لو پوآن: پیامدهای دیپلماتیک و نظامی رد پیشنهاد پانزده ماده‌ای ترامپ توسط ایران

ترامپ از طریق پاکستان پیشنهادی پانزده ماده‌ای را به ایران ارائه دادە است که شامل درخواست‌هایی برای انصراف از جاه‌طلبی‌های هسته‌ای و بازگشایی تنگه هرمز بود. فردریک انسل، استاد ژئوپلیتیک و نویسنده کتاب جنگ جهانی رخ نخواهد داد، در گفتگو با هفته‌نامه فرانسوی زبان لو پوآن به پیامدهای رد این پیشنهاد پرداخته و معتقد است که در چنین شرایطی بمباران ها تا زمانی که ایران تمامی قدرت منطقه‌ای خود را از دست دهد ادامه خواهد یافت، اما به دلیل نبود گروه مسلح قوی داخلی، قادر خواهد بود قدرت سیاسی خود را در داخل کشور حفظ کند.

رئیس‌جمهور آمریکا از طریق پاکستان پیشنهادی پانزده ماده‌ای را به جمهوری اسلامی ایران ارائه دادە است کە مفاد این توافق بیشتر شبیه به نوعی تسلیم تلقی شدە و با تمرکز بر برنامه هسته‌ای ایران، خواستار انصراف جمهوری اسلامی از هرگونه جاه‌طلبی نظامی هسته‌ای شدە است.

مفاد این توافق شامل برچیدن زیرساخت‌های حساس هستەای و انتقال تمامی ذخایر اورانیوم غنی‌شده به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می باشد.

همچنین ایالات متحده خواستار بازگشایی کامل و امن تنگه هرمز به عنوان یک آبراه استراتژیک بود. به گزارش رویترز، ایران پاسخ مثبتی به این خواسته‌ها نداده است.

این اقدام ممکن است به نظر بسیاری از ناظران، به معنی انتخاب فرسایش نظامی و پذیرش بحران از سوی ایران باشد.

در شرایطی که حملات اسرائیل به طور سیستماتیک برنامه موشک‌های بالستیک ایران را نابود می‌کند، رد چنین پیشنهادی از سوی تهران شاید نمایانگر ضعف این رژیم در عرصه قدرت‌های منطقه‌ای باشد.

فردریک انسل، استاد ژئوپلیتیک و نویسنده کتاب جنگ جهانی رخ نخواهد داد، در گفتگو با هفته‌نامه فرانسوی زبان لو پوآن دلایل این تصمیم تهران را بررسی کرده است.

انسل می‌گوید که احتمالاً تهران ترجیح داده است تا توافقی را که دهه‌ها سرمایه‌گذاری در آن انجام داده، حتی اگر هزینه‌های سیاسی سنگینی به همراه داشته باشد، از دست ندهد.

او معتقد است که رژیم ایران تحت فشارهای حملات هوایی آمریکا و اسرائیل، دست برداشتن از سلاح‌های هسته‌ای را نه تنها در حال حاضر غیرعملی، بلکه یک تسلیم کامل می‌داند که به شدت برای آنها نامناسب است.

از این رو، تصمیم ایران برای رد این پیشنهاد ممکن است بیشتر ناشی از یک عدم امکان سیاسی فوری باشد تا یک تصمیم عملیاتی بر اساس واقعیت‌های میدان جنگ. با این حال، به گفته انسل، ترامپ همچنان به دنبال دستیابی به توافق هسته‌ای با ایران است.

او استدلال می‌کند که چنین توافقی می‌تواند از فروپاشی پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان‌پی‌تی) جلوگیری کند که ایران اکنون تنها کشور مانع از اجرای آن است.

او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که این فشار از سوی شورای امنیت سازمان ملل، از جمله کشورهای روسیه و چین نیز، بر ایران وارد شده است، به ویژه پس از اینکه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کاستی‌ها و دروغ‌های رژیم ایران در مورد برنامه هسته‌ای‌اش را مطرح کرده است.

او پیش‌بینی می‌کند که در صورت ادامه امتناع ایران از پذیرش چنین توافقی، درگیری‌ها ادامه خواهد یافت تا زمانی که تهدیدات هسته‌ای و برنامه موشکی ایران خنثی شوند.

در این صورت نیز، ایران از لحاظ نظامی تضعیف خواهد شد و جایگاه خود به عنوان یک قدرت منطقه‌ای را از دست می‌دهد، اما به علت نبود یک گروه مسلح قوی داخلی، قدرت خود را در داخل حفظ خواهد کرد.

انسل معتقد نیست که موقعیت سیاسی ترامپ در نتیجە اقدام نظامی علیە ایران در نهایت دچار تزلزل شود. وی خود را به عنوان فردی که برای صلح تلاش کرده و مقصر را شناسایی کرده است، در موقعیت قوی‌تری در عرصه سیاست آمریکا قرار خواهد داد.

وی می‌گوید ترامپ شخصیتی است که تفاسیر مرسوم و مکاتب فکری روسای جمهور متوالی آمریکا را به چالش می‌کشد: او نه نئومحافظه‌کار است، نه واقع‌گرا و نه صرفاً انزواطلب. او در حال ابداع دکترین خودش است؛ ما حتی نمی‌دانیم که فردا چه خواهد کرد. ما در مرحله‌ای هستیم که حتی باتجربه‌ترین کارشناسان نیز در تاریکی با او همراه می‌شوند.