برای درک بهتر فرایندهای تصمیم‌گیری از سوی علی خامنه‌ای، رهبر سابق جمهوری اسلامی ایران، فهم تجربه‌های زیسته او در دل ساختارهای پدرسالارانه خانواده و جامعه‌اش ضروری است. از جایگاه یک فرزند مطیع در خانواده تا رابطه مرید و مرادی با روح‌الله خمینی، الگوهای اطاعت و بازتولید سلطه در رفتار سیاسی او به‌تدریج تثبیت شده‌اند. این تجربه‌ها در شیوه مدیریت قدرت‌اش نقش مهمی داشته‌اند. در نهایت، خامنه‌ای به سوی تثبیت نوعی رهبری متمرکز و جایگاه یک پدر مستبد و نامحبوب حرکت می‌کند و هدفش بیش از