ژیار دستباز در دو دهه گذشته، فعالان مدنی در ایران نقش کلیدی ایفا کرده‌اند، اما این فعالیت‌ها همواره با فشار، دستگیری و زندانی شدن بسیاری از آنها همراه بوده است. آنها در حوزه‌هایی همچون محیط زیست، خشونت علیه زنان و حقوق کودکان تأثیرگذار بوده‌اند. در شرایط بحرانی مانند زلزله کرمانشاه و شیوع کووید، این فعالان توانستند اعتماد جامعه را جلب کنند و نقش حمایتی مهمی ایفا کنند. اما با آغاز جنگ اخیر و تشدید سرکوب‌ها، صدای جامعه مدنی به تدریج خاموش شده است. کردستان که پیشتر به عنوان دروا

کنفرانس کردها در قلب بازترکیب خاورمیانه، چالش‌ها و چشم‌اندازها، در ۲۹ آوریل در مجلس ملی فرانسه با همکاری شورای دموکراتیک کردها در فرانسه و با هدف بررسی نقش کردها در تحولات خاورمیانە و نیز با هدف ایجاد فضایی برای گفتوگوی سازنده میان نمایندگان کرد و مسئولان فرانسوی برگزار شد تا درک بهتری از تحولات خاورمیانه حاصل شده و چشم اندازهای سیاسی آینده مورد بررسی قرار گیرد.در این کنفرانس نمایندگان سیاسی کرد از چهار بخش کردستان حضور یافتە بە ارائە نقطە نظرات و دیدگاههای خود پرداختند. با

نصرالله لشنی اقلیم کردستان در دو دهه‌ی گذشته شاهد دو روایت متعارض بوده است. از یک‌سو، به‌عنوان نمونه‌ای از خودمختاری اتنیکی و ثبات نسبی معرفی شده است، و از سوی دیگر، به‌دلیل فساد نهادینه‌شده و ناکارآمدی ساختاری، نمونه‌ای از حکمرانی هیبریدی و شکننده به حساب آمده است. این دوگانه، بازتاب شکاف عمیقی در ادبیات نظری درباره‌ی فدرالیسم است. در رباطه با اقلیم کردستان، تمرکززدایی به جای تقویت پاسخ‌گویی، به تکثیر مراکز قدرت غیرپاسخگو انجامده است، که این خود به تضعیف جامعه و حکمرانی نه

روز شنبه، ۲۵ آوریل، کنفرانسی یک‌روزه در شهر کلن آلمان برگزار شد. در این کنفرانس، فعالان و صاحب‌نظران کُرد با نگاهی انتقادی به یک قرن تجربه دولت–ملت در ایران پرداختند. آنها پیامدهای این تجربه برای کردستان را بررسی کردند و بر ضرورت بازاندیشی در این ساختار و حرکت به‌سوی نظمی دموکراتیک تأکید کردند. روز شنبه ۶ اردیبهشت، پلاتفرم زاگرس کنفرانسی یک‌روزه را در شهر کلن آلمان برگزار کرد. این نشست که با حضور جمعی از صاحب‌نظران و فعالان کُرد در قالب چند پنل تخصصی برگزار شد، به مناسبت صدمی

آسیای مرکزی به صحنه رقابت ژئوپلیتیکی چین و ترکیه تبدیل شده است. چین با ابتکار کمربند و جاده در پی شبکه‌ای یکپارچه از زیرساخت‌ها و کنترل زنجیره‌های تأمین است، در حالی که ترکیه با کریدور میانی و سیاست «گره اتصال» می‌کوشد نقش میانجی اوراسیایی را تقویت کند. این رقابت در بستر بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای و رقابت‌های امنیتی جریان دارد. مسائلی مانند کردها در ترکیه و اویغورها در چین به متغیرهای ژئوپلیتیکی بدل شده‌اند. در این میان، کردها متغیری پنهان در خطوط انتقال این نظم نوظهور هستند که بر

تشکیل یک گودال ناشناخته در بستر دریاچه ارومیه، نگرانی‌ها و گمانه‌زنی‌های متعددی را برانگیخته است. تیمی متشکل از کارشناسان ستاد احیای...