Search this site

در حملات هوایی روسیه به اوکراین، دست‌کم ۲۲ نفر کشته و بیش از ۸۵ تن زخمی شدند. بمباران مستقیم یک زندان در زاپوریژژیا و یک بیمارستان در دنیپروپتروفسک را هدف قرار داد. زلنسکی خواستار تحریم‌های شدیدتر علیه مسکو شد. بر اساس گزارش روزنامه گاردین و منابع رسمی اوکراینی، حملات هوایی جدید روسیه به مناطق جنوبی و مرکزی اوکراین، دست‌کم ۲۲ کشته و بیش از ۸۵ زخمی برجای گذاشت. این حملات که به گفته مقامات کیف، «عمدی و هدفمند» بوده‌اند، یک زندان در منطقه زاپوریژژیا و یک بیمارستان در منطقه دنیپروپتروفسک را هدف قرار دادند. در شدیدترین حمله، زندان بیلنکه به‌طور مستقیم با چهار بمب هوایی هدایت‌شونده مورد اصابت قرار گرفت که منجر به کشته شدن ۱۷ نفر و زخمی شدن ده‌ها زندانی دیگر شد. بر اساس تصاویر منتشرشده، بخش‌هایی از ساختمان زندان به کلی ویران شده و خساراتی به منازل اطراف وارد آمده است. همچنین سه نفر، از جمله یک زن باردار ۲۳ ساله، در اثر حمله به بیمارستان شهر کامیانسک جان خود را از دست دادند. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، این حملات را «جنایتی آشکار» خواند و خواستار اعمال تحریم‌های شدیدتر و «دردناک‌تر» علیه مسکو شد. مقامات اوکراینی تأکید کردند که هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی، از جمله زندان‌ها، طبق کنوانسیون‌های بین‌المللی، مصداق جنایت جنگی است. در همین حال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، اعلام کرد که مهلت تعیین‌شده قبلی برای روسیه جهت پایان دادن به جنگ را از ۵۰ روز به « ١٠ تا ۱۲ روز» کاهش می‌دهد. ترامپ در جریان دیدار با نخست‌وزیر بریتانیا، کی‌یر استارمر، گفت که از رفتار ولادیمیر پوتین «ناامید» شده و خواهان اقدامات فوری برای توقف خشونت‌ها است. او هشدار داد که ادامه حملات روسیه، ممکن است به اقدامات سخت‌گیرانه‌تری از سوی غرب منجر شود. مقامات اوکراینی با استقبال از این اظهارات، ابراز امیدواری کردند که وعدەهای جدید واشنگتن با اقدامات عملی، از جمله کمک‌های تسلیحاتی و اطلاعاتی بیشتر و تحریم‌های اقتصادی شدیدتر علیه کرملین همراه شود.

دریا صفایی، نماینده ایرانی‌تبار پارلمان بلژیک، اعلام کرد نهادهای امنیتی به او هشدار داده‌اند که جمهوری اسلامی ایران قصد ربودن و انتقال اجباری او به تهران را داشته است. به گفته صفایی، این اقدام در واکنش به تلاش‌های وی برای قرار دادن نام سپاه پاسداران در فهرست گروه‌های تروریستی اتحادیه اروپا صورت گرفته است. این تلاش نشان می دهد جمهوری اسلامی ایران، از ابزارهای «دیپلماسی گروگان‌گیری» برای خاموش‌کردن مخالفان حتی در غرب بهره می‌گیرد. اگر اروپا پاسخ روشنی ندهد، نه‌تنها امنیت منتقدان، بلکه اعتبار نظم دموکراتیک‌اش نیز زیر سؤال خواهد رفت. دریا صفایی، نماینده ایرانی‌تبار پارلمان فدرال بلژیک، روز دوشنبه ٢٨ ژوئیە اعلام کرد که نهادهای امنیتی این کشور به او هشدار داده‌اند که جمهوری اسلامی ایران در حال طراحی نقشه‌ای برای ربودن وی و انتقال اجباری‌اش به تهران بوده است؛ اقدامی که به گفته او، واکنشی به تلاش‌هایش برای تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران در اروپا است. در همین بارە، صفایی با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نوشت: امروز پلیس و سرویس‌های امنیتی بلژیک با من تماس گرفتند و درباره وضعیتی نگران‌کننده پیرامون امنیت جانی‌ام هشدار دادند. آن‌ها اطلاعاتی دریافت کرده‌اند که نشان می‌دهد رژیم اسلامی در ایران قصد دارد مرا برباید و به تهران منتقل کند. او افزود که این اقدام قرار بوده از طریق خاک ترکیه انجام شود و به همین دلیل، به او «قویاً توصیه شده» است کە از سفر به ترکیه خودداری کند. اظهارات صفایی در حالی منتشر می‌شود که تنها چند روز پیش، پارلمان بلژیک با اکثریت آرا به قطعنامه‌ای رأی داد که خواستار قرار گرفتن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان‌های تروریستی اتحادیه اروپا است، قطعنامه‌ای که توسط صفایی پیشنهاد شده بود.او در ادامه پست منتشر شدە در ایکس مدعی شد: رژیم اکنون در حال برنامه‌ریزی برای ربودن، شکنجه و اعدام یک نماینده پارلمان از یک کشور اروپایی است، غرب باید بالاخره با گستاخی این رژیم به‌طور مستقیم مواجه شود. این، حقیقت عریان است. دریا صفایی که در سال ۱۹۹۹ در سن ۲۵ سالگی مدتی در یکی از زندان‌های جمهوری اسلامی بازداشت بوده، با اشاره به تجربه شخصی خود نوشتە است: می‌دانم شما چه هیولاهایی هستید. می‌دانم که شکنجه می‌کنید، تجاوز می‌کنید و می‌کشید. و با اینکه جانم در خطر است، هرگز مبارزه برای آزادی را متوقف نخواهم کرد. صفایی در ادامە نوشتە است: «ما به این مبارزه، نه فقط برای ایران، بلکه برای برقراریصلح در سراسر منطقه و برای آینده‌ای بهتر در کشورهایی که قربانی شبه‌نظامیان تروریستِ شما شده‌اند ادامە خواهیم داد. ما پیروز خواهیم شد، به هر قیمتی. در ادامه ، دریا صفایی نسبت به روندهای محدودکننده آزادی بیان در غرب نیز هشدار دادە است. در این بارە وی گفت که هرگز تصور نمی‌کرد پس از زندان در ایران، در اروپا هم به‌دلیل همان انتقادات، تهدید به خاموشی شود. صفایی که در سال ۱۹۹۹ به‌خاطر انتقاد از تبعیض علیه زنان در چارچوب فقه اسلامی در ایران بازداشت شده بود، نوشت: من از یک کشور اسلامی فرار نکردم تا در غرب آزادی بیانم را از دست بدهم، آن هم به بهانه طرح‌هایی که نقد دین را با جرم یکی می‌کنند. اسلام دینی است که هنوز روشنگری را تجربه نکرده، و اسلام‌گرایی یک ایدئولوژی خطرناک با اهداف سلطه‌جویانه است. در غرب، افراطیون با سوءاستفاده از آزادی مذهبی، قوانین تبعیض‌آمیز خود را تحمیل می‌کنند و منتقدان با برچسب‌هایی چون "اسلام‌هراس" سرکوب می‌شوند. این نمایندە پارلمان بلژیک، از استان برابانت فلاندر، عضو حزب دست راستی NVA با گرایشهای جدایی طلبانە از دولت بلژیک و استقلال خواهی برای بخش فلاندر این کشور است. علیرغم موضع گیریهایش علیە جمهوری اسلامی ایران، تمامی ایرانیان را فارسی زبان قلمداد کردە و با گرایشهای پان ایرانیستی، مخالف حقوق سیاسی و فرهنگی سایر اتنیکها در ایران است.

