Search this site

قدرت‌های غربی در تلاش هستند تا در نشست بعدی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، ایران را برای نخستین بار از سال ۲۰۰۵ به نقض تعهداتش در زمینه عدم اشاعه هسته‌ای متهم کنند. ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه و آلمان قصد دارند پیش‌نویس قطعنامه‌ای را آماده و در نشست سه‌ماهه بعدی شورای حکام آژانس که از ۹ ژوئن آغاز می‌شود، ارائه دهند. این اقدام پس از انتشار گزارش جامع آژانس درباره فعالیت‌های هسته‌ای و میزان همکاری ایران انجام خواهد شد. پیش‌بینی می‌شود گزارش مورد انتظار آژانس به‌ویژه در پاسخ به قطعنامه‌ای که در ماه نوامبر سال گذشته خواستار همکاری بیشتر تهران شده بود، انتقادی و صریح باشد. یک مقام اروپایی گفته است: انتظار داریم این گزارش تند باشد، هرچند تردیدی در نقض تعهدات ایران وجود ندارد. به گزارش رویترز ، پس از انتشار این گزارش، آمریکا پیش‌نویس قطعنامه‌ای را برای متهم کردن ایران به نقض تعهدات پادمانی‌اش آماده خواهد کرد. به گفته منابع دیپلماتیک، قدرت‌های غربی از هم‌اکنون در حال آماده‌سازی این پیش‌نویس هستند، هرچند هنوز جزئیات دقیق آن مشخص نشده است. آخرین باری که هیئت مدیره آژانس اقدام مشابهی انجام داد، در سال ۲۰۰۵ بود. این تصمیم به ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و در نهایت تحریم‌های بین‌المللی علیه تهران منجر شد. دیپلمات‌ها گفته‌اند که تمام قطعنامه‌های پیشنهادی اخیر قدرت‌های غربی در مورد ایران در شورای حکام آژانس تصویب شده و به احتمال زیاد این قطعنامه نیز با اکثریت آرا به تصویب خواهد رسید. با این حال، انتظار می‌رود روسیه و چین همانند گذشته با این قطعنامه مخالفت کنند.

محمدامین مهدوی شایسته به گزارش منابع حقوق بشری، دیوان عالی کشور ایران حکم اعدام محمدامین مهدوی شایسته، زندانی سیاسی ۲۶ ساله، را تایید کرد. او پیش‌تر توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی صلواتی، به اتهام «توهین به مقدسات» و «همکاری با دشمن» و بر اساس «اعترافات تحت شکنجه» به اعدام محکوم شده بود. این حکم بدون توجه به دفاعیات وکلای او تایید شد. بر اساس این گزارش‌ها، مهدوی شایسته که در پاییز سال گذشته بازداشت شده بود، در دوران بازجویی تحت فشار و شکنجه، مجبور به اعترافاتی شد که مبنای اصلی اتهامات او قرار گرفت. مهم‌ترین اتهام او «توهین به مقدسات اسلام» و استناد به «ماده ۶ قانون مقابله با اقدامات اسرائیل علیه صلح و امنیت» بوده است. اتهامات انتسابی به او، به گفته وکلایش، بدون هرگونه ادله و مستندات معتبر بوده و در روندی غیرعادلانه مطرح شده‌اند. با وجود این، دیوان عالی کشور بدون بررسی دقیق دفاعیات وکلای پرونده، حکم اعدام را تایید کرد. زمینه‌های قبلی احکام اعدام مشابه این تایید در شرایطی صورت گرفته که در سال‌های اخیر، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران چندین حکم اعدام علیه زندانیان سیاسی به اتهام‌هایی مانند «جاسوسی برای اسرائیل» یا «همکاری با دشمن» صادر کرده است. از جمله محسن لنگرنشین و پدرام مدنی که به ترتیب ۱۰ اردیبهشت و ۷ خرداماه گذشته به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شدند. همچنین، اصغر جهانگیری، سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی، روز ۱۵ آبان اعلام کرد که سه زندانی به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» به اعدام محکوم شده‌اند. به گفته او، این افراد از استان آذربایجان غربی و اقلیم کردستان عراق بوده‌اند و در ارتباط با «انتقال تجهیزات ترور» محسن فخری‌زاده بازداشت شده بودند. هویت این افراد بعداً توسط شبکه حقوق بشر کردستان به‌عنوان «ادریس آلی» و «آزاد شجاعی» از سردشت و «رسول احمد محمد» از سلیمانیه اعلام شد. آنها نیز پس از شکنجه‌های سنگین و اعترافات اجباری، در دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه به اعدام محکوم شدند. همچنین، بهمن‌ماه ۱۴۰۲ چهار عضو حزب کومله به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» اعدام شدند؛ اتهامی که خانواده‌ها و وکلای آنان رد کرده بودند و روند دادرسی را غیرعادلانه دانسته بودند. این پرونده‌ها و موارد مشابه، نگرانی‌های جدی درباره استفاده ابزاری از مجازات اعدام و فقدان دادرسی عادلانه در سیستم قضایی جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است.

