حمایت‌های گسترده تشکل‌های صنفی و مدنی از اعتصاب کامیونداران

اعتصاب سراسری رانندگان و کامیون‌داران در ایران، در حالی وارد هشتمین روز متوالی شده است که بسیاری از جاده‌ها و پایانه‌های باربری در سراسر کشور همچنان خالی از کامیون و فعالیت هستند. این اعتصاب، که در بیش از ۱۲۵ شهر جریان دارد، به نماد جدیدی از اعتراض اجتماعی علیه فشارهای اقتصادی، بی‌عدالتی ساختاری و ناکارآمدی مزمن در بخش حمل‌ونقل بدل شده است.

پنج‌شنبه ۸ خرداد ۱۴۰۴، اعتصاب سراسری رانندگان و کامیون‌داران وارد روز هشتمین روز خود شده است. جاده‌ها و پایانه‌های باربری سراسر ایران همچنان از کامیون‌ها خالی هستند. این اعتصابات که در بیش از ۱۳۵ شهر، از خرم‌آباد و سنندج (سنە) تا قزوین و اصفهان جریان دارد، با حمایت گسترده از سوی تشکل‌های صنفی و مدنی مواجه شده است، اما نهادهای دولتی هنوز پاسخی قانع‌کننده به خواسته‌های آنان نداده‌اند.

اعتصابی که با خواست کاهش فشارهای معیشتی آغاز شد، اکنون به یکی از بزرگ‌ترین حرکت‌های صنفی در سال‌های اخیر تبدیل شده است.

مطالبات رانندگان معترض مشخص است: لفو طرح سه‌نرخی گازوئیل، کاهش هزینه‌های سرسام‌آور بیمه، مهار گرانی قطعات و سوخت، افزایش کرایه‌ها متناسب با تورم، و مقابله با فساد گسترده در سیستم حمل بار که به گفته آنان «مافیای بار» کنترل آن را به دست گرفته است.

با وجود گستردگی اعتصاب، تاکنون پاسخ روشنی از سوی وزارت راه و سازمان راهداری به مطالبات رانندگان داده نشده است.

در مقابل، دولت با برخورد امنیتی و بازداشت شماری از رانندگان در شهرهایی مانند کرمانشاه و سنندج، تلاش کرده تا این حرکت اعتراضی را سرکوب کند. طی دو روز گذشته دست‌کم ۱۳ نفر در کرمانشاه و سنندج، از جمله شهاب دارابی راننده کامیون و بلاگر بازداشت شده‌اند.

شماری دیگر نیز در چند استان دیگر از قبیل فارس، اردبیل، هرمزگان و اصفهان توسط نهاد‌های امنیتی بازداشت و با اتهاماتی از قبیل اخلال در جاده‌ها مواجه شده‌اند.

این برخوردها با واکنش‌ نهادها و تشکل‌های مدنی و صنفی مواجه شده است. انجمن‌های صنفی فرهنگیان در شهرهای اسلام‌آبادغرب (شاه‌آباد)، کرمانشاه، هرسین و فارس با صدور بیانیه‌هایی، ضمن حمایت از خواسته‌های کامیون‌داران، سیاست سرکوب معترضان صنفی را محکوم کردند.

فعالان فرهنگی در این بیانیه‌ها تأکید کرده‌اند که رویکرد امنیتی تنها شکاف اجتماعی را عمیق‌تر می‌کند و راه‌حل بحران‌ها از مسیر گفت‌وگو و پاسخگویی واقعی به مطالبات می‌گذرد.

در یکی از بیانیه‌های منتشرشده آمده است:

چنگال ستمگری این بار چنان گلوی رانندگان زحمتکش را فشرده که راهی جز اعتصاب برایشان باقی نمانده است. آن‌ها زندگی می‌خواهند، نه وعده‌های توخالی و نه سرکوب.

تشکل‌ها در بیانیه‌های خود به‌صراحت خواهان اتحاد اقشار مختلف برای مقابله با ساختارهای فسادزا و ناکارآمدی مزمن حاکمیتی شده‌اند. برخی حتی این اعتصاب را گامی به سوی اعتصاب سراسری دانسته‌اند و آن را راه‌حلی عملی برای مقابله با فقر، فساد و بی‌عدالتی خوانده‌اند.