امیر خنجی بحران آب در ایران دیگر صرفاً یک پدیده طبیعی نیست، بلکه محصول مستقیم سیاست‌ها و تصمیماتی است که طی دهه‌ها اتخاذ شده‌اند. بیش از ۹۰ درصد منابع آبی ایران در بخش کشاورزی مصرف می‌شود، اما این مصرف نه بر پایه دانش و مدیریت بهینه، بلکه بر اساس سیاست‌های دستوری و ایدئولوژیک شکل گرفته است. یکی از مهم‌ترین عوامل تشدید این بحران، تأکید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران بر «خودکفایی غذایی» است؛ ایده‌ای که با نگاهی ایدئولوژیک و غیرعلمی، بدون توجه به محدودیت‌های زیست‌محیطی و منابع محدود آب، مسیر توسعه کشاورزی ایران را رقم زده است. علی خامنه‌ای از ابتدای رهبری‌اش، کشاورزی را ستون اصلی استقلال ملی ایران قلمداد کردە و بارها بر خودکفایی غذایی تأکید کرده است. در سخنرانی‌های متعددی، از جمله در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۷، واردات مواد غذایی را نماد وابستگی و تحقیر ملی معرفی کرد. این رویکرد به جای آنکه بخشی از یک استراتژی توسعه متوازن باشد، طی نزدیک بە دو دهە به دکترین حکومتی بدل شد که سیاست‌گذاری‌ها در حوزە آب و انرژی را به شدت تحت تأثیر قرار دادە است. این اصرار بر «خودکفایی به هر قیمت»، موجب شد منابع آبی در بخش کشاورزی به صورت بی‌رویه مصرف و طرح‌هایی اجرا گردد که تنها بر افزایش کمی تولید، بدون توجه به کیفیت، پایداری و ظرفیت اکولوژیک ایران متمرکز بودند. سدسازی‌های گسترده و بدون مطالعه، توسعه نامتناسب زمین‌های زیر کشت، حفر چاه‌های غیرمجاز و کم‌عمق، و تخصیص یارانه‌های سنگین به کشت محصولات آب‌بر از مهم‌ترین نمونه‌های سیاست‌های ناکارآمد و زیان‌آور در این حوزه هستند. بر اساس گزارش رسمی سازمان منابع آب ایران، برداشت آب‌های زیرزمینی در بسیاری از دشت‌ها ۲ تا ۳ برابر ظرفیت تغذیه طبیعی آنهاست؛ در نتیجه فرونشست زمین به شکل متوسط سالانه ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر در مناطق مختلف به ویژه استان‌های خوزستان، اصفهان و مرکزی رخ داده است. خشک شدن تالاب‌هایی مانند هورالعظیم و گاوخونی، کاهش شدید دبی رودخانه‌ها و مهاجرت گسترده کشاورزان، نشانه‌های عینی این بحران هستند. پیوند سیاست داخلی با سیاست خارجی؛ چرخه معیوب خودتحریمی علت اصلی تشدید بحران را باید در پیوند عمیق سیاست داخلی و خارجی جستجو کرد. رهبر جمهوری اسلامی ایران همزمان با تأکید بر خودکفایی، مسئول سیاست‌هایی است که ایران را به تحریم‌های گسترده کشاندە است. برنامه هسته‌ای پرهزینه، سیاست‌های تقابلی در سطح منطقە و سرکوب فضای سیاسی داخلی، همه موجب انزوای ایران در عرصه جهانی و محدودیت دسترسی به فناوری‌های نوین و بازارهای جهانی شده‌اند. از سوی دیگر، تحریم‌های اقتصادی و بانکی، به ویژه در حوزه کشاورزی، دسترسی به تجهیزات مدرن، بذرهای مقاوم در برابر خشکی، کودهای نوین و سیستم‌های آبیاری بهینه را برای کشاورزان دشوار کرده است. این محدودیت‌ها در کنار سیاست‌های ایدئولوژیک داخلی، به نوعی خودتحریمی منجر شده‌اند؛ یعنی سیاست‌هایی که در ظاهر برای مقابله با تحریم‌ها اتخاذ شده‌اند اما در عمل منابع کشور را نابود می‌کنند. در نتیجه کشاورزی ایران مجبور شده با فناوری‌های سنتی و یا ناکارآمد و درجه چندم جهانی ادامه دهد. در حالی که کشورهای همسایه ایران با بهره‌گیری از سیستم‌های نوین آبیاری تحت فشار و اصلاح بذر، بهره‌وری خود را افزایش داده‌اند، ایران به دلیل سیاست‌های ایدئولوژیک و محدودیت‌های تحریمی، در مسیر کاهش بهره‌وری آب و راندمان پایین تولید باقی مانده است. سیاست خودکفایی؛ واقعیت یا آرمان فراواقعی؟ کشورهای موفق در مدیریت کشاورزی و منابع آبی، توسعه را بر پایه داده‌های علمی، تحلیل‌های اقلیمی و بهره‌وری اقتصادی برنامه‌ریزی می‌کنند. در ایران اما، این رویکردهای تخصصی جای خود را به دستورات سیاسی و شعارهای ایدئولوژیک داده‌اند. ادعای خامنه‌ای در برخی از سخنرانیهایش مبنی بر این‌که ایران می‌تواند چهار برابر جمعیتش غذا تولید کند فاقد مبنای علمی و نادیده‌گیرنده محدودیت‌های منابع آب و خاک ایران است. مطالعات رسمی وزارت جهاد کشاورزی و سازمان منابع آب نشان می‌دهند که توسعه پایدار کشاورزی بدون تأمین منابع آب کافی و مدیریت علمی امکان‌پذیر نیست. زمین‌های قابل کشت ایران حدود ۱۸ میلیون هکتار برآورد می‌شوند و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که منابع آب مورد نیاز برای گسترش به ۳۰ میلیون هکتار تأمین شود. طرح‌های توسعه بدون ارزیابی جامع محیط‌زیستی، تعادل اکولوژیک کشور را به خطر انداخته‌اند. این شکاف میان ادعا و واقعیت، نشانه جایگزینی منطق علمی با منطق جنگ و مقاومت است؛ کشاورزی نه به عنوان یک حوزه تخصصی بلکه به مثابه جبهه‌ای سیاسی برای مقاومت و استقلال تعریف شده است؛ جبهه‌ای که باید حتی به قیمت آسیب دیدن منابع طبیعی حفظ شود. این سیاست، با نادیده گرفتن محدودیت‌های طبیعی، زمینه فروپاشی زیست‌محیطی و آسیب‌های بلندمدت را فراهم کرده است. پیامدهای بحران آب؛ از زیست‌بوم تا امنیت غذایی و اجتماعی پیامدهای بحران آب محدود به حوزه محیط زیست نیستند. کاهش منابع آب و فرونشست زمین، امنیت غذایی مردمان ایران را تهدید می‌کند. مهاجرت گسترده کشاورزان به شهرها، افزایش بیکاری و فقر روستایی، و تشدید نابرابری‌های منطقه‌ای از دیگر نتایج این بحران هستند. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، بیش از ۲۰ درصد جمعیت روستایی به دلیل کاهش بهره‌وری کشاورزی و کمبود منابع آبی، مهاجرت به شهرها را انتخاب کرده‌اند. این روند نه تنها فشار اقتصادی و اجتماعی فراوانی را بر مناطق شهری وارد می‌کند، بلکه از ظرفیت تولید مواد غذایی نیز می‌کاهد. آینده‌ای تاریک در سایه سیاست‌های تکراری در تاریخ معاصر، فاجعه‌بارترین تصمیمات اقتصادی و کشاورزی نه از دل بررسی‌های کارشناسانه، بلکه از بلندپروازی‌های ایدئولوژیک و اراده‌های فردی برخاسته‌اند. استالین در اتحاد جماهیر شوروی، و مائو تسه‌دونگ در چین، دو چهره‌ای هستند که با بی‌اعتنایی مطلق به پیچیدگی‌های اجتماعی و زیست‌محیطی، پروژه‌هایی را پیش بردند که بهای آن را مردم با جان خود پرداختند. استالین با سیاست کلخوزسازی، کشاورزی سنتی را به ضرب سرنیزه به تعاونی‌های اجباری بدل کرد. نتیجه، قحطی گسترده‌ای بود که در اوکراین به مرگ میلیون‌ها انسان انجامید. مائو نیز با برنامە «جهش بزرگ به پیش» گمان میبرد کە می‌تواند با بسیج توده‌ای و مهندسی اجتماعی، در عرض چند سال چین را به یک قدرت صنعتی بدل کرد. اما واقعیت طبیعت، زمین، و مردم را نادیده گرفت؛ و ثمره‌اش، گرسنگی گسترده و یکی از مرگبارترین فجایع انسانی قرن بیستم بود. امروز، در ایرانِ تحت رهبری سید علی خامنه‌ای، پژواک همان خبطها به گوش می‌رسد. با تکیه بر شعار استقلال غذایی و مقدس سازی تولید داخلی، ایران به سوی خودکفایی‌ای سوق داده می‌شود که بیش از آنکه حاصل نیاز ملی باشد، محصول تفکر مقاومتی و ضدغربی است. خامنه‌ای، بدون توجه به بحران شدید منابع آب، خاک فقیر، و تغییرات اقلیمی، گفتمان تولید ملی را به میدان جنگی بدل کرده که سیاست، ایدئولوژی، و غرور شخصی در آن، جای علم و تجربه را گرفته‌اند. اصرار بر تولید گندم در مناطق کم‌آب، و حذف واردات استراتژیک، تنها نشانه‌هایی از یک درک اشتباه از امنیت غذایی‌اند کە بر اساس توهمات ایدئولوژیک شکل گرفتەاند که نه‌تنها از تجارب جهان نیاموخته، بلکه خود را از نقد و اصلاح نیز مصون می‌داند. مانند مائو و استالین، خامنه‌ای نیز مسیر را بر پایه «اراده رهبری» پیش می‌برد، نه بر بنیان گفت‌وگوی ملی یا عقل سلیم. بحران آب ایران مانند بسیاری از چالش‌های سیاسی و اقتصادی در بستری قفل شده قرار دارد که تغییر واقعی در آن دشوار است. تا زمانیکە سیاست‌های ایدئولوژیک مبتنی بر مقاومت و خودکفایی تحمیلی ادامه داشته باشد و اراده جدی برای اصلاحات ساختاری از سوی علی خامنه‌ای وجود نداشته باشد، بهبود قابل انتظار نیست. شعارهای اصلاحی و برنامه‌های علمی بیشتر نمایشی‌اند و در برابر منافع تثبیت‌شده قدرت کم اثر می‌مانند. بدون تغییر بنیادین در نگرش‌های حکومتی و پذیرش محدودیت‌های طبیعی، بحران آب به وخامت خواهد رفت و آینده روشنی متصور نیست؛ تغییری که اکنون نه دیده می‌شود و نه در کوتاه‌مدت محتمل است.

