top of page
Asset 240.png

آخرین خبرها

بیشتر بخوانید

احزاب کردستان، ادعای ارسال سلاح از سوی آمریکا را قاطعانه رد کردند

  • 1 day ago
  • 4 min read


در پی اظهارات دونالد ترامپ مبنی بر ارسال سلاح به معترضان ایرانی از طریق کردها، احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی ایران از جمله حزب دموکرات کردستان، پژاک و کومله این ادعا را به‌طور هماهنگ رد کردند. منابع اقلیم کردستان و کارشناسان نیز با اشاره به محدودیت‌های جغرافیایی، کنترل مرزها و فقدان شبکه لجستیکی، این سناریو را غیرمحتمل دانستند. این اظهارات در شرایطی مطرح شده است که کردها بە رغم آنکە بدون وقفە هدف حملات بوده‌اند، اما وارد اقدام مسلحانه نشده‌اند.


در پی اظهارات جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر ارسال سلاح برای معترضان ایرانی از طریق کردها، تمامی احزاب اصلی کرد مخالف حکومت جمهوری اسلامی ایران به طور رسمی و قاطع این ادعا را تکذیب کردند.


حزب دموکرات کردستان (PDKI)، حزب حیات آزاد کردستان (PJAK)، کومله و دیگر احزاب عضو ائتلاف، هرگونه دریافت تسلیحات از آمریکا را بی‌اساس خواندند.


کارشناسان مسائل کردی نیز با اشاره به محدودیت‌های جغرافیایی، نبود ساختار منسجم در میان مخالفان غیرکرد و عدم امکان لجستیکی، غیرمحتمل بودن این ادعا را تأیید می‌کنند.

این جنجال رسانه‌ای در حالی رخ می‌دهد که از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، احزاب کردی ایران صدها بار با پهپاد و موشک هدف قرار گرفته‌اند، اما خود آنها از هرگونه واکنش مسلحانه خودداری کرده‌اند.

بر اساس مقاله‌ای از فرانتزمن در روزنامه جروزالم پست، ادعای مطرح‌شده توسط ترامپ در مصاحبه با فاکس نیوز، با واکنش سریع و منفی احزاب کرد مواجه شد. ترامپ در آن مصاحبه گفته بود:

ما اسلحه‌های زیادی برای معترضان ایرانی فرستادیم... و فکر می‌کنم کردها آن اسلحه‌ها را برداشتند.

اما ساعاتی پس از پخش این اظهارات، نیروهای کرد با انتشار بیانیه‌هایی جداگانه، هرگونه دریافت تسلیحات از آمریکا را تکذیب کردند.


حزب دموکرات کردستان ایران به عنوان یکی از احزاب قدیمی کرد، در اولین واکنش رسمی اعلام کرد که این ادعا کاملاً بی‌اساس است. هژار برنجی، نماینده این حزب در آمریکا، با قاطعیت گفت:


ما به عنوان حزب دموکرات کردستان ایران، گزارش منتشرشده توسط فاکس نیوز را قویاً رد می‌کنیم. هرگونه ادعایی مبنی بر دریافت سلاح از هر دولتی، نادرست است و واقعیت را منعکس نمی‌کند.


همچنین پژاک، حزب حیات آزاد کردستان نیز از طریق زاگروس اندریاری، عضو کمیته روابط خارجی خود، اعلام کرد هیچ رابطه‌ای از این دست با آمریکا وجود ندارد. اندریاری تأکید کرد:

حتی در چارچوب ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران نیز هیچ گونه ارتباط تسلیحاتی با واشنگتن برقرار نشده است.

از سوی دیگر، حزب کومله نیز به صراحت این اتهام را رد کرد. امجد حسین پناهی، یکی از اعضای کومله، گفت:

برخلاف ادعاهای مطرح‌شده توسط دونالد ترامپ درباره ارسال سلاح به احزاب کرد، ما بدین وسیله اعلام می‌داریم که هیچ گونه کمک نظامی یا تسلیحاتی از ایالات متحده دریافت نکرده‌ایم.

در همین‌رابطه، دیار کوردا، خبرنگار رووداو، به نقل از مقامات ارشد منطقه اقلیم کردستان و وزارت پیشمرگه نوشت که آنها نیز از هرگونه انتقال سلاح به کردها بی‌اطلاع هستند.


ولادیمیر فان ویلگنبرگ، خبرنگار و کارشناس مسائل کرد، نیز پس از گفتگو با چندین رهبر احزاب کردستان ایرانی در منطقه، تأیید کرد که همه آنها گزارش‌های مربوط به دریافت سلاح را تکذیب کرده‌اند.


چرا ادعای ترامپ از منظر کارشناسی غیرمحتمل است؟


چنگ ساگنیچ، تحلیلگر ارشد یک مؤسسه اطلاعات ژئوپلیتیک و کارشناس شناخته‌شده مسائل کردی، در تحلیلی مفصل نشان داد که اظهارات ترامپ از چند جهت با واقعیت‌های میدانی همخوانی ندارد.