اتحادیه کامیون‌داران هشدار داده‌اند که اگر مطالباتشان بی‌پاسخ بماند، اعتصاب ادامه خواهد یافت و حتی گسترش خواهد یافت. در بیانیه این اتحادیه آمده است: «ما دیگر نمی‌خواهیم به این بی‌عدالتی تن بدهیم. صدای ما باید شنیده شود.»

در بیانیه انجمن صنفی فرهنگیان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه،  رویکرد حاکمیت در قبال معترضان مورد انتقاد قرار گرفته است. در این بیانیه آمده است که حکومت «به جای یافتن راه‌حل برای مشکلات این قشر زحمتکش، مانند سایر اقشار معترض جامعه، به سرکوب، بازداشت و تهدید رانندگان و کامیونداران پرداخته شده است.»

این انجمن هرگونه برخورد غیرقانونی با کامیونداران و سایر اقشار جامعه را محکوم کرده و راه برون‌رفت از این وضعیت را همبستگی و اتحاد اقشار مختلف مردم در یک صف متحد عنوان کرده است.

انجمن فرهنگیان هرسین نیز، در بیانیه مشابهی ضمن حمایت از اعتصاب کامیونداران، «جانبداری سایر مردمان تحت‌ستم از خواست‌های آنان را کنشی عقلانی و انسانی» دانسته و همزمان، بکارگیری ابزار خشونت توسط حاکمان در برخورد با اعتصاب‌کنندگا را محکوم کرده است.

در همین بارە، یازده تشکل مدنی نیز از «اتحاد بازنشستگان» تا «ندای زنان ایران» با صدور بیانیه مشترکی از اعتصاب کامیونداران حمایت کرده و و هرگونه سرکوب و تعرض به آنان را محکوم کرده‌اند.

در بخشی از این بیانیه آمده است:

گرانی، بی‌تامینی، فقر، فساد، سرکوب، دزدی و چپاول و استثمار برده‌وار، صدای مشترک ما کارگران و مردم محروم این جامعه را می‌طلبد.

در بیانیه انجمن صنفی معلمان استان فارس نیز ضمن تأکید بر حق مسلم هر شهروند در بیان اعتراض، بر لزوم به رسمیت شناختن خواست‌ها و مطالبات کامیون‌داران و رانندگان معترض تاکید کرده است.

همچنین جمعی از فعالین و تشکل‌های همسو با انقلاب "زن‌ زندگی آزادی" در بیانیه‌ای ضمن اعلام همبستگی با اعتصابات رانندگان کامیون و نانوایان، از نیروهای مترقی اپوزیسیون و جریان‌های هم‌راستا خواسته‌اند تا با تمام توان برای تحقق مطالبات این حرکت اعتراضی تلاش کنند.

فعالان و تشکل‌های انقلاب «زن، زندگی، آزادی» در بیانیه مشترک خود با حمایت قاطع از اعتصاب رانندگان کامیون و نانوایان، این اعتراضات را فراتر از خواسته‌های صنفی و بخشی از مسیر انقلاب علیه جمهوری اسلامی دانسته است.

نویسندگان بیانیه، اعتصابات اخیر را بازتاب خشم عمومی از فقر، سرکوب، فساد، و بی‌عدالتی دانسته و آن را نشانه‌ای از تعمیق جنبشی می‌دانند که می‌تواند به اعتصاب عمومی و در نهایت سرنگونی نظام بینجامد. آن‌ها تاکید دارند که توقف سیستم حمل‌ونقل، می‌تواند ضربه‌ای حیاتی به اقتصاد رژیم وارد کرده و اعتصاب در سایر بخش‌ها را تسهیل کند.

بیانیه خواستار گسترش شبکه‌های مبارزاتی در محلات، مدارس، دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها و مراکز کار است و بر همبستگی اقشار مختلف اجتماعی تأکید می‌ورزد. همچنین از نیروهای مترقی اپوزیسیون و نهادهای بین‌المللی می‌خواهد که جمهوری اسلامی را همچون رژیم آپارتاید بایکوت کنند، و برای اخراج آن از سازمان‌های جهانی اقدام نمایند. در پایان، امضاکنندگان این بیانیه، حمایت از اعتصاب را حمایت از حق زندگی، کرامت انسانی،