در پی هشدار دونالد ترامپ درباره توقف مذاکرات تجاری تا پایان جنگ، رهبران تایلند و کامبوج با میانجی‌گری مالزی، به توافق آتش‌بس فوری و بدون قید و شرط دست یافتند. ترامپ، این توافق را نشانه موفقیت سیاست فشار خود دانسته و خود را «رئیس‌جمهور صلح» خواند. این توافق می‌تواند به بازگشت صدها هزار آواره و کاهش تنش‌های مرزی منجر شود، هرچند درگیری‌ها هنوز به‌طور کامل متوقف نشده‌اند. به‌منظور توقف درگیری‌های مرزی میان تایلند و کامبوج که از هفته گذشته آغاز شده و وارد پنجمین روز خود شده بود، رهبران دو کشور در مالزی دیدار کردند. بنابە گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس ، نخست‌وزیر کامبوج، هون مانت، و نخست‌وزیر موقت تایلند، فومتام وچایاچای، در اقامتگاه رسمی نخست‌وزیر مالزی، انور ابراهیم، که ریاست دوره‌ای اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه‌آن) را نیز بر عهده دارد، گرد هم آمدند. در این نشست، نمایندگانی از ایالات متحده و چین نیز حضور داشتند. نخست‌وزیر مالزی، انور ابراهیم، اعلام کرد که طرفین به یک درک مشترک دست یافتە و این توافق را گامی حیاتی در مسیر کاهش تنش و بازگرداندن صلح و امنیت دانست. انتظار می‌رود این آتش‌بس که پس از پنج روز درگیری حاصل شده است، از نیمه‌شب ۲۸ ژوئیه به وقت محلی اجرایی شود. هون مانت، نخست‌وزیر کامبوج، اظهار داشت که این توافق می‌تواند زمینه بازگشت صدها هزار آواره به خانه‌هایشان و بازسازی اعتماد و همکاری بین دو کشور را فراهم کند. نخست‌وزیر موقت تایلند نیز گفت این توافق نشان‌دهنده تمایل تایلند برای راه‌حلی صلح‌آمیز است و کشورش آماده اجرای موفق آتش‌بس با نیت خیر از هر دو طرف است. این نشست کمتر از ۴۸ ساعت پس از آن برگزار شد که ترامپ اعلام کرده بود با رهبران دو کشور گفت‌وگو کرده و هشدار داده در صورت تداوم جنگ، مذاکرات تجاری با دو کشور متوقف خواهد شد. ترامپ پس از اعلام آتش‌بس، در شبکه اجتماعی Truth Social نوشت: باعث افتخار است که اعلام کنم با مشارکت من، تایلند و کامبوج به صلح و آتش‌بس رسیدند. به همه شما تبریک می‌گویم. با پایان این جنگ، هزاران زندگی نجات یافت. به تیم تجاری‌ام دستور داده‌ام مذاکرات را از سر بگیرند. فقط در شش ماه، چندین جنگ را پایان دادم – به رئیس‌جمهور صلح بودن افتخار می‌کنم. درگیری‌ها پنج‌شنبه گذشته میان تایلند و کامبوج با انفجار مین در یک نقطە مرزی آغاز شد که به زخمی شدن پنج سرباز تایلندی انجامید. هر دو طرف، یکدیگر را مسئول این حادثه معرفی کردند. در جریان درگیری‌های چندروزه، دست‌کم ۳۸ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ هزار نفر از دو سوی مرز آواره شدند. در پی تشدید بحران، تایلند تمامی مرزهای خود را بست و تنها اجازه عبور به کارگران مهاجری داد که قصد بازگشت به کامبوج را داشتند. همچنین هر دو کشور سفرای خود را فراخواندند.

دونالد ترامپ اعلام کرد ضرب‌الاجل خود برای دستیابی به توافق صلح میان روسیه و اوکراین را از ۵۰ به ۱۰–۱۲ روز کاهش می‌دهد. او با هشدار درباره تحریم‌ها و تعرفه‌های جدید علیه روسیه و شرکایش، تأکید کرد که هیچ پیشرفتی در رابطە با دستیابی بە توافق در اوکراین حاصل نشده و زمان تصمیم‌گیری فرا رسیده است. اعلام رسمی ضرب‌الاجل به‌زودی منتشر خواهد شد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، روز دوشنبه ٢٨ ژوئیە در نشست خبری مشترک با نخست‌وزیر بریتانیا، کی‌یر استارمر، در اسکاتلند ا علام کرد که ضرب‌الاجل ۵۰ روزه پیشین خود برای رسیدن به توافق صلح میان روسیه و اوکراین را به ۱۰ تا ۱۲ روز کاهش می‌دهد. در این بارە وی گفت: من قصد دارم آن ۵۰ روز را به عددی کمتر کاهش دهم، چون فکر می‌کنم پاسخ را از همین حالا می‌دانم که چه اتفاقی قرار است بیفتد. ترامپ گفت که تاکنون «چهار تا پنج بار» امکان دستیابی به توافق وجود داشته است. او افزود: «من بارها با رئیس‌جمهور پوتین صحبت کرده‌ام؛ روابط خوبی با او داشتم. ما فکر می‌کردیم که چندین بار به توافق رسیده‌ایم... و من می‌گویم، این راهش نیست. حالا باید ببینیم چه پیش خواهد آمد.» در بخش دیگری از سخنانش، ترامپ ضمن اشارە بە اعلام رسمی ضرب‌الاجل جدید هشدار داد که در صورت عدم پایبندی روسیه، ایالات متحده «تحریم‌های جدید و شاید تعرفه‌های ثانویه» علیه شرکای تجاری مسکو اعمال خواهد کرد. او گفت: دلیلی برای صبر کردن وجود ندارد. هیچ پیشرفتی دیده نمی‌شود. من نمی‌خواهم چنین کاری با روسیه بکنم. من مردم روسیه را دوست دارم. آن‌ها مردم بزرگی هستند... آن‌ها دارند افراد زیادی را از دست می‌دهند. این‌ها پسران و دختران خانواده‌های روسی هستند که از خانه بیرون می‌روند، می‌گویند "خداحافظ مامان، خداحافظ بابا" و بعد کشته می‌شوند. رئیس‌جمهور آمریکا در حالیکە پێشتر گفتە بود از رئیس‌جمهور پوتین ناامید شده‌ام، بە عدم علاقە بە ادامە گفت‌وگوها با ولادیمیر پوتین نیز اشارە نمود. در ۱۴ ژوئیه، ترامپ هشدار داده بود که در صورت عدم تحقق توافق تا ۲ سپتامبر، تعرفه‌هایی حدود ۱۰۰ درصد علیه روسیه و شرکای تجاری‌اش اعمال خواهد شد. او همچنین اعلام کرده بود که ایالات متحده به ارسال تجهیزات نظامی به اوکراین ادامه خواهد داد، مشروط بر آنکه اتحادیه اروپا هزینه آن را پرداخت کند. به گفته ترامپ، ناتو هماهنگی این روند را بر عهده خواهد داشت. کنگره از تصمیم ترامپ حمایت می‌کند در همین حال، لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه، در پیامی در شبکە اجتماعی ایکس گفت: «کنگره آماده است تا به شکل کاملاً دوحزبی از تلاش‌های رئیس‌جمهور ترامپ برای آوردن طرف‌ها به میز مذاکره حمایت کند.» با وجود این موضع‌گیری‌ها، برخی تحلیلگران تردید دارند که تهدیدهای ترامپ بتواند تغییری در موضع مسکو ایجاد کند. جان لاو، کارشناس روسیه در چتم هاوس، به رادیو تایمز گفت: برداشت من این است که روس‌ها واقعاً تهدیدهای ترامپ را چندان جدی نمی‌گیرند... اینکه باور کنیم قرار است اتفاقی تعیین‌کننده بیفتد و آن‌ها بلافاصله سیاست‌شان را تغییر دهند، به نظرم فعلاً از دایره امکان خارج است. در واکنش بە اظهارات ترامپ و کنگرە آمریکا، زلنسکی نیز در پیامی در شبکە اجتماعی ایکس نوشت: «موضع‌گیری روشن و عزم اعلام‌شده از سوی POTUS@ دقیقاً بهنگام است. زمانی که خیلی چیزها می‌تواند از طریق قدرت به صلح واقعی منجر شود.» الکسی گنچارنکو، نماینده پارلمان اوکراین، گفت: «رئیس‌جمهور آمریکا درک کردە است کە پوتین فقط در حال بازی دادن اوست. آندری یرماک، رئیس دفتر ریاست‌جمهوری اوکراین، در تلگرام نوشت: پوتین فقط زبان قدرت را می‌فهمد و این پیام به شکلی روشن و بلند منتقل شده است. همزمان با این تحولات، ایالات متحده آمریکا در حال بررسی ارسال بسته جدیدی از کمکهای نظامی به ارزش صدها میلیون دلار به اوکراین است. این کمک‌ها در ادامه وعده ترامپ برای از سرگیری ارسال تسلیحات پس از توقف بخشی از بسته پیشین توسط پنتاگون ارائه خواهد شد.

