آسیای مرکزی به صحنه رقابت ژئوپلیتیکی چین و ترکیه تبدیل شده است. چین با ابتکار کمربند و جاده در پی شبکه‌ای یکپارچه از زیرساخت‌ها و کنترل زنجیره‌های تأمین است، در حالی که ترکیه با کریدور میانی و سیاست «گره اتصال» می‌کوشد نقش میانجی اوراسیایی را تقویت کند. این رقابت در بستر بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای و رقابت‌های امنیتی جریان دارد. مسائلی مانند کردها در ترکیه و اویغورها در چین به متغیرهای ژئوپلیتیکی بدل شده‌اند. در این میان، کردها متغیری پنهان در خطوط انتقال این نظم نوظهور هستند که بر

چین در اقدامی راهبردی شهرستان سنلینگ را در استان سین‌کیانگ، در نزدیکی کریدور باریک واخان، تأسیس کرده است. کریدور واخان بە عنوان حلقە متصل کنندە افغانستان به چین عمل می‌کند. سنلینگ همچنین در مجاورت مرزهای پاکستان و مناطق مورد مناقشه با هند واقع شده است. این اقدام بخشی از راهبرد پکن برای مقابله با گروه‌های اویغور است. مدیریت رقابت‌های ژئوپولیتیکی با همسایگان نیز در همین چارچوب دنبال می‌شود. سنلینگ از نظر اقتصادی و ژئوپولیتیکی موقعیتی حساس دارد. تأسیس این شهرستان می‌تواند پیامده