نصرالله لشنی جنگ اخیر، ظرفیت جامعه مدنی برای سازمان‌دهی، بسیج و بیان مطالبات عمومی را به شدت کاهش داده است. زیرا جنگ سه مؤلفه‌ی اصلی بقای جامعه‌ی مدنی، که عبارتند از ارتباطات، سازمان‌یابی و امکان کنش جمعی، را به پایین‌ترین سطح چند دهه‌ی اخیر رسانده است. در نتیجه، مطالبات دموکراسی‌خواهانه، حقوق زنان، اعتراضات صنفی و … جای خود را به دغدغه‌های بقا، امنیت فردی و تأمین معیشت داده‌اند. اما این وضعیت موقتی است و چندان دوام نخواهد داشت. جنگ‌ها تنها زیرساخت‌های فیزیکی را ویران نمی‌کنن

شیلان سقزی مداخلات قضایی-ارزی اخیر دولت در ترکیه، بازتاب منطق قدرت در این کشور است. اردوغان که در دهه ۲۰۰۰ با شعار دموکراسی، نئولیبرالیسم و حمایت از سرمایه‌داری آناتولی برای خروج از سایه کمالیسم به قدرت رسید، به مرور زمان پروژه خود را به ساختاری بسیار سخت‌تر تبدیل کردە است. این دولت با گره زدن اقتصاد به سرمایه خارجی و ساخت‌وساز، ارتش را عقب راند، قوه قضاییه را تحت فشار گذاشت و کنترل خود بر دانشگاه را دوچندان کرد. در نهایت، با قراردادن جامعه در وضعیت تعلیق مزمن می‌خواهد بقای خ

نصرالله لشنی برخلاف محاسبات بسیاری از سیاستمداران مبنی بر فروپاشی جمهوری اسلامی در پی بمباران زیرساخت‌ها و حذف رهبران، این تهاجم نظامی به دلیل انسجام بدنه سرکوب سپاه و غلبه روان‌شناسی بقای ملی در جامعه، به قیام مردمی منجر نشد. در عوض، با تشکیل شورای رهبری موقت و انتصاب مجتبی خامنه‌ای، قدرت به شکلی منسجم به هسته نظامی-امنیتی سپاه منتقل گردید. این وضعیت، شکستی سنگین برای اپوزیسیون برون‌مرزی رقم زد. این رویداد ریشه در هشت عامل ساختاری دارد و نشان می‌دهد هرگونه دگرگونی پایدار د

علی‌اصغر فریدی بسیاری از مرزهای امروزی ترسیم شدە میان کشورها در نقاط مختلف جهان، نتیجه تصمیم‌گیری‌های قدرت‌های اروپایی در دوران استعمار هستند. این مرزها اغلب بدون توجه به پیوندهای اتنیکی، زبانی، مذهبی و جغرافیایی ساکنان مناطق ترسیم شدند و تا امروز باعث تنش، درگیری و گاهی جنگ‌های طولانی شده‌اند، از تقسیم شبه‌قاره هند گرفته تا تجزیه سرزمین‌های خاورمیانه و آفریقا، این خطوط خیالی که روی نقشه کشیده شدند، زندگی میلیون‌ها انسان را تحت تاثیر قرار داده‌اند. در این میان، نقش دیپلمات‌ها

رسول گله‌بان ایران همزمان با فشار خارجی، بحران اقتصادی و تنش‌های امنیتی، با فرسایش عمیق در رابطه تاریخی میان مرکز و پیرامون روبه‌رو است. این شکاف طی دهه‌ها با توسعه نامتوازن، امنیتی‌سازی هویت و بحران نمایندگی تشدید شده است. بخش زیادی از تحلیل‌ها، بحران ایران را از زاویه طبقه متوسط شهری روایت می‌کنند، اما در کردستان، بلوچستان و خوزستان، فرسایش سال‌هاست در قالب فقر ساختاری، مهاجرت، کولبری، سوخت‌بری و بی‌اعتمادی مزمن جریان دارد. پیرامون دیگر فقط یک مسئله امنیتی نیست، بلکه به ب