در پی شدر جراحات ناشی از آتش سوزی در ارتفاعات (آویەر) آبیدر سنندج، خبات امینی، سومین فعال محیط زیست، بر اثر سوختگی شدید جان خود را از دست داد. وی سومین قربانی این حادثه پس از چیاکو یوسفی‌نژاد و حمید مرادی است که همگی در جریان تلاش برای مهار آتش جان باختند. امروز ششم مرداد، از سوی رسانەهای داخلی، مرگ دلخراش سومین فعال محیط زیست کردستان، نیز اعلام شد. بنابە گزارشهای منتشر شدە در رسانەهای کردستان، امروز بعد از گذشت چهارمین روز از وقوع صانحە آتش سوزی در آویەر (آبیدر) سنندج، سومین فعال محیط زیست، خبات امینی نیز در بیمارستان کوثر این شهر جان خود را از دست داد. آتش‌سوزی از ظهر پنج‌شنبه ۲ مرداد در مناطق پشت پارک کودک سنندج (سنە) آغاز شد و با وجود تلاش گسترده نیروهای مردمی، به‌سرعت گسترش یافت و بیش از ۲۰ هکتار از اراضی طبیعی منطقه را در برگرفت. به دلیل کمبود تجهیزات و نبود امکانات کافی، عملیات مهار حریق با دشواری‌های فراوان همراه بود و داوطلبان بدون تجهیزات ایمنی با دستان خالی در برابر شعله‌ها ایستادند. علاوه بر خبات امینی، چند تن دیگر از فعالان محیط زیست از جمله محسن حبیبی‌پناهی، حمید مرادی، چیاکو یوسفی‌نژاد، آریاس سلیمی و سید مصطفی هوژبری دچار سوختگی شدید شدند. جان باختن چیاکو یوسفی‌نژاد و حمید مرادی پیش‌تر تأیید شده بود. در واکنش به این فاجعه، جمعی از مردم سنندج در مقابل بیمارستان کوثر تجمع کردند و با شعارهایی چون «شهید نمی‌میرد» به جان‌باختگان ادای احترام کردند. مراسم خاکسپاری حمید مرادی روز جمعه و چیاکو یوسفی‌نژاد امروز با حضور گسترده مردم برگزار شدند. در پی جان‌باختن حمید مرادی، چیاکو یوسفی‌نژاد و خبات امینی در آتش‌سوزی آبیدر، فعالان مدنی و زیست‌محیطی کردستان با اشاره به تخریب نظام‌مند طبیعت، زمین‌خواری گسترده و تصرف منابع طبیعی، مردم را به اعتصاب عمومی در سه‌شنبه ۱۴۰۴/۰۵/۰۷ فراخواندند. در این بیانیه، کە ساعاتی قبل منتشر شد، نهادهای حکومتی به بی‌مسئولیتی و اجرای سیاست‌های کلنیالیستی متهم شده‌اند که با پروژه‌هایی نظیر سدسازی، انتقال آب و ایجاد فقر ساختاری، زمینه تخلیه زاگرس و نابودی زیست‌بوم آن را فراهم کرده‌اند. نویسندگان بیانیه تأکید دارند که مسئولیت حفظ حیات و طبیعت این سرزمین، به‌جای نهادهای دولتی، بر دوش مردم افتاده است. آن‌ها خواهان ایستادگی جمعی در برابر تاراج منابع و ادامه این پروژه‌های ویرانگر هستند. تا کنون کُردستان در این راه، چندین فعال محیط زیست را از دست داده است. شریف باجور، از چهره‌های شناخته‌شده و عضو هیئت‌مدیره انجمن سبز چیا، به همراه امید کهنه‌پوشی، در سوم شهریور ۱۳۹۷ در جریان مهار آتش‌سوزی در جنگل‌های اطراف روستای پیله و سلاسی شهرستان مریوان جان باخت. در ۸ خرداد ۱۳۹۸ نیز مختار خندانی (از بنیان‌گذاران انجمن ژیوای پاوه)، بلال امیری و یاسین کریمی هنگام تلاش برای مهار آتش در منطقه بوزین و مره‌خیل هورامان جان خود را از دست دادند.

پس از چند ماه وقفه در درگیری‌ها، عصر یکشنبه ۲۷ ژوئیه، ارتش ترکیه و نیروهای وابسته به آن بار دیگر مناطق اطراف سد تشرین را گلوله‌باران کردند. به گزارش رسانه‌های روژاوا، این حملات که مناطق غیرنظامی را هدف قرار دادە است، نقض آشکار توافق آتش‌بس میان نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) و دولت موقت سوریه محسوب می‌شود. پس از چند ماه وقفه در درگیری‌ها در منطقه شرق فرات، رسانه‌های روژآوا (مناطق شمال٠شرق سوریە) از حمله مجدد ارتش ترکیه و نیروهای وابسته به آن به مناطق اطراف سد تشرین خبر دادند. بنا به گزارش آژانس خبری هاوار، کە اخبار مرتبط با سوریە و مناطق شمال-شرو سوریە (روژآوا) را پوشش می دهد، حوالی ساعت ۱۷:۰۰ عصر یکشنبه (۲۷ ژوئیه)، نیروهای ترکیه و گروه‌های مسلح تحت حمایت آنکارا مناطقی در اطراف سد تشرین را گلوله‌باران کردند. این حملات، مناطقی غیرنظامی را هدف قرار داد. این رخداد در حالی صورت می‌گیرد که طی ما‌ه‌های گذشته، به دنبال توافق میان نیروهای سوریه دموکراتیک (SDF) و دولت موقت سوریه، منطقه به وضعیت آرامش نسبی رسیده بود و درگیری‌های مستقیم کاهش یافته بودند. سد تشرین که روی رود فرات در نزدیکی منبج واقع شده، یکی از زیرساخت‌های حیاتی در شمال سوریه است که برق بخش وسیعی از منطقه را تأمین می‌کند. این سد از سال‌ها پیش به‌عنوان یک نقطه استراتژیک، تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریە SDF بوده و بارها مورد حمله ارتش سوریه، ترکیه و گروه‌های مسلح تحت حمایت آن بوده است. از پاییز ۲۰۲۳، ارتش ترکیه در چارچوب عملیات‌های نظامی خود برای مقابله با آنچه «تهدیدات امنیتی گروه‌های تروریستی» می‌نامد، حملات هوایی و توپخانه‌ای به مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه را افزایش داد. با این حال، افزایش فشارهای بین‌المللی و میانجی‌گری‌های محدود داخلی منجر به توافقی موقت برای کاهش تنش‌ها شده بود.