این گزارش تحلیلی به بررسی دقیق حمله سایبری گسترده‌ای می‌پردازد که در تابستان ۲۰۲۴ ارتش سوریه را به‌طور جدی تضعیف کرد. اپلیکیشن جعلی STFD-686 با جمع‌آوری اطلاعات حساس نظامی، نقش تعیین‌کننده‌ای در تسهیل سقوط سریع جبهه‌های دفاعی رژیم بشار اسد ایفا نمود. این نفوذ سایبری، با ارائه داده‌های حیاتی به دشمنان، زمینه‌ساز تشدید بحران‌های نظامی و سیاسی شد. در این گزارش، ابعاد پنهان این فروپاشی و پیامدهای گسترده آن به‌طور جامع مورد بررسی قرار گرفته است. علی‌رغم گذشت شش ماه از سقوط ناگهانی بشار اسد، این فروپاشی برق‌آسا برای بسیاری از تحلیلگران منطقه‌ای و بین‌المللی معمایی حل‌نشده باقی مانده است. چگونه رژیمی که بیش از یک دهه در برابر فشارهای داخلی و خارجی مقاومت کرده بود، تنها در عرض چند هفته فرو ریخت؟ پاسخ‌ها متفاوت‌ است. برخی علت را در فروپاشی انسجام نظامی و کاهش روحیه نیروهای ارتش جستجو می کنند؛ دیگران بحران اقتصادی مزمن، فساد ساختاری و نارضایتی گسترده در میان مردم را عامل اصلی می دانند که همچون آتش زیر خاکستر، در نهایت همه چیز را درنوردید. با این حال، هیچ‌کدام از این فرضیه‌ها به‌تنهایی قادر به توضیح سرعت و ابعاد این سقوط نیستند. اکنون، گزارشی تحقیقی از مجله نیولاینز، لایه‌ای پنهان و کمتر دیده‌ شده از این فروپاشی را آشکار کرده است؛ روایتی که به‌جای میدان نبرد، در فضای سایبری رقم خورده و نقشی تعیین‌کننده در پایان کار رژیم اسد ایفا کرده است. طبق یافته‌های این گزارش، آنچه در ظاهر حمله‌ای محدود به حلب در دسامبر ۲۰۲۴ به نظر می‌رسید، در واقع پرده پایانی جنگی سایبری و نامرئی بود که از ماه‌ها قبل زیر پوست ارتش سوریه جریان داشت. در مرکز این عملیات، اپلیکیشنی جعلی با نام STFD-686 قرار داشت که به صورت هدفمند و مخفیانه میان افسران ارتش توزیع شده بود. این نرم‌افزار، که ظاهرا ابزاری برای کمک مالی دولت به اعضای ارتش بود، در واقع تروجان (اسب تروا) هوشمندی بود که ستون فقرات ارتش را از درون فلج کرد. گزارش نیولاینز در سه بخش مجزا، وضعیت پیش از حمله، روند دقیق این عملیات سایبری و پیامدهای فاجعه‌بار آن را بررسی می‌کند و تصویری نو و هشداردهنده از یکی از پیچیده‌ترین فروپاشی‌های سیاسی-نظامی سال‌های اخیر ارائه می‌دهد. ویترینی زیبا و ارتشی تهی از دسیپلین تا تابستان ۲۰۲۴، رژیم بشار اسد دوسوم خاک سوریه را تحت کنترل داشت. ارتش این کشور، با حمایت متحدان قدرتمندی چون روسیه و ایران، پیش‌تر موفقیت‌هایی در بازپس‌گیری مناطقی از شورشیان کسب کرده بود؛ از جمله در حلب، ادلب و بخش‌هایی از دیرالزور. اما در پس این ظاهر قدرتمند، ارتش با بحران‌های عمیقی دست‌وپنجه نرم می‌کرد که ریشه در بیش از یک دهه جنگ فرسایشی داشت. بیش از ده سال درگیری مداوم، ارتش را با ده‌ها هزار تلفات، خسارات مادی و معنوی جبران‌ناپذیر و روحیه‌ای فروپاشیده مواجه کرده بود. گزارش مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک (IISS) در سال ٢٠٢٣ نشان می‌دهد که ارتش سوریه تا آن زمان بیش از ۸۰ هزار سرباز خود را از دست داده بود و تجهیزات نظامی‌اش به دلیل تحریم‌ها و کمبود بودجه، به شدت فرسوده شده بود. فروپاشی اقتصادی، ضربه‌ای مهلک‌تر وارد کرده بود. ارزش لیر سوریه از ۵۰ لیر به ازای هر دلار در سال ۲۰۱۱ به ۱۵ هزار لیر در سال ۲۰۲۳ سقوط کرد. حقوق سربازان و افسران به سختی به ۲۰ دلار در ماه می‌رسید؛ مبلغی که حتی برای تأمین نیازهای اولیه نیز کافی نبود. حقوق یک افسر ارشد نیز کفاف تامین نیازهای یک خانواده را نمی‌داد. یکی از افسران هنگ ۴۷ در گفت‌وگو با نیولاینز می‌گوید: «ما اغلب تنها نیمی از وعده‌های غذایی برنامه‌ریزی‌شده را دریافت می‌کردیم، آن هم غذاهای نیمه‌خام و نپخته بود.» علاوه ‌بر این نابرابری ساختاری در ارتش هم خود باعث افزایش نارضایتی‌ها شده بود. در بسیاری از یگان‌ها، افسران ممتاز به‌طور جداگانه غذا می‌خوردند، در حالی که سربازان عادی با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. وضعیت انضباطی به مراتب وخیم‌تر بود. فرماندهان ارشد، که زمانی نماد اقتدار نظامی به شمار می‌رفتند، اکنون به قاچاقچیان کپتاگون و دیگر فعالیت‌های غیرقانونی روی آورده بودند. براساس گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر (Human Rights Watch) در سال ۲۰۲۳، فساد گسترده در ارتش سوریه به شکل‌گیری یک "اقتصاد جنگی" انجامیده بود که در آن فرماندهان از قاچاق مواد مخدر سودهای کلان به جیب می‌زدند. سربازان نیز، به جای تمرکز بر وظایف نظامی، برای تامین معیشت خود دست به هر کاری می‌زدند. برخی افسران نان بیات جیره سربازان را می‌فروختند، در حالی که دیگران با خرید پنل‌های خورشیدی، خدمات شارژ گوشی به سربازان ارائه می‌دادند تا چند دلار درآمد کسب کنند. این فروپاشی اقتصادی و بحران انضباطی، ارتش سوریه را به یک نیروی شکننده تبدیل کرده بود که دیگر نه برای کشور و بشار اسد، بلکه صرفا برای بقای روزمره می‌جنگید. در سال ۲۰۲۴، سایت المانیتور گزارش داد که بسیاری از سربازان سوری به دلیل فقر شدید یا به گروه‌های شبه‌نظامی محلی پیوسته‌اند یا به‌طور کامل از خدمت فرار کرده‌اند (منبع: Al-Monitor, "Syrian Army’s Decline: A Crisis of Morale 2024).   در این شرایط، رژیم اسد هیچ تلاشی برای اصلاح وضعیت نکرد. تحریم‌های غربی، که بخش بزرگی از اقتصاد کشور را فلج کرده بود، همراه با سیاست‌های ناکارآمد رژیم، ارتش را به پوسته‌ای توخالی بدل کرده بود که در برابر هر تهدیدی، حتی تهدیدات غیرمستقیم، به شدت آسیب‌پذیر شده بود. اسب تروای به نام STFD-686 : چگونه افسران سوری فریب خوردند؟ در اوایل تابستان ۲۰۲۴، در حالی که رژیم بشار اسد با خیال راحت، خود را برای حمله‌ای نهایی به قلعه پیکارجویان جهادی در ادلب آماده می‌کرد و خیال خود را از بابت نیروهایش آسوده می‌دید، در پس پرده ارکان ارتش متزلزل اما پر طمطراقش هدف حمله‌ای نامرئی قرار گرفت. بخش بزرگی از پرسنل ارتش سوریه برای دریافت کمک‌های دولتی مشغول ثبت نام از طریق یک اپلیکیشن موبایلی به نام STFD-686 (مخفف بنیاد اعتماد سوریه برای توسعه) بودند. این اپلیکیشن مدعی شده بود که وابسته به بنیاد اعتماد سوریه برای توسعه، یک سازمان بشردوستانه شناخته‌شده تحت نظارت اسماء اسد، است که درتلاش برای بهبود وضعیت معیشتی پرسنل نظامی بود. اپلیکیشن از طریق یک کانال تلگرامی بدون تأیید رسمی توزیع شده و به پرسنل نظامی وعده کمک مالی ماهانه ۴۰۰ هزار لیر سوری (حدود ۴۰ دلار) در ازای وارد کردن اطلاعات شخصی و خانوادگی آنها می‌داد. این مبلغ برای افسرانی که در فقر شدید به سر می‌بردند، پیشنهادی غیرقابل مقاومت بود، به‌ویژه وقتی که حقوق ماهانه آن‌ها حتی هزینه یک هفته زندگی را تأمین نمی‌کرد. اپلیکیشن با ظاهری کاملاً موجه طراحی شده بود: لوگوی بنیاد، زبان میهن‌پرستانه‌ای که فداکاری سربازان را ستایش می‌کرد و تصاویری از فعالیت‌های واقعی بنیاد، همه برای جلب اعتماد طراحی شده بودند. پس از نصب، کاربران باید اطلاعاتی مانند نام کامل، تعداد فرزندان، تاریخ و مکان تولد، درجه نظامی و مکان دقیق خدمت خود—تا سطح یگان، لشکر، تیپ و گردان—را وارد می‌کردند. این سؤالات به ظاهر بی‌ضرر، در واقع اسب تروای بودند که نیروهای ارتش سوری خود آن را به داخل دژ راه داده بودند. به گفته یک مهندس نرم‌افزار سوری، این اپلیکیشن گوشی‌ها را به "چاپگرهای زنده" تبدیل کرده بود که نقشه‌های جنگی دقیقی در اختیار طراحان اپلیکیشن قرار می‌داد. علاوه بر این، اپلیکیشن با استفاده از بدافزارپیشرفته‌ای به نام SpyMax، امکان جاسوسی گسترده‌ای را هم فراهم می‌کرد. SpyMax، یک ابزار نظارتی پیشرفته برای سیستم عامل اندروید است که قابلیت‌هایی مانند ردیابی مکان‌ها، ضبط مکالمات، دسترسی به دوربین و میکروفون گوشی و استخراج اسناد نظامی را دارد. این بدافزار، که در بازار سیاه به قیمت ۵۰۰ دلار فروخته می‌شود، نیازی به دسترسی ریشه (root) ندارد و به همین دلیل به‌راحتی روی گوشی‌های قدیمی و جدید نصب می‌شود. بکارگیری این نوع بدافزار البته چیز جدیدی نیست و در سال‌های اخیر SpyMax و ابزارهای مشابه آن به دلیل سهولت استفاده و گستردگی دسترسی، به یکی از ابزارهای اصلی جنگ سایبری در خاورمیانه تبدیل شده‌‌اند. از منظر نظامی، این اپلیکیشن یک شاهکار جاسوسی به‌شمار می رود. اطلاعات جمع‌آوری‌شده، شامل مکان دقیق نیروها و هویت افسران ارشد، به دشمن این امکان را می‌داد که نقشه‌های عملیاتی ارتش را به‌طور کامل بازسازی کند. تحلیلگران نظامی معتقدند که چنین داده‌هایی می‌توانست برای شناسایی نقاط ضعف دفاعی، برنامه‌ریزی حملات غافلگیرکننده و حتی قطع خطوط لجستیکی به کار رود. به گفته یک تحلیلگر نظامی در نشریه «تگزاس نشنال سکیوریتی ریویو»، استفاده از فناوری‌های سایبری برای جمع‌آوری اطلاعات بلادرنگ، به‌ویژه در جنگ‌های نامتقارن، به ابزاری کلیدی برای گروه‌های شورشی تبدیل شده است. ناآگاهی افسران سوری از تهدیدات سایبری، باعث شد این حمله بسیار موثر عمل کند. بسیاری از آن‌ها پروتکل‌های امنیتی را نادیده می‌گرفتند و هرگز تصور نمی‌کردند که یک اپلیکیشن ساده بتواند چنین خسارتی وارد کند. البته این ناکامی و بی‌نظمی ریشه‌های تاریخی در ارتش سوریه دارد. فراتر از داستان‌های جاسوسی و نفوذ اطلاعاتی اسرائیل در ارکان ارتش عربی سوریه در طی قرن گذشته، در سال ۲۰۲۰ نیز بی احتیاطی یک افسر سوری با جاگذاشتن یک گوشی موبایل در یک خودروی دفاع هوایی پانتسیر-اس۱ ، زمینه را برای ردیابی آن توسط اسرائیل مهیا کرد و در کوتاه‌ترین زمان مورد هدف قرار گرفته و نابود شد. با این حال، رژیم هیچ تمایلی نداشت از این ضربات مهلک درس بگیرد و اقدامات لازم برای محدود کردن استفاده از گوشی‌های همراه یا آموزش‌های امنیت سایبری به نیروها را انجام دهد. این معضل البته تنها مربوط به ارتش سوریه نبود و ناآگاهی نیروهای نظامی درسراسر خاورمیانه از تهدیدات سایبری، به‌ویژه در میان ارتش‌هایی با ساختار متمرکز یک مشکل فراگیر محسوب است. نتایج فاجعه‌بار و تحلیل جبهه‌ها توسط دشمن این حمله سایبری به دشمنان رژیم اسد این امکان را داد تا جبهه‌های دفاعی را به‌صورت زنده تحلیل کنند. اپلیکیشن STFD-686 اطلاعاتی مانند مکان دقیق نیروها، درجات افسران و حتی نقشه‌های نظامی را استخراج کرد. این داده‌ها به دشمن اجازه داد شکاف‌های دفاعی را شناسایی کرده و حملات غافلگیرکننده‌ای را سازماندهی کند. برای مثال، مخالفان در عملیات «بازدارندگی تجاوز»، که از ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ آغاز شد، تنها درعرض ۴۸ ساعت بیش از ۴۰ مایل از مناطق ادلب و حلب را تصرف کردند و تا صبح روز ۸ دسامبر به حومه دمشق رسیدند. ارتش سوریه، که از درون فروپاشیده بود، عملاً قادر به حفظ خطوط تماس نبود و توان مقاومت را از دست داده بود. بسیاری از واحدها، از جمله تیپ‌های لشکرهای ۲۵ و ۳۰، بدون شلیک حتی یک گلوله مواضع خود را رها کردند. یکی از نمونه‌های آشوب ناشی از این حمله، درگیری میان دو فرمانده ارشد، سرلشکر سهیل حسن و سرلشکر صالح عبدالله، در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ در میدان سباهی حماه بود. در حالی که ۳۰ هزار سرباز سوری در منطقه حضور داشتند، عبدالله دستور عقب‌نشینی به سمت جنوب داد، اما حسن به نیروها فرمان پیش‌روی به شمال و درگیری با مخالفان را صادر کرد. این دستورات متناقض منجر به درگیری دوساعته میان این دو نیرو شد. احتمالاً این آشوب نتیجه نفوذ به ساختار فرماندهی یا صدور دستورات جعلی از طریق کانال‌های به خطر افتاده بود. برای تحلیلگران نظامی، این حمله یک درس بزرگ بود. توانایی ردیابی بلادرنگ، استراق سمع مکالمات و دسترسی به اسناد حساس، به مخالفان اسد امکان داد تا نقاط ضعف ارتش را هدف قرار دهند، انبارهای تسلیحات را شناسایی کرده و خطوط لجستیکی واحدهای منزوی را قطع کنند. این اطلاعات حتی به اسرائیل کمک کرد تا پس از سقوط رژیم، با حملات هوایی هدفمند، هرآنچه از ظرفیت نظامی سوریه برجای مانده بود را نابود کند. یک افسر سوری از واحدهای دفاع هوایی طرطوس به نیولاینز گفت: «ما خودمان نقشه‌های جبهه‌هایمان را روی سرورهای ابری بارگذاری کردیم، بدون اینکه بدانیم چه کسی به آن‌ها دسترسی دارد.»

