اسرائیل درصدد مهار توان موشکی ایران است

مقامات ارتش اسرائیل برآورد می‌کنند که ایران می‌تواند تا سال ۲۰۲۷ دست‌کم ۵۰۰۰ موشک بالستیک را در اختیار داشته و ماهانه حدود ۱۰۰ موشک نیز تولید کند. به گفته این مقامات، سامانه‌های پدافند هوایی لایه‌ای اسرائیل به‌تنهایی قادر نیستند از خسارات ناشی از رگبارهای گسترده و مداوم موشکی به‌طور کامل جلوگیری کنند.

در حالی که ایالات متحده آمریکا مذاکرات خود با ایران را عمدتاً بر پرونده هسته‌ای متمرکز کرده است، مقامات دفاعی اسرائیل بر این باورند کە تهدید فوری‌تر برای این کشور، شتاب برنامه موشکی بالستیک تهران است.

به گفته منابع دفاعی اسرائیل، در گفت‌وگوهای غیرعلنی میان فرماندهان ارشد ارتش اسرائیل و همتایان آمریکایی، هشدار داده شده است که ایران همچنان در حال گسترش ظرفیت تولید موشک است و می‌تواند تا پایان سال ۲۰۲۷ به حداقل ۵۰۰۰ موشک بالستیک دست یابد.

این منابع می‌افزایند بدون مجموعه اقدامات رهگیری و اخلال انجام‌شده در جریان عملیات «شیر خیزان» در ژوئن ۲۰۲۵، این رقم می‌توانست تا پایان دهه به حدود ۸۰۰۰ موشک برسد.

مقامات این برآورد را نه فرضی، بلکه یک ارزیابی عملیاتی قلمداد می‌کنند که مبنای تصمیم‌گیری روزانه در اطلاعات نظامی، نیروی هوایی و یگان‌های پدافند هوایی است.

طبق داده‌های اسرائیل، ایران در حال حاضر ماهانه حدود ۱۰۰ موشک بالستیک تولید می‌کند و انتظار می‌رود این روند افزایش یابد.

به گفته مقامات اسرائیلی، راهبرد تهران بر حجم تولید متکی است، با این محاسبه که حتی پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافند هوایی چندلایه، از جمله پیکان، فلاخن داوود و گنبد آهنین، در برابر حملات انبوه و پیوسته ظرفیت محدودی دارند.

در جریان عملیات «شیر خیزان»، ایران طی چند روز بیش از ۵۰۰ موشک بالستیک و حدود ۱۰۰۰ پهپاد به‌سوی اسرائیل شلیک کرد.

ارتش اسرائیل اعلام کرد حدود ۸۶ درصد موشک‌های بالستیک رهگیری و نزدیک به ۹۹ درصد پهپادها سرنگون شدند.

با این حال، موشک‌هایی که از سامانه‌های پدافندی عبور کردند، خسارات قابل توجهی را در تل‌آویو، رامات‌گان، بت‌یام، حیفا و مرکز پزشکی سوروکا در بئرشبع از خود برجای گذاشتند.

گستردگی این حملات باعث شد اسرائیل از موضعی عمدتاً دفاعی به یک کارزار تهاجمی با هدف نابودی پرتابگرها و زیرساخت‌های موشکی در داخل ایران تغییر مسیر دهد.

ارتش اسرائیل می‌گوید این عملیات، که از سوی مقامات دفاعی شکار موشک نامیده شد، شامل حملات مداوم نیروی هوایی در فواصل حدود ۱۵۰۰ کیلومتری بود و پس از دستیابی به برتری هوایی ظرف ۴۸ ساعت انجام شد.

به گفته مقامات اسرائیلی، طی چند روز حدود ۱۲۰ پرتابگر سیار به همراه ۳۵ سایت تولید و انبار مهمات نابود شد. این عملیات نشان‌دهنده تغییری راهبردی مشتمل بر ترکیب رهگیری دفاعی با تلاش‌های سیستماتیک برای هدف قرار دادن قابلیت‌های پرتاب پیش از شلیک بود.

بر اساس ارزیابی‌های اسرائیل، ایران با بیش از ۲۰۰۰ موشک وارد جنگ ژوئن شد و با حدود نیمی از این تعداد از آن خارج شد.

با این حال، مقامات اذعان می‌کنند که در حال حاضر هیچ راه‌حل قطعی برای سناریویی متشکل از هزاران موشک بالستیک وجود ندارد. پدافند لایه‌ای و سامانه‌های هشدار زودهنگام می‌توانند خسارات را کاهش دهند، اما قادر به حذف کامل تهدید نیستند.

مقامات اسرائیلی همچنین اشاره می‌کنند که بخش قابل توجهی از موشک‌های تولیدی ایران همچنان از سوخت مایع استفاده می‌کنند.

به گفته آنان، این موضوع بازتاب دشواری تهران در تأمین قطعات پیشرفته، از جمله پردازنده‌های تخصصی، در نتیجە تحریم‌هاست. نتیجه این وضعیت، کاهش پیچیدگی فنی هر موشک و در مقابل افزایش نرخ تولید عنوان می‌شود.

در عین حال، مقامات اسرائیلی تأکید می‌کنند که قصد ندارند ایالات متحده را به رویارویی نظامی سوق دهند، اما هشدار می‌دهند تهدید موشکی ایران فوری و قابل توجه است.

به گفته آنان، هماهنگی مداومی با پنتاگون و فرماندهی نظامی آمریکا وجود دارد و در واشنگتن به‌طور فزاینده‌ای این درک شکل گرفته که زرادخانه موشکی ایران خطری فراتر از اسرائیل ایجاد می‌کند.

در این بارە یک مقام اسرائیلی کە سخنان وی در روزنامە آحارنوت بازتاب یافتە است گفت این تهدید می‌تواند پایگاه‌های آمریکا و متحدان منطقه‌ای را نیز هدف قرار دهد و آزادی عمل عملیاتی ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه را محدود کند.

مقامات ارشد دفاعی، همکاری نظامی اسرائیل و آمریکا را مشارکتی رو‌به‌گسترش توصیف می‌کنند و به تجربه‌های عملیاتی به‌دست‌آمده در جریان عملیات «شیر خیزان»، از جمله هماهنگی اطلاعاتی مشترک و توان حمله دوربرد، اشاره دارند.

در محافل دفاعی اسرائیل، خوش‌بینی نسبت به دستیابی به توافق دیپلماتیک کوتاه‌مدت میان واشنگتن و تهران محدود است.

از سوی دیگر این ارزیابی نیز وجود دارد که تا زمانی که برنامه موشکی ایران خارج از نظارت مؤثر باقی بماند، فاصله‌ها برای دستیابی به توافقی جامع که خواسته‌های آمریکا و به‌ویژه اسرائیل را پوشش دهد، همچنان عمیق خواهد بود.

با وجود فشارهای اقتصادی و چالش‌های داخلی در ایران، مقامات دفاعی اسرائیل معتقدند جمهوری اسلامی ممکن است در شرایط فشار، منابع بیشتری را به بازدارندگی نظامی اختصاص دهد و شتاب برنامه موشکی را بخشی از این راهبرد می‌دانند.

در نهایت، حتی اگر اقدام نظامی به فروپاشی حکومت ایران نیز منجر نشود، مقامات اسرائیلی رویکرد کلی را مجموعه‌ای تراکم یافتە از فشار دیپلماتیک، تحریم‌ها، اختلال در زنجیره‌های تولید و تأخیرهای فناورانه توصیف می‌کنند که هدف آن فرسایش تدریجی توانمندی‌های ایران است، نه اتکا به یک اقدام قاطع واحد.