Screenshots taken from live footage of the Handala activist boat trying to break the naval blockade on Gaza as it is boarded by Israeli Navy forces, on July 26, 2025. (Screenshot: Salaamedia on Youtube) نیروی دریایی اسرائیل کشتی فعالان طرفدار فلسطین به نام «حنظلە» را در آب‌های بین‌المللی توقیف و پس از انتقال به بندر اشدود، ۲۱ فعال و خبرنگار بین‌المللی حاضر در آن را بازداشت کرد. این کشتی که حامل کمک‌های بشردوستانه به غزه بود، تلاش داشت محاصره دریایی اسرائیل را بشکند اما پیش از رسیدن به آب‌های سرزمینی غزه توقیف شد. بنابە گزارش پایگاە خبری تایمز اسرائیل ، نیروی دریایی اسرائیل کشتی فعالان طرفدار فلسطین به نام «حنظلە» را در آب‌های بین‌المللی توقیف و پس از انتقال به بندر اشدود، ۲۱ فعال و خبرنگار بین‌المللی حاضر در آن را بازداشت کرد. در همین بارە، سازمان حقوقی «عداله» اعلام کرد کشتی «حنظله» به‌طور غیرقانونی در آب‌های بین‌المللی توقیف و ٢١ فعال و خبرنگار بین‌المللی حاضر در آن را بازداشت کردە است. متعاقب توقیف این کشتی حامل کمک بە آوارگان غزە، دو فعال اسرائیلی-آمریکایی این کشتی نیز به پلیس منتقل شده‌ و وکلا در حال ارائه مشاوره حقوقی هستند. سازمان حقوقی «عداله» در این بارە تاکید کرد که کشتی هرگز وارد آب‌های سرزمینی اسرائیل نشده و هدف آن رسیدن به آب‌های سرزمینی فلسطین، مطابق قوانین بین‌المللی بوده است. کمک‌های بشردوستانه در معرض توقیف ائتلاف ناوگان آزادی که مسئولیت کشتی را بر عهده داشت، اعلام کرد کشتی «حنظله» با حفظ مسافت حدود ۴۰ مایل دریایی از غزه و شناور در آب‌های بین‌المللی به‌طور خشونت‌آمیز توقیف و تمام محموله آن شامل شیر خشک نوزاد، غذا و دارو ضبط شدە است. این محموله‌ها برای توزیع مستقیم در میان جمعیتی که تحت محاصره و بحران شدید انسانی هستند، آماده شده بود. ارتش اسرائیل تاکنون جز اعلام انتقال کشتی واکنشی رسمی ارائه نکرده است. گروه حقوق بشری «عداله» توقیف این کشتی را ناقض قوانین بین‌المللی دانست و خواستار آزادی فوری فعالان بازداشت‌شده، از جمله قانون‌گذاران و کنشگران حقوق بشر از ۱۰ کشور مختلف شد. نماینده پارلمان ایتالیا خواستار تضمین امنیت دو شهروند ایتالیایی حاضر در کشتی شده است. در میان خدمه فعالان شناخته‌شده و خبرنگاران بین‌المللی حضور داشتند. ادعای اسرائیل درباره نقض قوانین و سلامت مسافران در رابطە با توقیف این کشتی، وزارت خارجه اسرائیل اعلام کرد نیروی دریایی این کشور کشتی را که تحت نام Navarn ثبت شده است، متوقف و به اشدود منتقل کرده است. اسرائیل این اقدام را مقابله با تلاشی «غیرقانونی، خطرناک و تضعیف‌کننده» برای شکستن محاصره توصیف کرده و تاکید کرده است که تمامی مسافران کشتی در سلامت کامل هستند.

Photograph: AFP در پی تهدید اروپا از سوی ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه‌های سنگین، اتحادیه اروپا به توافقی مقدماتی با آمریکا تن داد که شامل تعرفه ۱۵درصدی بر بیشتر صادرات اروپاست. در ازای آن، بروکسل به خرید گسترده انرژی و تراشه‌های آمریکایی متعهد می شود. با وجود امتیازات محدود، این توافق انتقاداتی داخلی و تردیدهایی درباره دوام و تعادل آن برانگیخته است. پس از ماه‌ها تنش تجاری میان ایالات متحده و اتحادیه اروپا، سرانجام در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵، در زمین گلف ترامپ واقع در اسکاتلند، چارچوب یک توافق مقدماتی میان دونالد ترامپ و اورسولا فن‌ درلاین شکل گرفت. این توافق که پس از ماه‌ها مذاکره حاصل شد، شامل اعمال تعرفه‌ای ۱۵ درصدی بر بیشتر کالاهای اروپایی است؛ نرخی که نصف تعرفه تهدیدشده ۳۰ درصدی است و به گفته مقامات، ثباتی نسبی به مناسبات تجاری میان واشنگتن و بروکسل بازمی‌گرداند. این توافق در جریان دیداری یک‌ساعته میان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، در زمین گلف مجلل ترامپ در اسکاتلند اعلام شد. ترامپ در این نشست اعلام کرد که اروپا قصد دارد حدود ۶۰۰ میلیارد دلار در ایالات متحده سرمایه‌گذاری کند و خرید انرژی و تسلیحات از آمریکا را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. او این توافق را «بزرگ‌ترین توافق تاریخ» خواند و آن را گامی بلند در مسیر اصلاح روابط تجاری خواند که به باور او سال‌ها علیه منافع صادرکنندگان آمریکایی عمل کرده است. فون در لاین نیز ترامپ را مذاکره‌کننده‌ای سرسخت توصیف کرد و افزود که توافق به‌دست‌آمده، «بهترین گزینه ممکن» برای دو طرف بوده است. او بر نقش این توافق در تقویت پیش‌بینی‌پذیری و ایجاد ثبات در مناسبات اقتصادی دو قدرت بزرگ جهانی تأکید کرد. براساس این توافق، تعرفه‌ها شامل طیف گسترده‌ای از کالاها، از جمله نیمه‌رساناها و داروها می‌شود، اما برخی بخش‌ها مانند هواپیما، داروهای ژنریک، تجهیزات الکترونیک پیشرفته و برخی محصولات کشاورزی از این تعرفه مستثنا هستند. تعرفه‌های سنگین فعلی بر فولاد و آلومینیوم پابرجا خواهند ماند، اما احتمال جایگزینی آن‌ها با سهمیه‌بندی در آینده مطرح شده است. اتحادیه اروپا همچنین متعهد شده است موانع غیرتعرفه‌ای برای خودروها و محصولات کشاورزی را کاهش دهد. هرچند، به گفته تحلیل‌گران، همچنان جزئیات زیادی از این توافق نامشخص باقی مانده و امکان تفسیرهای متفاوت از مفاد آن وجود دارد. این توافق به‌دنبال اعلام تعرفه‌های سنگین «روز آزادی» از سوی واشنگتن، در تلاش برای مهار بحران شکل گرفت. بر اساس مفاد اولیه، تعرفه ۱۵درصدی بر اکثر صادرات اروپایی اعمال می‌شود و در مقابل، اتحادیه اروپا متعهد به خرید سوخت و فناوری آمریکایی در مقیاسی بی‌سابقه شده است. این اقدام، اگرچه برای بروکسل هزینه‌بر است، موقتاً از گسترش تنش‌ها جلوگیری کرد. اتحادیه اروپا که در هفته‌های اخیر بین تهدید به اقدامات تلافی‌جویانه و تلاش برای رسیدن به توافق نوسان داشت، اکنون به چارچوبی تن داده است که طبق