دیوید هریس از چهره‌های بانفوذ یهودی‌ـ‌آمریکایی در حوزه سیاست خارجی و دیپلماسی عمومی به شمار می‌رود و نزدیک به سه دهه یکی از مهم‌ترین نهادهای یهودی آمریکا را مدیریت کرده است. او سال‌ها در زمینه مبارزه با یهودستیزی، امنیت اسرائیل، روابط بین‌الملل و مقابله با افراط‌گرایی فعالیت داشته و کتابی با عنوان یهودستیزی، آنچه همه باید بدانند را نیز نوشته است. هریس در نوشته‌ها و مواضع عمومی خود معمولاً بر نقد استانداردهای دوگانه غرب در برخورد با بحران‌های جهانی تأکید دارد. او در این یادداش

عمار گلی، بخش دوم در یک قرن گذشته، جایگاه حقوقی کردها در سوریه از مشارکت در شکل‌دهی دولت ملی به سوی حاشیه‌رانی ساختاری و سپس تلاش برای بازتعریف مفهوم شهروندی و حکمرانی حرکت کرده است. اگرچه کردها در مبارزه با استعمار فرانسه و روند استقلال سوریه نقش فعالی داشتند، اما گفتمان ناسیونالیسم عربی پس از استقلال، آنان را به‌تدریج از یک شریک ملی به یک مسئله امنیتی مرزی تبدیل کرد. سیاست‌هایی چون سرشماری استثنایی ۱۹۶۲، سلب تابعیت، پروژه کمربند عربی و عربی‌سازی مناطق کردنشین، بازتاب همین ر