نخست آنکه گروه‌های کرد عمدتاً به مناطق کردستان، در غرب ایران دسترسی دارند، در حالی که کانون اعتراضات دی ۱۴۰۴ (دسامبر ۲۰۲۵) در شهرهای بزرگ مرکزی مانند تهران، تبریز و اصفهان بود.

فاصله جغرافیایی و کنترل شدید مرزها توسط نیروهای امنیتی ایران، انتقال هرگونه محموله تسلیحاتی معنادار را تقریباً غیرممکن می‌کند. به گفته ساگنیچ، مسیرهای ورودی به ایران عمدتاً پیاده‌رو و محدود به گروه‌های کوچک است.

دوم آنکه در میان مخالفان غیر کرد، هیچگونە ساختار رهبری منسجم و واحدی وجود ندارد که بتواند چنین محموله‌هایی را دریافت و توزیع کند.

اپوزیسیون ایران در خارج از کشور به شدت دچار پراکندگی و چنددستگی است.

سوم آنکه مناطق مرزی در بخشهای دیگر فضای سرزمینی ایران از نظر تسلیحات سبک و سنگین قاچاق کمبودی ندارند. این مناطق از دیرباز به عنوان کانال اصلی توزیع اسلحه برای گروه‌های شورشی از پاکستان تا لبنان شناخته می‌شوند.

اما رژیم ایران هوشمندانه توانسته است ارتباط میان معترضان شهری و این مناطق مرزی را قطع کند. بنابراین اگر معترضان به اسلحه دسترسی داشتند، نیازی به ارسال از طریق کردها نبود.

نویسنده گزارش در ادامه به بستر سیاسی و امنیتی این اتهامات می‌پردازد. از زمان آغاز جنگ اخیر، احزاب کردستانی مخالف جمهوری اسلامی ایران صدها بار با پهپاد و موشک از سوی ایران هدف قرار گرفته‌ شده‌اند.


ایران برای جلوگیری از هرگونه تحرک کردها از خاک عراق، از شبه‌نظامیان عراقی به عنوان نیابتی استفاده کرده و به پایگاه‌های این گروه‌ها در اقلیم کردستان حمله کرده است.

با این حال، خود نیروهای کردی تاکنون از هرگونه اقدام یک‌جانبه برای قیام در داخل ایران خودداری کرده‌اند، زیرا به خوبی می‌دانند که در هر صورت، چه دست به عمل بزنند و چه نزنند، از سوی رسانه‌های وابسته به رژیم ایران به تجزیه‌طلبی و همکاری با دشمن خارجی متهم خواهند شد.

نکته جالب توجه آنکه تنها یک ماه پیش از این جنجال، یعنی در اوایل مارس ۲۰۲۶، گزارش نادرست دیگری درباره حمله قریب‌الوقوع کردها به ایران منتشر شده بود که هرگز تحقق نیافت.

آن گزارش نیز مانند ادعای اخیر، بدون راستی‌آزمایی کافی منتشر شد و نیروهای کردی را در معرض خطر انتقام‌گیری ایران قرار داد. به گفته شُکریا برادوست، کارشناس منطقه، بر اساس منابع من در میان احزاب کرد، هیچ یک از آنها در جریان اعتراضات ایران سلاحی دریافت نکرده‌اند.

همچنین برخی تحلیلگران معتقدند تکرار این اتهامات ممکن است هدفی راهبردی داشته باشد؛ یا فشار بر کردها برای افشای همکاری احتمالی (که وجود ندارد)، یا فراهم کردن بهانه برای اقدامات آینده علیه پایگاه‌های آنها در اقلیم کردستان.


در مجموع، گزارش جروزالم پست نشان می‌دهد که ادعای ارسال اسلحه آمریکا به معترضان ایرانی از طریق کردها، با تکذیب هماهنگ و قاطع همه گروه‌های ذی‌نفع، فقدان شواهد میدانی، و تحلیل‌های کارشناسی متعدد مبنی بر غیرمحتمل بودن لجستیکی و سیاسی چنین اقدامی روبه‌رو شده است.

احزاب کردستانی که خود تاکنون ده‌ها جانباختە و زخمی را در حملات خود بە نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران داده‌اند، بار دیگر تأکید کردند که با وجود دسترسی صرف به سلاح‌های سبک قدیمی، هرگز وارد قیام مسلحانه نشده‌اند و هیچ حمایت تسلیحاتی تازه‌ای دریافت نکرده‌اند.

در شرایط کنونی، به نظر می‌رسد مهم‌ترین دستاورد این جنجال رسانه‌ای، قرار گرفتن دوباره کردها در ایران بە عنوان هدفی برای اتهامات امنیتی و حملات تلافی‌جویانه جمهوری اسلامی ایران است، بدون آنکه حتی یک قبضه اسلحه جدید به دستشان رسیده باشد.

 
 
bottom of page