آن تعرفه ۱۵ درصدی بر تقریباً همه صادرات اروپا به آمریکا اعمال می‌شود؛ تعرفه‌ای که ده برابر نرخ پیش از بازگشت ترامپ به قدرت است. در این بارە، یک مقام بلندپایه اروپایی که در جریان گفت‌وگوهای فشرده هفته گذشته بود، اعلام نمود: اتحادیه اروپا عملاً هیچ اهرم فشاری در برابر آمریکا ندارد و دولت ترامپ هم کوچک‌ترین عجله‌ای برای کوتاه آمدن از مواضعش نشان نمی‌دهد. بخش قابل‌توجهی از این توافق به مذاکره برای کاهش خسارات اقتصادی اختصاص یافتە است. ترامپ تهدید کرده بود در صورت عدم رضایت، تعرفه‌هایی تا ۵۰ درصد وضع خواهد کرد. مشابه توافق اخیر با ژاپن، اروپایی‌ها حداقل موفق شدند تعرفه خودروها را از ۲۵ درصد به ۱۵ درصد کاهش دهند. هرچند این کاهش برای خودروسازان بحران‌زده اروپایی نفس‌گیر است، اما فشار مضاعف بر تولیدکنندگان آمریکایی که برای واردات فولاد و قطعات باید هزینه‌های بیشتری بپردازند، می‌تواند پیامدی متناقض ایجاد کند. امتیازات محدود و سناریوهای نامعلوم طبق محاسبات موسسه کیِل، تولید صنعتی آلمان در کوتاه‌مدت حدود ۰.۱۵ درصد کاهش خواهد یافت و تأثیر این توافق بر فرانسه و ایتالیا ناچیز خواهد بود. در همین حال، فهرست کالاهای معاف از تعرفه که شامل هواپیما، تجهیزات ساخت تراشه، برخی مواد شیمیایی و مواد خام است، امتیاز کوچکی برای بروکسل محسوب می‌شود. اگر چە تلاش اتحادیه اروپا در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ برای پیشبرد تجارت بدون تعرفه ناکام مانده بود. اما اکنون فهرست تازه می‌تواند راهی باشد تا ترامپ در آینده کالاهای دیگری را که تولیدکنندگان آمریکایی به‌شدت به آن‌ها نیاز دارند، به فهرست خود اضافه کند. در این میان، چین در این توافق جایی ندارد و برخلاف برخی گمانه‌زنی‌ها، اروپا شرط خروج چین از زنجیره تأمین خود را به میز مذاکره نیاورد. تعهد اروپا به خرید از امریکا یکی از عناصر اصلی توافق اخیر، وعده خرید گسترده انرژی و تراشه‌های هوش مصنوعی از آمریکا با هدف جایگزینی واردات روسی است. اتحادیه اروپا متعهد شده است کە در سه سال آینده ۷۵۰ میلیارد دلار سوخت از آمریکا بخرد؛ رقمی که به گفته فن‌ درلاین «دست‌یافتنی» است. طبق آمار اندیشکده بروگل، اتحادیه اروپا در ماه ژوئن حدود ۲ میلیارد مترمکعب گاز مایع از روسیه وارد کردە است کە این حجم، در مقایسە با وارادات آن از آمریکا بە یک‌چهارم می رسد. فشار واشنگتن برای توقف واردات سوخت‌های فسیلی از روسیه می‌تواند سیاستمداران اروپایی را در کاهش وابستگی انرژی یاری کند. در مورد سرمایه‌گذاریها، تعهد ۶۰۰ میلیارد دلاری اروپا در آمریکا همچنان مبهم است. این رقم قرار است فراتر از سرمایه‌گذاری‌های سالانه پیشین کشورهای اروپایی باشد که حدود ۲۰۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. در این بارە نیز ترامپ تاکید کرده است کە این سرمایه‌گذاری باید افزون‌بر برنامه‌های موجود شرکت‌ها باشد. چشم‌انداز پرابهام و نگرانی‌های داخلی در کنار تعهدات مشخص، این توافق باید در داخل اتحادیه اروپا نیز به تأیید نهایی سران ۲۷ کشور عضو برسد که با توجه به تضاد منافع میان کشورهای شمال و جنوب و صنایع گوناگون، آسان نخواهد بود. افزون بر این، برخی مقررات مربوط به فهرست کالاهای بدون تعرفه احتمالاً با قوانین سازمان تجارت جهانی مغایرت دارد که می‌تواند چالش حقوقی دیگری برای بروکسل ایجاد کند. ترامپ نیز همچنان می‌تواند در صورت نارضایتی، تعرفه‌های جدیدی رابه‌ویژه در بخش دارو  وضع نماید که او بارها از هزینه‌های بالای آن انتقاد کرده است. در برهەی کنونی، تحقیقاتی در مورد واردات دارو در جریان است که ممکن است به تعرفه‌های تازه بر داروهای تولیدشده در خارج از آمریکا منجر شود؛ مسئله‌ای که برای کشورهای صادرکننده‌ای چون دانمارک و ایرلند تهدیدی جدی خواهد بود. ملونی: باید جزئیات بررسی شود در تائید این توافق بروکسل با واشنگتن، جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، این توافق را «مثبت» توصیف کرد، اما از سوی دیگر اعلام نمود تا زمانی که جزئیات آن مشخص نشود، نمی‌توان به‌طور کامل قضاوت کرد. ملونی همچنین اعلام کرد رم آماده است در سطح ملی اقدامات حمایتی را فعال کند و انتظار دارد در سطح اروپایی نیز تمهیدات مشابهی برای بخش‌هایی که بیشترین آسیب را خواهند دید، در نظر گرفته شود. رهبران صنایع صادرات‌محور در آلمان و اسکاندیناوی از این توافق به‌عنوان «مصالحه‌ای دردناک» یاد می‌کنند. در همین بارە، اتحادیه عمده‌فروشان و صادرکنندگان آلمان (BGA) هشدار داده است که این توافق تهدیدی وجودی برای بسیاری از اعضا خواهد بود. دیرک یاندورا، رئیس BGA، خواستار راهبردی شدن سیاست تجاری اروپا و کاهش وابستگی به آمریکا شده و تاکید دارد اتحادیه اروپا باید از این دوره پرتنش به‌عنوان هشداری جدی برای بستن توافق‌های تجاری تازه با سایر قدرت‌های صنعتی استفاده کند. برآوردهای بانک مرکزی اروپا نشان می‌دهد این توافق در مقایسه با بدترین سناریوی تهدیدشده از سوی ترامپ، دست‌کم رشد اقتصادی منطقه را در محدوده مثبت نگاه می‌دارد. با این حال، سطح این رشد همچنان پایین‌تر از چشم‌انداز بدون تنش تجاری خواهد بود. اروپا با پذیرش تعرفه ۱۵ درصدی، از خطر رکود گسترده و تعرفه‌های تلافی‌جویانه گسترده‌تر آمریکا گریختە است، اما در مقابل با صلحی شکننده روبه‌روست که هر لحظه می‌تواند با یک پست ترامپ در شبکەهای اجتماعی یا تحقیقات تازه تجاری در آمریکا در معرض تهدید قرار گیرد. هم‌زمان، توافق تازه نشان می دهد که اتحادیه اروپا همچنان برای تبدیل شدن به یک قدرت تجاری مستقل با چالش‌های درونی و بیرونی روبه‌رو خواهد بود. دست‌کم در کوتاه‌مدت، رهبران اروپا امیدوارند که این مصالحه موقت، صنایع صادرات‌محور این قاره را از شوک‌های ناگهانی دور نگه دارد؛ هرچند هزینه این آرامش، وابستگی بیشتر به بازاری است که سیاست‌هایش با تغییر در کاخ سفید می‌تواند دگرگون شود.