گزارش تازه‌ای از یک نهاد ناظر بین‌المللی فاش می‌کند که کره شمالی طی یک سال گذشته میلیون‌ها قبضه مهمات و هزاران سرباز به روسیه ارسال کرده است؛ همکاری‌ای که به گفته کارشناسان، نقض مستقیم تحریم‌های سازمان ملل بوده و نقش مؤثری در تشدید حملات موشکی مسکو علیه اوکراین ایفا کرده است. در گزارشی تازه از یک نهاد ناظر بین‌المللی، ابعاد گسترده همکاری نظامی میان کره شمالی و روسیه فاش شده است. گزارش تیم نظارت بر تحریم‌های چندجانبه (MSMT) نشان می‌دهد که پیونگ‌یانگ از سپتامبر ۲۰۲۳ تاکنون حدود ۹ میلیون گلوله توپخانه، صدها موشک و هزاران سرباز را برای کمک به مسکو در جنگ علیه اوکراین اعزام کرده است. این گروه ۱۱ نفره، شامل اعضایی از کشورهایی چون آمریکا، بریتانیا، فرانسه، ژاپن، آلمان و کره جنوبی، پس از انحلال هیئت سابق نظارتی سازمان ملل توسط وتوی روسیه در مارس ۲۰۲۴ تشکیل شد. هدف آن، رصد تخلفات کره شمالی در زمینه تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای این کشور بودە است. در گزارش امروز ٣٠ مە ٢٠٢٥ از تیم نظارت MSMT آمده است که: کره شمالی دست‌کم ۱۰۰ موشک بالستیک، توپخانه خودکششی، موشک‌اندازهای چندگانه دوربرد و سلاح‌های سنگین دیگر را از طریق دریا، هوا و راه‌آهن به روسیه منتقل کرده است. این موشک‌ها عمدتاً برای حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و ایجاد وحشت در مناطق پرجمعیتی مانند کی‌یف و زاپوریژژیا به کار رفته‌اند. علاوه بر ارسال این مقادیر از تسلیحات، ۱۱ هزار سرباز کره شمالی در سال گذشته و ۳ هزار سرباز دیگر در ماه‌های اخیر به خطوط مقدم اعزام شده‌اند. منابع غربی تأیید می‌کنند که این نیروها از نوامبر ۲۰۲۳ در منطقه کورسک مستقر بوده‌اند. کره شمالی و روسیه اخیراً برای نخستین بار حضور این نیروها را تأیید کرده و آنها را «قهرمان» توصیف کرده‌اند. در ازای این حمایت نظامی، روسیه فناوری‌های پیشرفته نظامی شامل تجهیزات دفاع هوایی، موشک‌های ضد هوایی، سیستم‌های جنگ الکترونیک و نفت تصفیه‌شده را در اختیار پیونگ‌یانگ قرار داده است. همچنین داده‌های میدانی مربوط به عملکرد موشک‌های بالستیک کره شمالی در اوکراین به این کشور منتقل شده که به گفته گزارش، به «بهبود عملکرد هدایت موشک» منجر شده است. این اقدامات، به گفته گزارش مذکور نه‌تنها ناقض آشکار قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد هستند، بلکه به کره شمالی اجازه داده‌اند برنامه تسلیحات موشکی و فضایی خود را تقویت کند و تجربه میدانی ارزشمندی در جنگ مدرن کسب کند. تیم نظارت MSMT همچنین هشدار داده است که «حداقل در آینده قابل پیش‌بینی»، همکاری نظامی میان دوساز کشور ادامه خواهد داشت. کره شمالی، در کنار ارسال نیرو و تجهیزات، به دنبال دریافت کمک از روسیه برای توسعه برنامه ماهواره جاسوسی خود نیز هست. پیش از این نیز گزارشها و فیلمهایی از حضور نظامیان کرە شمالی در خطوط مقدم روسیە-اوکراین از سوی رسانەها منتشر شدە بود.

