایران منجر شود. ژینا نیز صرفا نماد مبارزه با حجاب اجباری نیست، بلکه نقطه تلاقی ستم جنسیتی، ملی، زبانی و طبقاتی ا
زن، زندگی، آزادی؛ چه بود، چرا شکل گرفت و چه را تغییر داد؟
نصرالله لَشَنی چهار سال از مرگ ژینا (مهسا) امینی می‌گذرد، حادثه‌ای که در شهریور ۱۴۰۱ یکی از گسترده‌ترین و عمیق‌ترین موج‌های اعتراض سیاسی و اجتماعی در تاریخ جمهوری اسلامی را به راه انداخت. در این چهار سال، درباره‌ی ماهیت این رویداد تعبیرهای متفاوتی به کار رفته است؛ انقلاب، قیام، شورش و جنبش اجتماعی. اما اختلاف بر سر نام، صرفاً اختلافی واژگانی نیست. هر کدام از این مفاهیم در علوم اجتماعی معنای متفاوتی دارد و انتخاب هر یک، ما را به ارزیابی متفاوتی از آنچه در ایران رخ داده است می
پروژه ممکن مهدی توکلی: سوگوارەای برای یک عکاس کرد
یوانا بوخنسکا ترجمە: آرنانیوز مهدی توکلی به قدرت هنر کردی ایمان داشت. عکاسی برای او نه امتیازی برآمدە از نخبگی، که امکانی برای همەگان بود تا داستان خود را روایت کنند، اندوه را به نیروی آفرینش بدل سازند و کردستان را به چشم کسانی بیاورند که انتخاب کرده بودند آن را نبینند. پروژه ممکن او فتح قله یا جست‌وجوی شهرت نبود. تلاشی بود برای شکستن مرزهای نامرئی ذهن با هنر و پرورش جامعه‌ای آگاه و مسئول. مهدی می‌دانست گاهی باید گذاشت سکوت سخن بگوید. اما اکنون، سکوت باید شکسته شود. احتمالا ش
تحصیل آنلاین به مثابه امری طبقاتی
رسول شیار آموزش مجازی در ایران، زیر فشار فقر و جهش قیمت ابزارهای دیجیتال به صورت تازه‌ای از نابرابری آموزشی بدل شده است. انتقال کلاس از مدرسه به خانه فقط مکان آموزش را تغییر نمی‌دهد، بلکه هزینه دسترسی به آن را نیز بر دوش خانواده می‌گذارد. در یک سوی این شکاف، دانش‌آموزی با لپ‌تاپ، اینترنت پایدار و امکانات آموزشی بیشتر قرار دارد و در سوی دیگر، کودکی که برای یک گوشی مشترک منتظر می‌ماند یا اساساً به کلاس راه نمی‌یابد. اینجا دیگر فقر فقط کیفیت آموزش را تعیین نمی‌کند، بلکه حق ورود
خبرهای بیشتر
ناوی پیلای: از دفاع از زندانیان آپارتاید تا دریافت نوبل صلح
ناوی پیلای، حقوق‌دان اهل آفریقای جنوبی و کمیسر عالی پیشین حقوق بشر سازمان ملل، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۶ معرفی شد. کمیته نروژی نوبل این جایزه را به پاس تلاش‌های او در دفاع از حقوق بشر، پیگرد جنایات بین‌المللی و حمایت از قربانیان جنگ اعطا کرد. پیلای که فعالیت حقوقی خود را با دفاع از زندانیان سیاسی در دوران آپارتاید آغاز کرد، بعدها در دادگاه کیفری بین‌المللی رواندا و دیوان کیفری بین‌المللی فعالیت داشت. او همچنین ریاست کمیسیون تحقیق سازمان ملل درباره فلسطین و اسرائیل را بر عهده
bottom of page