با پایان جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراتوری عثمانی، گرترود بل، باستان‌شناس، نویسنده و دیپلمات بریتانیایی، نقش مهمی را در شکل‌گیری عراق مدرن و انتخاب فیصل به پادشاهی این کشور ایفا کرد. صد سال بعد، یک تاجر املاک با لبخندی محافظه‌کارانه، که می‌کوشد به اقتضای شرایط انعطاف‌پذیر باشد و در دفاع از خود، منش پراگماتیکش را برجسته کند، در پی احیای دولتی متمرکز در سوریه از مسیر همکاری با یک جهادیست سابق است. بل با تحمیل دیدگاه خود بر دولت بریتانیا، بذر جنگ‌های خونین را در عراق کاشت و اکنون به نظر می‌رسد تام باراک نیز مسیری مشابه را در پیش گرفته است. با چهره‌ای اصلاح‌شده و قامتی بلند، شاید در نگاه اول شبیه یول براینر، بازیگر سرشناس سینما به نظر برسد، اما از هیچ‌گونه شکوهی برخوردار نیست. با این حال، با قاطعیت یک کابوی بی‌رحم سخن می‌گوید: لبنان می‌تواند به سوریه ملحق شود و دولت دمشق با اسرائیل پشت میز مذاکره بنشیند وقتی دونالد ترامپ او را به‌عنوان نماینده ویژه در امور سوریه و سفیر آمریکا در ترکیه منصوب کرد، چنین گفت: با هدف تحقق رؤیای رئیس‌جمهور ترامپ برای آینده‌ای توسعه‌یافته در خاورمیانه و دستیابی به ثبات در سوریه، به این سمت منصوب شده‌ام. دو وظیفه دارم: اول، تقویت روابط تجاری با کشورهای عربی خلیج‌ به‌عنوان یک تاجر املاک، دوم، تضمین نقش مجدد آمریکا در بازسازی تاریخی سرزمین شام، شامل سوریه، فلسطین، لبنان و اردن. این نگاه، در راستای سیاست‌های ترامپ نسبت به سوریه است. از منظر او، پاک‌سازی نهایی در سرزمین‌های لبنان و سوریه، که سال‌ها درگیر جنگ داخلی بوده‌اند، از جمله خلع سلاح کامل حزب‌الله لبنان به‌عنوان نیرویی متضاد، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تلقی می‌شود. توماس جوزف باراک جونیور (متولد ۲۸ آوریل ۱۹۴۷)، سرمایه‌گذار آمریکایی در حوزه املاک و بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری Colony Capital است. او از خانواده‌ای مهاجر از شهر زحله لبنان برخاسته؛ پدرش بقال و مادرش منشی بود. با افتخار می‌گوید: پسر یک بقال بودن مایه مباهات من است. پدربزرگ و مادربزرگ باراک، از مسیحیان لبنانی بودند که در سال ۱۹۰۰ از زحله به ایالات متحده مهاجرت کردند. او در کالور سیتی کالیفرنیا رشد یافت. در سال ۱۹۶۹، مدرک لیسانس هنر را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) دریافت کرد، سپس در دانشکده حقوق گولد همین دانشگاه تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۹۷۲ مدرک دکترای حقوق خود را از دانشگاه سن‌دیگو گرفت. در دوران ریاست‌جمهوری نیکسون، فعالیت حرفه‌ای‌اش را آغاز کرد و در سال ۱۹۷۲ به عربستان سعودی اعزام شد. او به‌سرعت به شریک ورزشی یکی از شاهزادگان سعودی بدل شد و بعدها به‌عنوان معاون در وزارت کشور آمریکا، مشاور سرمایه‌گذاری شاهزادگان سعودی و حتی مذاکره‌کننده در گفت‌وگوهای دیپلماتیک بین عربستان و هائیتی ایفای نقش کرد. در بحران اقتصادی ۲۰۰۸، املاک بی‌ارزش را به قیمت پایین خرید و پس از بازسازی، گران فروخت. در سال ۲۰۱۰، با خرید بدهی ۷۰ میلیون دلاری داماد ترامپ، جرد کوشنر، او را از ورشکستگی نجات داد. با این حال، رفتار بی‌رحمانه‌اش با مستأجران در طول رکود بزرگ، انتقادهای زیادی برانگیخت. با دارایی‌ای در حدود ۱.۱ میلیارد دلار، در سال ۲۰۱۱ در فهرست ثروتمندترین‌های جهان قرار گرفت. در انتخابات سال ۲۰۱۶، از حامیان اصلی ترامپ بود و ۲۳ میلیون دلار برای کمپین انتخاباتی او جمع‌آوری کرد. او همچنین زمینه انتخاب پاول مانافورت را به‌عنوان مدیر کمپین ترامپ فراهم کرد. در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ، نقش واسطه اصلی میان او و شاهزادگان عرب ایفا می‌کرد. گفته می‌شود در طول کارزار انتخاباتی، دوره انتقال قدرت و مراسم تحلیف، باراک با برخی از اعضای خانواده حاکم امارات متحده عربی، از جمله رشید المالک، دوست و همکار تجاری‌اش، و یوسف العتیبه، سفیر امارات در آمریکا، در تماس بوده است. طبق گزارش نیویورک تایمز در ژوئیه ۲۰۱۹، باراک همچنین با المالک ایمیل‌هایی رد و بدل کرده و پیش‌نویس سخنرانی ترامپ درباره سیاست انرژی را برای تأیید «زبان طرفداری از کشورهای منطقه خلیج» با او به اشتراک گذاشته است. طبق ایمیل‌ها، المالک «پیش‌نویس را بین مقامات اماراتی و سعودی توزیع می‌کرد» تا تأیید بیشتری دریافت کند و پس از آن، باراک زبان پیشنهادی مالک را در پیش‌نویس ارسالی به پاول مانافورت، رئیس وقت ستاد انتخاباتی ترامپ، گنجاند. در سال ۲۰۲۱، به دلیل لابی‌گری غیرقانونی به نفع امارات متحده عربی و دروغ‌گویی به پلیس بازداشت شد، اما با قرار وثیقه آزاد گردید و در سال ۲۰۲۲ از تمام اتهامات تبرئه شد. در دسامبر ۲۰۲۴، باراک توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، برای تصدی سمت سفیر آمریکا در ترکیه معرفی شد. در سال ۲۰۲۵، به‌عنوان سفیر ایالات متحده در ترکیه و سپس نماینده ویژه در امور سوریه منصوب شد. در جریان بحران جنوب سوریه، میان اسرائیل و سوریه آتش‌بس برقرار کرد و با حمایت ترکیه و اردن، ایده هویت واحد سوری را مطرح نمود. در ماه‌های اخیر، سخنان تحریک‌آمیز او در مورد آینده خاورمیانه – به‌ویژه انتقادات صریحش از توافق سایکس-پیکو و دفاع از احمد الشرع (ابومحمد جولانی، فرمانده پیشین جهادی و رهبر دولت خودخوانده در ادلب) – شوک‌آور بوده است. باراک حتی جولانی را با جورج واشنگتن مقایسه کرده بود. از سوی دیگر، او نیروهای سوریه دموکراتیک (SDF) را که از زمان تهاجمات ستیزه‌جویان اسلام‌گرای داعش، جزو شرکای نیروهای ائتلاف در سوریه بوده‌اند، به‌شدت مورد انتقاد قرار داد. همچنین در سفر به لبنان هشدار داد که در صورت تعلل، این کشور به سرنوشت «ولایت شام» دچار خواهد شد. حتی اردن را نیز بخشی از «سوریه بزرگ» خواند. اگرچه باراک سپس کوشید این اظهارات را تعدیل کند، اما سخنانش نشانه‌ای از یک طرح تجدیدنظر در مرزبندی‌های خاورمیانه ارزیابی می‌شود؛ طرحی که شاید در چهارچوب نوعی «نئو‌عثمانی‌گری» با همکاری ترکیه و اسرائیل قابل تحلیل باشد. در این میان، روابط نزدیک باراک با عربستان و علاقه‌اش به سرمایه‌گذاری‌های نفتی، موجب نگرانی برخی محافل اسرائیلی شده است. برخی تحلیل‌گران معتقدند لابی یهودی در تلاش است تا با فشار بر استیو ویتکاف، نماینده دیگر ترامپ، نفوذ باراک را محدود کند. گرترود بل و توماس باراک، اگرچه از نظر زمان و جغرافیا از یکدیگر جدا هستند، اما با وجود تمایز در شخصیت سیاسی‌شان، هر دو را می‌توان در کاشتن بذرهای تنش در خاورمیانه مورد بررسی قرار داد. شخصیت سیاسی بل با عمل‌گرایی امپریالیستیِ آرمان‌گرایانه، هوش فرهنگی عمیق و اعتمادبه‌نفس نخبه‌محورش وجە تمایز می یابد. در مقابل، باراک ــ سرمایه‌گذار آمریکایی در حوزه املاک و مستغلات ــ نمادی از نفوذ معاملاتی است که با دلالی قدرت در پشت صحنه و وابستگی‌های شخصی نزدیکش با چهره‌های کلیدی، به‌ویژه دونالد ترامپ، تعریف می‌شود. شخصیت سیاسی بل را می‌توان از دریچه «امپریالیسم سازنده» به‌خوبی درک کرد. او جامعه‌ای عربی را تصور می‌کرد که منافع بریتانیا را با حکومت بومی در عراق متعادل می‌ساخت. درک ظریف او از پویایی‌های قبیله‌ای و فرهنگ اسلامی به او امکان می‌داد تا در عرصه‌های پیچیده سیاسی با مهارت حرکت کند. نوشته‌هایش نشان‌دهنده اعتقاد به برتری اخلاقی مأموریت تمدن‌سازانه بریتانیاست ــ که البته با احترامی کم‌سابقه به آداب و رسوم محلی تعدیل می‌شود. در مقابل، شخصیت سیاسی باراک با فرصت‌طلبی استراتژیک شکل گرفته است. او، به‌عنوان مذاکره‌کننده‌ای ماهر و محرم اسرار نخبگان جهانی، در حوزه‌ای از نفوذ بدون قدرت انتخابی پیشرفت کرده است. تام باراک نماینده ویژگی‌های رهبری معامله‌محور است که بر اهداف کوتاه‌مدت، منافع اقتصادی و شبکه‌هایی مبتنی بر وفاداری تمرکز دارد. در حالی که بل از جایگاهی با اقتدار اخلاقی و فرهنگیِ تفهیم یافتە عمل می‌کرد، نفوذ باراک از ارتباطات شخصی و تیزبینی مالی او ناشی می‌شود. قدرت بل نهادی بود و به دستگاه امپراتوری بریتانیا گره خورده بود؛ در حالی که قدرت باراک غیررسمی است و در سرمایه و کاریزما ریشه دارد. با این حال، هر دو شخصیت از طریق نزدیکی به تصمیم‌گیرندگان و توانایی انطباق با چشم‌اندازهای سیاسی متغیر، ظرفیتی واقعی برای تأثیرگذاری بر ژئوپلیتیک داشته‌اند. در نهایت، بل و باراک نمایندگان دو شکل متفاوت از قدرت نرم‌اند: بل از طریق غوطه‌وری فرهنگی و بینش تاریخی؛ و باراک از طریق نفوذ شخصی و دیپلماسی تجاری. شخصیت سیاسی آن‌ها نشان می‌دهد که چگونه می‌توان نفوذ را هم از مجاری ساختاری رسمی و هم از طریق شبکه‌های نامرئیِ اعتماد و دسترسی اعمال کرد. در شرایط پیچیده کنونی خاورمیانه ــ به‌ویژه سوریه ــ به نظر می‌رسد با گذشت یک قرن از مأموریت گرترود بل، بار دیگر مدار شکل‌گیری مرزها و روابط، همان تسلسل گذشته را تکرار می‌کند. اما این‌بار، آینده سیاسی منطقه نه با دیپلمات‌های سنتی، بلکه با املاک‌فروشان و بازیگران عرصه‌های خاکستری رقم خواهد خورد.

