آمارهای حقوق بشری سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶، از استمرار یک الگوی پایدار در اعدام زنان در ایران پرده برمی‌دارند. این روند در سال ۲۰۲۴ با ۳۱ مورد به بالاترین میزان در ۱۷ سال اخیر رسید و در ماه‌های نخست ۲۰۲۶ نیز ادامه یافته است. این گزارش نشان می‌دهد اعدام زنان صرفاً یک مسئله کیفری نیست، بلکه پیوند عمیقی با تبعیض‌های ساختاری حقوقی، فقر و توزیع نامتوازن اتنیکی به‌ویژه در مناطق به‌حاشیه‌رانده‌شده دارد و پیامدهای ناگوار بین نسلی بر جای می‌گذارد. در سال‌های اخیر روند اجرای احکام اعدام در