لیلا زانا سیاستمدار کُرد و نماینده پارلمان ترکیه در دهه نود قرن گذشته میلادی، در سخنانی در نخستین کنفرانس زنان پارلمانتاریست کُرد، از زنان کُرد خواست تا رهبری تلاش‌ها برای برقراری صلح و دمکراسی در خاورمیانه را در دست بگیرند. او همچنین از زنان کُرد خواست با اعتماد به نفس و اتحاد در برابر آنچه که دهه‌ها سرکوب دولتی و همسان‌سازی فرهنگی خواند، بایستند. روزهای چهارشنبه و پنجشنبه (۲۸ و ۲۹ مه) نخستین کنفرانس زنان پارلمانتاریست کُرد در شهر دیاربکر (آمد) در کُردستان ترکیه برگزار شد. جنبش زنان آزاد (TJA) این کنفرانس دو روزه را با شعار «ژن، ژیان، آزادی» و با هدف محوریت زنان در سیاست دموکراتیک برگزار کرده بود. یکی از سخنرانان این کنفرانس، لیلا زانا پارلمانتار کُرد در دهه ۱۹۹۰ میلادی بود که آن زمان به دلیل موضع‌گیری‌هایش در دفاع از حقوق کُردها و به ویژه ادای سوگند به زبان کُردی در صحن پارلمان ترکیه، مصونیت پارلمانی‌اش سلب و به مدت ده سال زندانی شد. لیلا زانا در سخنانی نخستین روز کنفرانس، به مبارزه طولانی‌اش به‌عنوان یکی از چهره‌های نمادین جنبش سیاسی کُرد اشاره کرد. او گفت: زنان روزگاری در چهار دیواری خانه محصور بودند، اما اکنون الهام‌بخش جهان‌اند. زنان کُرد الگویی برای دیگران شده‌اند. زانا افزود: اگر به تاریخ مبارزات زنان کُرد نگاه کنیم، صدای آن‌ها گاهی بلند شده، اما همیشه قدرتمند و سازمان‌یافته نبوده‌اند. گاهی فقط نیازهای خود را پاسخ داده‌اند یا دیپلماسی را مطرح کرده‌اند، اما اکنون ایستادگی قوی در زمینه سازمان‌یافتگی در دستور کار آن‌ها قرار دارد. زنان باید به خود باور داشته باشند، قوی شوند و این قدرت را به جامعه بازتاب دهند. او هشدار داد که ذهنیت حکومت ترکیه در صد سال گذشته، با وجود سال‌ها مبارزه، تغییر بنیادی نکرده است: «آن زمان خواهان برادری بودیم، امروز هم هستیم. اما برادری نمی‌تواند یک‌سویه باشد. چه در زندان، چه در پارلمان، چه در خیابان، به مبارزه ادامه می‌دهیم. باید برای موجودیت‌ خود بایستیم، نه چیز دیگر.» لیلا زانا در پایان گفت: در این مسیر جدید، به خودتان ایمان داشته باشید. ما بر راه درستی ایستاده‌ایم. این ما بودیم که مورد ظلم، انکار و همسان‌سازی قرار گرفتیم. پس از هستی‌مان دفاع کنیم، نه چیز دیگر. آنچه این کنفرانس را متمایز کرد، همزمانی آن با تشدید تنش‌ها در خاورمیانه بود، موضوعی که اهمیت همگرایی زنان در دفاع از دموکراسی و عدالت را دوچندان می‌کند. زنان کُرد که از زمان لیلا زانا تاکنون به پارلمان‌های اقلیم کُردستان، عراق، ترکیه و کشورهای اروپایی راه یافته‌اند یا در سیاست دموکراتیک نقش داشته‌اند، به این کنفرانس دعوت شده‌ بودند. اما به دلیل ممنوعیت‌هایی که از سوی دولت ترکیه اعمال شده بود، برخی از شرکت‌کنندگان به صورت ویدیو کنفرانس در این نشست سیاسی-اجتماعی شرکت کردند، از جمله اوین سوید، رئیس مشترک شورای اجرایی اداره خودگردان شمال و شرق سوریه. اوین سوید در پیامی ویدیویی خطاب به شرکت‌کنندگان گفت که زنان در منطقه‌اش با الهام از اندیشه‌های عبدالله اوجالان فعالیت می‌کنند؛ اندیشه‌هایی که بر جامعه‌ای دموکراتیک، مبتنی بر هماهنگی با محیطزیست‌ و آزاد از سلطه جنسیتی، تأکید دارد. او گفت: زنان باید پروژه صلح و جامعه دموکراتیک را رهبری کنند. ما ساکت نیستیم. در همه جا برای دفاع از حقوق‌ خود می‌جنگیم. رویکرد ما بر پیام اوجالان استوار است، پیامی که راه‌حلی برای بحران‌های منطقه ارائه می‌دهد. کُرده عمر، نماینده پیشین پارلمان عراق نیز که در سن ۲۱ سالگی به دلیل فعالیت سیاسی شکنجه شده بود، از عزم خود برای موفقیت در فضای مردسالار سیاست سخن گفت. او اظهار کرد: «مرا مسخره می‌کردند، اما من پافشاری کردم. باید پیروز می‌شدم، برای زنان دیگر.» شرکت‌کنندگان بارها بر ضرورت اتحاد کُردها تأکید کردند و به تجربیات مشترک سرکوب و مقاومت در ترکیه، سوریه، عراق و ایران اشاره نمودند. کُردستان پیرداوود قادر، عضو اتحادیه نمایندگان پارلمان کُردستان هم از زنان خواست تا نقش پررنگ‌تری در ساختارهای سیاسی و اقتصادی ایفا کنند. او گفت: «ما باید در برابر قدرت ساختار موجود بایستیم. مبارزه ادامه دارد و حضور زنان باید نیرومندتر شود.»

اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، روز جمعه، یک روز پس از اعلام ساخت ۲۲ شهرک جدید در سرزمین‌های اشغالی، اعلام کرد که دولتش «کشور یهودی اسرائیل» را در کرانه باختری خواهد ساخت. به گزارش خبرگزاری شرق الاوسط، کاتز در بیانیه‌ای که از سوی دفترش منتشر شد، امروز متعاقب اظهارات امانوئل مکرون اعلام نمود: این اقدام پاسخی قاطع به سازمان‌های تروریستی است که می‌کوشند به ما آسیب بزنند و حاکمیت ما بر این سرزمین را تضعیف کنند. همچنین، این پیامی روشن به مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، و دوستانش است: آن‌ها کشور فلسطین را روی کاغذ به رسمیت خواهند شناخت، و ما کشور یهودی اسرائیل را اینجا، روی زمین، بنا خواهیم کرد. امانوئل مکرون پیش از اظهارات کاتز امروز جمعە ٣٠ مە اعلام کرده بود که به رسمیت شناختن کشور فلسطین «نه‌تنها یک تعهد اخلاقی، بلکه مطالبه‌ای سیاسی» است، و در آستانه شرکت در کنفرانس سازمان ملل در ۱۸ ژوئن، چندین شرط را برای تحقق این اقدام مطرح کرده بود. مکرون همچنین در جریان یک کنفرانس خبری در سنگاپور تأکید کرد که کشورهای اروپایی باید «موضع جمعی خود» را در قبال اسرائیل، در صورتی که این کشور «در ساعات و روزهای آینده پاسخی متناسب با وضعیت انسانی در نوار غزه ارائه ندهد»، تشدید کنند.

