چه کسی جانشین نیکولاس مادورو می‌شود؟

دولت ترامپ فشارها بر نیکولاس مادورو را تشدید و تهدیدات نظامی علیه ونزوئلا را افزایش داده است. در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره برکناری مادورو افزایش یافته است،‌ بحث بر سر جانشینان احتمالی او در جریان است. تغییرات سیاسی در ونزوئلا می‌تواند پیچیدگی‌های داخلی و بین‌المللی زیادی به همراه داشته باشد و حتی بر سیاست های آمریکا در قبال ایران نیز تاثیر بگذارد.

دونالد ترامپ فشارهای خود بر نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، را به شدت افزایش داده است. ترامپ اخیراً مادورو را رئیس یک «سازمان تروریستی» خوانده، کشتی‌های جنگی را به کارائیب اعزام کرده و این کشور را به حملات قریب‌الوقوع تهدید کرده است.

کاخ سفید هدف اصلی این فشارها را مقابله با قاچاق مواد مخدر از سوی دولت ونزوئلا اعلام کرده است، اما مقامات ارشد آمریکا در گفت‌وگوهای خصوصی اذعان کرده‌اند که هدف نهایی برکناری مادورو است.

در این راستا، گمانه‌زنی‌های زیادی در خصوص مقصد پناهندگی احتمالی او مطرح شده است. برخی کشورها مانند قطر، روسیه و چین به عنوان مقصدهای احتمالی مطرح هستند. نیویورک تایمز در گزارشی به اشخاصی که شانس بیشتری برای جانشینی وی دارند، ‌پرداخته است.

در صورتی که مادورو قدرت را از دست بدهد، جایگزین او تا حد زیادی به نحوه کناره‌گیری او بستگی دارد. استعفای داوطلبانه، کودتای داخلی یا اقدام نظامی خارجی، هر کدام مجموعه متفاوتی از مدعیان را به میدان می‌آورد.

طبق قانون اساسی ونزوئلا، دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور و معمار سیاست‌های اقتصادی دولت مادورو، در صورت استعفای مادورو، به عنوان رئیس‌جمهور موقت برای برگزاری انتخابات جدید منصوب خواهد شد.

رودریگز که اصلاحات بازارمحور را پیش برده است، خود را به عنوان یک تکنوکرات میانه‌رو در یک دولت نظامی‌گر و مردسالار معرفی کرده است. با این حال، او با چالش‌هایی مواجه است زیرا بسیاری از مخالفان دولت، او را به عنوان یک غاصب می‌بینند.

در کنار رودریگز، دیوسدادو کابلو، وزیر کشور ونزوئلا و یکی از متحدان نزدیک مادورو، به عنوان یکی از رقبای اصلی مطرح می‌شود.

کابلو که به عنوان چهره سرکوب در ونزوئلا شناخته می‌شود و از حمایت نیروهای امنیتی برخوردار است، با اتهامات قاچاق مواد مخدر از سوی آمریکا مواجه است. سازمان ملل متحد سرکوب توسط نیروهای امنیتی وفادار به کابلو را جنایت علیه بشریت خوانده است. این امر موجب شده که کابلو هدف اصلی هرگونه کمپین عدالت پس از برکناری مادورو باشد.

از سوی دیگر، ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون و برنده جایزه صلح نوبل، به شدت از سیاست‌های ترامپ حمایت کرده و او را در مبارزه با مادورو همراهی کرده است.

ماچادو که حامی استراتژی فشار علیه مادورو است، توانسته است در داخل ونزوئلا محبوبیت زیادی پیدا کند. با این حال، رد هرگونه مذاکره با دولت ونزوئلا و اصرار بر تغییرات رادیکال، او را از نخبگان حاکم در ونزوئلا دور کرده است.

ادموندو گونزالز، دیپلمات بازنشسته و نامزد ریاست‌جمهوری اپوزیسیون، نیز به عنوان گزینه‌ای دیگر مطرح است. او در گذشته از هرگونه خشونت یا کودتا فاصله گرفته و معتقد است که گذار سیاسی باید از طریق گفت‌وگوهای مسالمت‌آمیز انجام شود. گونزالز که از ونزوئلا به اسپانیا گریخته است، لحن آشتی‌جویانه‌تری نسبت به ماچادو دارد.

خورخه رودریگز، رئیس کنگره ونزوئلا و یکی از نزدیک‌ترین افراد به مادورو، نیز به عنوان گزینه‌ای برای ایفای نقش در دوران گذار مطرح است. با این حال، به گزارش نیویورک‌تایمز کارشناسان به عدم حمایت مردمی از او اشاره کرده‌اند که می‌تواند روند گذار را پیچیده کند.

در نهایت، ولادیمیر پادرینو لوپز، وزیر دفاع و عالی‌رتبه‌ترین افسر نظامی ونزوئلا، به عنوان فردی با نفوذ در ارتش و سیاست‌های این کشور، می‌تواند در صورت تغییرات سیاسی نقش برجسته‌ای ایفا کند. او در سال‌های گذشته گاهی به دموکراسی‌خواهی اشاره کرده و در تلاش برای کودتای نافرجام علیه مادورو در سال ۲۰۱۹ نیز دخالت داشت.

تمام این تحولات در حالی رخ می‌دهد که فشارها از سوی ایالات متحده آمریکا، همچنان در حال افزایش است و هرگونه تغییر در رهبری ونزوئلا می‌تواند به پیچیدگی‌های بیشتر در سیاست داخلی و بین‌المللی این کشور منجر شود.

ونزوئلا از زمان به قدرت رسیدن چاوز تا کنون یکی از متحدان اصلی ایران در آمریکای جنوبی بوده و در دوره‌ای که سایه جنگ بیش از هر زمان دیگری بر سر ایران قرار دارد، هر نوع تغییر در رهبری این کشور می‌تواند تاثیرات قابل توجهی نیز بر موقعیت ایران در سطح بین‌الملل داشته باشد.