میثم آل‌مهدی، فعال کارگری عرب اهوازی، از کارگران پیشرو در اعتصابات کم‌سابقه سال ۱۳۹۷ و امتداد آن در سال ۹۸ بود. این اعتصاب ۴۸ روزه به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین ایستادگی‌های کارگری در تاریخ معاصر ایران ثبت شدە است. میثم برخاسته از یک خانواده‌ای کارگری، در تحلیل‌هایش ستم ملی را به عنوان یکی از ارکان اساسی ساختار طبقاتی در ایران تبیین می‌کند. او در حال حاضر تمرکز خود را بر مطالعه و پژوهش در زمینه سازماندهی و ساختارهای آن در میان توده‌های ستم‌دیده قرار داده است. گفت‌وگ

شیلان سقزی در نگاه اول، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی شبیه سه بازیگرِ جدا افتاده‌اند که فقط گهگاه در اجلاس‌ها یا بحران‌های منطقه‌ای کنار هم می‌نشینند. اما اگر صحنه را از امروزِ جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل عقب‌تر ببریم، یک الگوی عمیق‌تر دیده می‌شود: این سه کشور، نه یک بلوکِ ایدئولوژیک، بلکه یک مثلثِ تطبیقیِ قدرت‌اند که هر ضلع آن یک نوع سرمایه‌ی متفاوت وارد بازی می‌کند؛ پاکستان هراسِ امنیتی و ظرفیتِ نظامیِ نوسانی، عربستان سرمایه و وزنِ مالی و نمادینِ عربی و ترکیه صنعتِ دفاعی

اکرم اسدی در گوشه‌ای از جهان که تاریخ گویی مسیر خود را وارونه پیموده است، زنانی در گوشه‌ای از دنیای مدرن، بار دیگر از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شده‌اند.امروز افغانستان تنها درگیر بحران سیاسی و اقتصادی نیست بلکه، این سرزمین به نمادی از فروپاشی تدریجی کرامت انسانی تبدیل شده است. در قرن بیست‌ویکم، زمانی که جهان از آزادی، برابری و حقوق بشر سخن می‌گوید، در افغانستان «زن بودن» به جرمی خاموش بدل شده، جرمی که مجازاتش حذف از جامعه، خاموشی اجباری و انزوای کامل است. تراژدی افغانستا

نصرالله لشنی جهان معاصر وارد وضعیتی شده است که می‌توان آن را با دقت مفهومی، و نه صرفاً به‌عنوان یک استعاره، جنگ سرد جدید نامید. این وضعیت نه بازگشت مکانیکی به جنگ سرد قرن بیستم است و نه صرفاً ادامه‌ی رقابت قدرت‌های بزرگ در قالبی تازه؛ بلکه شکلی کیفاً متفاوت از سازمان‌یابی قدرت در نظام بین‌الملل است که پیامدهای مستقیم و عمیقی برای امکان دموکراسی، به‌ویژه در مناطق پیرامونی مانند خاورمیانه، دارد. در جنگ سرد کلاسیک، رقابت میان دو بلوک ایدئولوژیک نسبتاً منسجم (لیبرالیسم سرمایه‌د

علی‌اصغر فریدی سوسیال‌دموکراسی را نمی‌توان صرفاً یک گرایش سیاسی دانست، زیرا این مدل در شکل‌گیری بخش مهمی از نظم اجتماعی جهان معاصر نقش داشته است. بسیاری از حقوقی که امروز بدیهی به نظر می‌رسند، از آموزش و درمان عمومی تا حقوق کار و حمایت اجتماعی، حاصل اصلاحات سوسیال‌دموکراتیک هستند. تجربه کشورهای شمال اروپا نیز نشان داد که میان اقتصاد بازار، آزادی‌های مدنی و عدالت اجتماعی تعارضی اجتناب‌ناپذیر وجود ندارد. به همین دلیل، تقلیل تمام سنت چپ به تجربه‌های اقتدارگرا، تصویری ناقص و غیرت