در پی افزایش تنش‌ها در منطقه، ماه گذشته خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان، در اقدامی کم‌سابقه به تهران سفر کرد. او حامل پیامی محرمانه از پادشاه ۸۹ ساله عربستان بود که تاکنون فاش نشده بود. در این پیام، به مقامات ایرانی هشدار داده شده بود که فرصت گفت‌وگو با آمریکا برای جلوگیری از جنگ با اسرائیل محدود است و باید از آن بهره گرفت. در میانه تشدید تنش‌های منطقه‌ای و نگرانی از وقوع جنگی دیگر در خاورمیانه، وزیر دفاع عربستان سعودی ماه گذشته در اقدامی بی‌سابقه، حامل پیامی صریح از پادشاه کشورش به تهران بود. بنابە گزارشهای منتشر شدە، شاهزاده خالد بن سلمان، برادر کوچک‌تر ولیعهد سعودی، در سفر نادری به ایران در ماە آوریل، از مقام‌های بلندپایه جمهوری اسلامی خواست پیشنهاد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای مذاکره درباره توافق هسته‌ای را جدی بگیرند، چرا که این راهی برای جلوگیری از درگیری نظامی با اسرائیل است. به گزارش خبرگزاری رویترز، این پیام از سوی ملک سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه ۸۹ ساله عربستان سعودی، در حالی به علی خامنەای رهبر ایران منتقل شد که او نگران بی‌ثباتی فزاینده در منطقه بود. گفته می‌شود این پیام در جلسه‌ای محرمانه در ۱۷ آوریل در مجتمع ریاست جمهوری تهران با حضور مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، محمد باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، و عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، ارائه شد. اگرچه سفر شاهزاده خالد به‌صورت عمومی پوشش رسانه‌ای یافت، محتوای واقعی پیام پنهانی ملک سلمان تاکنون فاش نشده بود. بر اساس گفته‌های منابع، شاهزاده سعودی که پیشتر سفیر کشورش در واشنگتن بود، هشدار دادە بود: ترامپ علاقه‌ای به مذاکرات طولانی‌مدت ندارد و فرصت دیپلماتیک به‌سرعت رو به پایان است. به گفته این منابع، تیم ترامپ می‌خواهد سریعاً به توافقی برسد و از ایران خواسته‌شده با فرصت موجود همکاری کند تا از خطر حمله اسرائیل جلوگیری شود. ترامپ کمی پیش‌ از این سفر به‌صورت غیرمنتظره‌ای اعلام کرده بود که مذاکرات مستقیمی با تهران در جریان است. این اعلام در حضور بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، انجام شد که برای جلب حمایت آمریکا از حمله به سایت‌های هسته‌ای ایران به واشنگتن سفر کرده بود. بنابە گزارش رویترز، شاهزاده خالد در مذاکرات خود در تهران تأکید کرده بود که ترجیح این است که توافقی با واشنگتن حاصل شود، پیش از آن‌که اسرائیل گزینه نظامی را در پیش گیرد. به گفته منابع کشورهای حاشیە خلیج، او هشدار داده بود که منطقه، به‌ویژه با توجه به بحران‌های هم‌زمان در غزه و سوریە دیگر تحمل تشدید تنش‌ها را ندارد. به گزارش رویترز، سعودی‌ها و دیگر کشورها از بروز یک جنگ تمام‌عیار منطقه‌ای که می‌تواند به اقتصاد و امنیت آن‌ها ضربه بزند، نگران‌اند. این نخستین سفر یک عضو ارشد خاندان سلطنتی سعودی به ایران در بیش از دو دهه گذشته بود. روابط میان تهران و ریاض که سال‌ها رقابتی خصمانه داشتند و در جنگ‌های نیابتی مختلفی درگیر بودند، در سال ۲۰۲۳ با میانجی‌گری چین وارد فاز جدیدی از مصالحه شده و روابط دیپلماتیک میان دو کشور از سر گرفته شد. با این حال، جایگاه منطقه‌ای ایران طی دو سال اخیر بە شدت تضعیف شده است. حملات سنگین اسرائیل به متحدان جمهوری اسلامی در غزه و لبنان، و سقوط بشار اسد، متحد نزدیک تهران در سوریه، موقعیت ایران را به‌طور چشمگیری تغییر داده است. همچنین تحریم‌های اقتصادی غرب فشار مضاعفی بر اقتصاد ایران وارد کرده‌اند. کارشناسان بر این باورند که عربستان سعودی در این شرایط تضعیف‌شده ایران، تلاش می‌کند نقش فعال‌تری در مهار تنش‌ها ایفا کند. مهند حاج علی، پژوهشگر مرکز کارنگی در بیروت، در گفت‌وگو با رویترز گفت: سعودی‌ها از جنگ با ایران می‌ترسند، چرا که چنین درگیری‌ای هم برای امنیت‌شان و هم برای برنامه‌های اقتصادی‌شان پیامدهای منفی جدی خواهد داشت.

یک مقام ارشد حماس امروز جمعە، ٣٠ مە اعلام نمود پیشنهاد آمریکا برای آتش‌بس در نوار غزه همچنان در دست بررسی است، هرچند که خواسته‌های اصلی این جنبش و مردم فلسطین را برآورده نمی‌کند. متعاقب ارائە طرح آتش بس غزە از سوی ستیو ویتکاف بە حماس و اسرائیل، باسم نعیم، یکی از رهبران حماس به رویترز گفت که این جنبش پاسخ اسرائیل به پیشنهاد آمریکا برای آتش‌بس در غزه را دریافت و با دقت آن را بررسی می‌کند، اگرچه این پاسخ هیچ یک از خواسته‌های عادلانه و مشروع فلسطینیان را برآورده نمی‌کند. باسم نعیم، عضو دفتر سیاسی حماس، در بیانیه‌ای اعلام کرد که این جنبش پاسخ اسرائیل به پیشنهاد آمریکا را که هفته گذشته با میانجیگری ستیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه، ارائه شده بود، دریافت کرده است. به گفته نعیم، موضع اسرائیل به خواسته‌های کلیدی فلسطینیان، از جمله توقف کامل خصومت‌ها و لغو محاصره طولانی مدت غزه، نمی‌پردازد. وی افزود این پیشنهاد، حتی در طول آتش‌بس موقت، تداوم اشغال و رنج‌های انسانی را در غزە امکان پذیر می کند. نعیم در ادامە اظهار داشت: با این وجود، رهبری جنبش این پیشنهاد را با حس مسئولیت ملی، به ویژه با توجه به خشونت‌های مداوم و بحران انسانی که مردم فلسطین با آن مواجه هستند، ارزیابی می‌کند. حماس پیش از این اعلام کرده بود که پیشنهاد آتش‌بس به‌روز شده را از طریق میانجیگران دریافت و آن را به گونه‌ای ارزیابی می‌کند که منعکس‌کننده منافع مردم فلسطین باشد و هدف آن دستیابی به صلح پایدار و آسایش برای ساکنان غزه باشد. این طرح که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و میانجیگران آن، مصر و قطر، می‌گویند اجرای آن را تضمین می‌کند، شامل ارسال کمک به غزه بلافاصله پس از امضای توافق آتش‌بس توسط حماس است. این طرح از حماس می‌خواهد که ۳۰ گروگان باقی مانده را پس از برقراری آتش‌بس دائمی آزاد کند. کاخ سفید روز پنجشنبه اعلام کرد که اسرائیل با پیشنهاد آتش‌بس آمریکا موافقت کرده است.