سخنگوی وزارت امور خارجه ایران فعالسازی مکانیسم ماشه را فاقد وجاهت حقوقی قلمداد کردە و تأکید کرد مذاکرات صرفاً درباره برنامه هسته‌ای و رفع تحریم‌هاست. وی هشدار داد در صورت فعال‌سازی مکانیسم ماشه، ایران اقدامات متقابل اتخاذ کرده و حضور در NPT را بازنگری خواهد کرد. در واکنش به اظهارات اخیر کشورهای اروپایی درباره مذاکرات هسته‌ای، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران روز دوشنبه ٢٨ ژوئیە اعلام کرد که تهران استفاده از «مکانیسم ماشه» توسط طرف‌های اروپایی را فاقد وجاهت حقوقی می‌داند. اسماعیل بقائی در نشست خبری امروز، محور اصلی مذاکرات اخیر را صرفاً حول موضوعات هسته‌ای و رفع تحریم‌ها عنوان کرد و افزود: مسائل دفاعی جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گاه موضوع مذاکره نبوده و نخواهد بود. او روایت کشورهای اروپایی از گفت‌وگوها را «تحریف‌شده» خواند و گفت این روایت‌ها با واقعیت و مواضع ایران انطباق ندارد. وی با تأکید بر اینکه تروئیکای اروپا (فرانسه، آلمان و بریتانیا) صلاحیت استفاده از مکانیسم ماشه را ندارند، هشدار داد: در صورت فعال‌سازی این سازوکار، ایران اقدامات متقابل علیه کشورهای مربوطه و همچنین رژیم منع اشاعه سلاح‌های هسته‌ای (NPT) اتخاذ خواهد کرد. ما تنها زمانی در NPT باقی خواهیم ماند که حق غنی‌سازی ما محترم شمرده شود. بقائی همچنین از سفر یکی از مقامات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تهران طی دو هفته آینده خبر داد و در ادامه تأکید کرد که ایران در حال حاضر هیچ برنامه‌ای برای ازسرگیری مذاکرات با ایالات متحده ندارد. وی همچنین اعلام کرد که موضع ایران در قبال رژیم «صهیونستی» تغییر نکرده و این رژیم را به رسمیت نمی‌شناسد. در مقابل، منابع اروپایی پیشتر اعلام کرده بودند که کشورهای تروئیکا تصمیم گرفته‌اند تعلیق اجرای مکانیسم ماشه را به‌طور موقت و مشروط تمدید کنند. این تعلیق مشروط به ازسرگیری فوری گفت‌وگوهای تهران و واشینگتن و همکاری کامل ایران با آژانس انرژی اتمی است. با این حال، مقامات اروپایی هشدار داده‌اند که در صورت عدم تحقق این شروط تا پایان تابستان، مکانیسم ماشه فعال خواهد شد و تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران بازخواهد گشت.

بامداد امروز دوشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۴، سە پهپاد انتحاری سە منطقە در اقلیم کردستان را مورد هدف قرار دادند. به گزارش نهاد مبارزه با تروریسم اقلیم کردستان، این حملات هیچ تلفات جانی در پی نداشتند. بنابە گزارش رسانه‌های اقلیم کُردستان، صبح امروز دوشنبه ۲۸ ژوئیه، سه پهپاد در مناطق مختلفی از استان‌های اربیل، دهوک و کرکوک سقوط کردند. به گفته سازمان مبارزه با تروریسم اقلیم، یکی از این پهپادها که بمب‌گذاری شده بود، حوالی ساعت ۵:۵۰ صبح در روستای رزگاری از توابع شهرستان خبات در استان هەولیر (اربیل) سقوط کرد. این پهپاد به یک کافه‌تریا اصابت کرد، اما تلفاتی در پی نداشت. پهپاد دوم نیز در روستای کاوراسوری، واقع در شهرستان بردرش استان دهوک سقوط کرد که طبق گزارش منابع محلی، این حادثه نیز بدون خسارت جانی بوده است. پهپاد سوم در روستای هیهاتی در منطقه حویجه استان کرکوک فرود آمد. به گزارش خبرنگار کانال ۸، این پهپاد در یک زمین کشاورزی سقوط کرده اما آسیبی ندیده و سالم باقی مانده است. در روزهای اخیر، حملات پهپادی متعددی به‌ویژه به سمت مناطق نفت‌خیز اقلیم کُردستان افزایش یافتە است. این حملات اگرچه تاکنون تلفات انسانی به‌همراه نداشته‌اند، اما خسارات مادی چشم‌گیری به تاسیسات نفتی وارد کرده و در مواردی موجب توقف موقت تولید شده‌اند. در حالی‌ که هنوز مقامات اقلیم منشأ رسمی این پهپادها را اعلام نکرده‌اند، منابع مطلع به آرنا نیوز گفته‌اند که گروه‌های حشد شعبی مورد حمایت ایران در پشت این حملات قرار دارند. این منابع تأکید می‌کنند که این اقدامات بخشی از فشارهای فزاینده سیاسی و امنیتی علیه اقلیم کُردستان است، به‌ویژه در مناطقی که دارای زیرساخت‌های حیاتی اقتصادی و نفتی هستند. این رویداد تازه‌ترین مورد از سلسله حملاتی است که از اواسط تیرماه زیرساخت‌های انرژی اقلیم کردستان را به‌طور مستقیم هدف قرار داده‌اند. تنها در فاصله ۱۲ تا ۱۶ تیر، هفت پهپاد انتحاری تأسیسات شرکت‌های نفتی DNO (نروژ) و هاند اویل (آمریکا) را در زاخو، تاوکه، شیخان و چەمانکە هدف گرفتند. در ۱۶ تیر، سه میدان نفتی طی کمتر از ۷۵ دقیقه با چهار پهپاد هدف قرار گرفتند؛ ابتدا پیشخابور و تاوکه، سپس در ۰۷:۱۴ صبح، تأسیسات شرکت هاند اویل در منطقە بعادره‌ی شیخان. این حملات، گرچه بدون تلفات انسانی بودند، اما خساراتی را به زیرساخت‌ها وارد آورد. پیش‌تر نیز در روزهای ۱۴ و ۱۵ تیر، پهپادهایی به میادین نفتی خورمەڵە، سەرسنگ و حتی حوالی فرودگاه بین‌المللی اربیل با الگوی زمانی مشابه، در ساعات شب یا بامداد حملە نمودند.