نصرالله لَشَنی در بسیاری از روایت‌های رایج از جمهوری اسلامی، گسترش نقش سپاه پاسداران، افزایش وزن نهادهای انتصابی، تضعیف نهادهای انتخابی و رشد شبکه‌های اقتصادی وابسته به حاکمیت، مستقیماً به اراده‌ی علی خامنه‌ای نسبت داده می‌شود. این روایت بخشی از واقعیت را توضیح می‌دهد، اما فرآیند پیچیده‌ی تحول ساختار قدرت را بیش از اندازه به نقش یک فرد فرو می‌کاهد. قدرت سیاسی هیچگاە در خلا شکل نمی‌گیرد. رهبران درون شبکه‌ای از نهادها، ائتلاف‌ها و میراث‌های تاریخی به قدرت می‌رسند؛ همان ساختار

پس از جنگ اخیر و تغییر موازنه منطقه‌ای، ساختار سیاسی ایران وارد مرحله‌ای شده است که در آن نه فروپاشی رخ داده و نه انسجام سنتی گذشته ادامه یافته است. در مقابل آنچه کە تاکنون شکل گرفته است، یک نظم در حال بازتعریف است که در آن امنیت، اقتصاد و سیاست خارجی به‌طور هم‌زمان در حال بازآرایی هستند و هیچ مرکز واحدی توان کنترل کامل مسیر تحولات را ندارد. در حالیکە مراسم تشییع و دفن رهبر جمهوری اسلامی ایران آغاز سدە است، بە نظر می رسد وضعیت کنونی کە حاکی از گونەای از آشفتگی در تصمیم گیری

نصرالله لشنی در فرایند تحول تاریخی جمهوری اسلامی، برخی رخدادها صرفاً وقایع تقویمی نیستند، بلکه نقاط عطف یا لحظات بنیادینی‌اند که مسیر حرکت نظام سیاسی را برای دهه‌ها ترسیم می‌کنند. ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ دقیقاً چنین جایگاهی دارد. اهمیت این روز فراتر از تظاهرات خیابانی، درگیری‌های خشونت‌آمیز در معابر یا آغاز رویارویی مسلحانه میان حکومت و سازمان مجاهدین خلق است. اهمیت بنیادین آن در این است که این تاریخ، نقطه‌ی پایانی بر مرحله‌ی گذار انقلابی و سرآغاز مرحله‌ی تثبیت اقتدارگرایی بود. سی خر

رسول گله‌بان در حافظه امنیتی جمهوری اسلامی، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی فقط یک رویداد تاریخی نیست، بلکه تجربه‌ای است که هنوز بر نگاه بخشی از حاکمیت به اصلاحات سیاسی و گشایش‌های داخلی سایه انداخته است. برای بسیاری از تصمیم‌گیران جمهوری اسلامی، سرنوشت میخائیل گورباچف یادآور رهبری است که تلاش کرد یک نظام ایدئولوژیک فرسوده را اصلاح کند، اما در نهایت کنترل تحولات را از دست داد و با فروپاشی کشوری روبه‌رو شد که زمانی یکی از دو ابرقدرت جهان به شمار می‌رفت. شوروی سال‌ها پیش از فروپاش

گزارش تلگراف را می‌توان نشانه‌ای از تحولی فراتر از رقابت‌های معمول درون ساختار قدرت ایران ارزیابی کرد. بر اساس این گزارش، ائتلاف در حال شکل‌گیری میان احمد وحیدی و محمدعلی جعفری، همراه با اتکا به شبکه‌هایی مانند حلقه میانی و قرارگاه بقیةالله، از تلاش برای انتقال تدریجی مرکز ثقل قدرت به یک هسته امنیتی ـ ایدئولوژیک در درون سپاه پاسداران حکایت دارد. آرنا نیوز پیش‌تر این روند را در چارچوب احتمال ظهور بناپارتیسم در ایران صورت‌بندی کرده بود که در آن نهاد امنیتی ـ نظامی، در شرایط فرس