در پی انفجار مین در روستای کلوی شهرستان پنجوین در اقلیم کُردستان، هشت کارگر مجروح شدند. بیش از سه دهه پس از پایان جنگ ایران و عراق، مین‌های برجای‌مانده همچنان جان غیرنظامیان را در مرزهای ایران و عراق تهدید می‌کنند. روند کند مین‌زدایی و کاشت مین‌های جدید در ایران نگرانی‌ها را افزایش داده است. به گزارش کانال هشت در اقلیم کُردستان، در پی انفجار مین در روستای کلوی واقع در شهرستان مرزی پنجوین، استان سلیمانیه، هشت کارگر زخمی شدند. به گفته سامان نادر، مدیر اورژانس سلیمانیه، دو تن از مجروحان با حال وخیم به بیمارستانی در شهر سلیمانیه منتقل شده‌اند و شش نفر دیگر در مرکز درمانی پنجوین تحت مراقبت قرار دارند. این منطقه که در دوران جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰-۱۹۸۸) به شدت مین‌گذاری شده است، هنوز شاهد پیامدهای مرگبار آن دوره است. بیش از سه دهه پس از پایان جنگ ایران و عراق، مین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده همچنان جان شهروندان غیرنظامی را در دو سوی مرز تهدید می‌کنند. در عراق، به‌ویژه در اقلیم کُردستان، سه هزار میدان مین باقی مانده‌اند. از دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ بیش از ۱۳ هزار نفر در این منطقه قربانی شده‌اند. روند مین‌زدایی به دلیل نبود منابع مالی و محدودیت‌های سیاسی، متوقف یا کند شده است. مین‌ها مانع بازسازی، توسعه و زندگی امن مردم هستند. در ایران، کُردستان و خوزستان آلوده‌ترین مناطق محسوب می‌شوند. براساس گزارشی از کونسیل آتلانتیک تا سال ۲۰۱۶، ۱۶ میلیون مین خنثی نشده در این دو منطقه وجود داشته است. قربانیان عمدتاً کولبران، کشاورزان و کودکان‌اند. تنها در سال ۲۰۲۴، دست‌کم ۵۷ نفر بر اثر انفجار مین آسیب دیده‌اند. ایران تاکنون به معاهده بین‌المللی منع مین نپیوسته است و نه‌تنها در مناطق کُردستان به‌دلیل سال‌ها جنگ با نیروهای نظامی کُرد، تمایلی به مین‌زدایی از منطقه نداشته، بلکه در مرزهای سیستان و بلوچستان اقدام به کاشت مین‌های جدید نیز کرده است. درصد زیادی از قربانیان این مین‌ها، مردم افغانستانی هستند که قصد عبور از مرز را دارند.

نشریه فارین‌افرز در گزارشی تحلیلی، چشم‌انداز مذاکرات هسته‌ای میان تهران و واشنگتن بررسی کرده و به موانع، فرصت‌ها و ملاحظات کلیدی برای دستیابی به یک توافق جدید پرداخته است. این گزارش با مرور تحولات از زمان خروج دولت دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای برجام آغاز می‌شود و ضمن تحلیل شرایط فعلی، پیشنهادهایی برای رسیدن به یک توافق قابل اتکا مطرح می‌کند.   فارین افرز در یادداشت منتشر شدە خود با اشارە بە غافلگیرکنندەبودن احیای مذاکرات هستەای با ایران بر خلاف اجماع عمومی جهانی این سوال را مطرح نمودە است کە آیا دستیابی بە یک توافق خوب با ایران مکان پذیر خواهد بود یا خیر. این گزارش بر این باور است با توجه به اینکه ترامپ در سال ۲۰۱۸ ایالات متحده را از برجام خارج و دولت بایدن نیز طی چهار سال گذشته نتوانست به توافقی جایگزین برسد، چشم‌انداز دستیابی به توافقی جدید بسیار ضعیف به نظر می‌رسید. از سوی دیگر طی هفت سال گذشته، ایران به اندازه‌ای اورانیوم غنی‌شده با غنای ۶۰ درصدی و نزدیک به درجه تسلیحاتی تولید کردە است که برای ساخت چندین کلاهک کافی بە نظر می رسد.   به باور نویسنده گزارش فارین‌افرز، دو طرف با وجود خصومت دیرینه میان‌شان، انگیزه‌هایی قوی برای رسیدن به یک توافق دارند: ترامپ خواهان برقراری ثبات نسبی در خاورمیانه و تقویت وجهه خود به‌عنوان یک «معامله‌گر بزرگ» است و ایران نیز که تحت فشار شدید تحریم‌های آمریکا است، درپی کاهش تنش‌ها و بازسازی اقتصادی‌ست. گزارش در عین حال تصریح می‌نماید که مشکلات ریشه‌داری همچون نگرانی آمریکا نسبت تداوم غنی‌سازی در ایران، حمایت تهران از نیروهای نیابتی در منطقه، و تردید ایران به پایبندی واشنگتن به هر توافق جدید، مذاکرات را پیچیده کرده است.   همین پیچیدگی است که آنگونه که در گزارش آمده است، دو طرف را ناچار می‌کند برای حصول توافق امتیازات دردناکی به طرف مقابل بدهند.   این گزارش در ادامه پیشنهاد می‌کند: در هر توافق جدیدی، واشنگتن باید بر تن‌دادن ایران به شفاف‌سازی و نظارت کامل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از جمله پذیرش پروتکل الحاقی، ارائه دسترسی کامل به تجهیزات سانتریفیوژ و مکان‌های ذخیره‌سازی آن‌ها  پافشاری کند. نیز تهران باید متعهد شود که فعالیت‌های مرتبط با تسلیحات هسته‌ای را کنار گذاشتە و اجازه دهد بازرسان درباره چگونگی استفاده از تجهیزات هسته‌ای به‌ویژه در سایت‌های نظامی تحقیق کنند، موضوعی که در توافق برجام وجود نداشت.  به عبارت دیگر، نظارت شدید بر برنامه هسته‌ای ایران و شفافیت کامل تهران، دو نکته کلیدی است که گزارش فارین افرز به عنوان شرط توفیق هر نوع توافقی مطرح کرده است. در گزارش همچنین اشارە شدە است کە بدون نظارت دقیق، ایالات متحده نمی‌تواند مطمئن شود که ایران اقدام به پنهان‌سازی ذخایر اورانیوم، ساخت سانتریفیوژ در سایت‌های مخفی، یا بازسازی تأسیسات اعلام‌شده نکرده است. در نتیجه، حذف نظارت شدید در ازای کاهش ذخایر یا کاهش موقت غنی‌سازی، می‌تواند به توافقی ضعیف‌تر از برجام منجر شود. توافقی که به ایران اجازه دهد بدون نظارت واقعی به فعالیت‌های هسته‌ای خود ادامه دهد، ممکن است امنیت ایالات متحده و متحدانش را کمتر کند تا بیشتر.   با همه این اوصاف، گزارش فارن افرز نسبت به پذیرش همه شروط آمریکا از سوی ایران، به‌ویژه توقف کامل غنی‌سازی، تردید دارد. بنا بر این گزارش، ایران تاکنون به هیچ‌وجه کنار گذاشتن برنامه غنی‌سازی را نپذیرفته و این برنامه را سرمایه‌گذاری راهبردی خود می‌داند. در همین راستا، پیشنهادهایی همچون مشارکت با عربستان سعودی یا تشکیل کنسرسیوم منطقه‌ای برای غنی‌سازی مطرح شده‌‌اند که می‌توانند پیچیدگی‌هایی مانند ایجاد پوشش برای برنامه‌های مخفی داشته باشند.   گزارش همچنین، با اشاره به پیشرفت ایران در طراحی سانتریفیوژهای جدید و احتمال وجود تأسیسات مخفی، دستیابی به توافقی قابل راستی‌آزمایی را چالش‌برانگیز می‌داند.   علاوه بر این، گزارش تصریح می‌کند که ایالات متحده به واکنش متحدان منطقه‌ای‌اش، به‌ویژه اسرائیل توجه نماید. اسرائیل نسبت به هرگونه توافقی با ایران تردید دارد. توافقی که تهدید برنامه‌ هسته‌ای ایران را کاهش ندهد یا حمایت ایران از گروه‌های نیابتی‌اش را محدود نکند، ممکن است باعث شود این کشور به دنبال اقدامات پیشگیرانه یا حتی حمله‌ نظامی باشد. از این رو، هر توافقی باید نه‌تنها نگرانی‌های فنی بلکه اضطراب‌های استراتژیک منطقه‌ای را نیز در نظر بگیرد. از این‌رو فارین افرز هشدار می‌دهد: تمرکز بیش از حد بر جنبه‌های نمادین یا موقتی برنامه‌ی هسته‌ای ایران و نادیده گرفتن الزامات فنی پایدار برای شفافیت و راستی‌آزمایی، باعث شکست دوباره خواهد شد. از سوی دیگر فارین‌افرز با تأکید بر سیاست تحریم‌ های آمریکا علیە ایران بە عنوان یک برگ برنده مهم بر این باور است کە امکان ارائه تخفیف مرحله‌ای و مشروط در تحریم‌ها می‌تواند ایران را به پذیرش محدودیت‌هایی در برنامه هسته‌ای وادار کند. به‌عنوان مثال، اگر ایران غنی‌سازی را متوقف کند، واشنگتن می‌تواند بخشی از تحریم‌های اقتصادی را رفع کند، در حالی که تحریم‌های مربوط به فناوری‌های دوگانه، سپاه پاسداران و نیروهای نیابتی باقی بمانند. در پایان، فارین‌افرز هشدار می‌دهد که زمان برای حصول بە توافق به‌سرعت در حال از دست رفتن است. با توجه به پیشرفت چشمگیر برنامه هسته‌ای ایران و کاهش توان نیروهای نیابتی‌اش در منطقه، تهران ممکن است بیش از هر زمان دیگری به عبور از آستانه هسته‌ای نزدیک شده باشد. در چنین شرایطی، ایالات متحده باید ضمن حفظ آمادگی برای اقدام نظامی در صورت لزوم، تمام تلاش خود را برای رسیدن به توافقی جامع و واقع‌بینانه به‌کار گیرد—توافقی که به باور نویسنده گزارش، اگرچه ممکن است کامل نباشد، اما می‌تواند جلوی بحران قریب‌الوقوع را بگیرد و مبنایی برای ثبات درازمدت در منطقه فراهم سازد

دادگاه تجدیدنظر فدرال با صدور حکمی موقت، اجرای تصمیم دادگاه تجارت بین‌الملل را که تعرفه‌های گسترده ترامپ را غیرقانونی اعلام کرده بود، متوقف کرد. بر اساس خبری کە امروز منتشر گردید دادگاه تجدیدنظر فدرال روز پنج‌شنبه ۳۰ مه ۲۰۲۵ با صدور حکمی موقت، اجرای تصمیم دادگاه تجارت بین‌الملل را که تعرفه‌های گسترده ترامپ را غیرقانونی اعلام کرده بود، متوقف کرد. این تصمیم فعلاً به دولت ترامپ اجازه می‌دهد در جریان بررسی‌های بعدی، همچنان این تعرفه‌های جنجالی را اعمال کند و اجرای احکام قبلی دادگاه تجارت بین‌الملل متوقف بماند. حکم اولیه دادگاه تجارت بین‌الملل  در ۲۸ مه ۲۰۲۵ صادر شد. در این حکم آمده بود که ترامپ با استناد به «قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بین‌المللی» (IEEPA) دست به اعمال تعرفه‌هایی زده که فراتر از اختیارات رئیس‌جمهور بوده‌اند. طبق این قانون، فقط اقدامات محدود در شرایط اضطراری مجاز است و اعمال تعرفه‌های جهانی و گسترده در این چارچوب قرار نمی‌گیرد. بر اساس حکم اولیه، دولت باید ظرف ده روز این تعرفه‌ها را لغو می‌کرد. البته این دستور شامل تعرفه‌های فولاد و خودرو نمی‌شد، چراکه آن‌ها تحت قانون جداگانه‌ای (بخش ۲۳۲ قانون توسعه تجارت) وضع شده بودند. کاخ سفید بلافاصله از تصمیم دادگاه تجدیدنظر استقبال کرد. کوین هَست، مدیر شورای ملی اقتصاد، این حکم را «پیروزی بزرگ» برای رئیس‌جمهور خواند. همچنین پیتر ناوارو، مشاور ارشد ترامپ، گفت حتی در صورت شکست نهایی، دولت ترامپ گزینه‌های متعددی برای ادامه مسیر در اختیار دارد. همزمان، قاضی فدرال رودولف کانترراس  در واشنگتن دی‌سی نیز همان روز حکمی صادر کرد و شماری از تعرفه‌های ترامپ را غیرقانونی دانست. او تأکید کرد هیچ رئیس‌جمهوری پیش از ترامپ از IEEPA برای اعمال تعرفه‌ها استفاده نکرده است. به‌گفته او، اگر این اقدامات تأیید شوند، عملاً اختیارات کنگره نادیده گرفته خواهد شد. او هشدار داد: رئیس‌جمهور نمی‌تواند اقدامی غیرقانونی انجام دهد و سپس از آثار آن به‌عنوان سپری برای مصونیت از نظارت قضایی استفاده کند با این حال، حکم کانترراس، برخلاف حکم دادگاه تجارت بین‌الملل، به‌طور مستقیم شامل دستور توقف کلی اجرای تعرفه‌ها نبود. او فقط در مورد پرونده شاکیان خاص (دو شرکت آموزشی کوچک) تصمیم‌گیری کرد. کانترراس تأکید کرد عواقب گسترده‌تر این موضوع بیشتر به حکم دادگاه تجارت بین‌الملل مربوط می‌شود تا به تصمیم محدودتر او. برخی تحلیلگران بر این باورند این تعرفه‌ها در عمل مانند مالیات غیرمستقیم عمل کرده و فشار زیادی بر کسب‌وکارهای کوچک وارد کرده‌اند. به‌ویژه در صنایع پوشاک و الکترونیک، برخی شرکت‌های واردکننده مجبور به تعدیل نیرو یا حتی تعطیلی شده‌اند. در همین حال، بازارهای مالی با احتمال لغو تعرفه‌ها واکنش مثبتی نشان داده‌اند و شاخص‌های بورس افزایش یافته‌اند. به‌باور برخی ناظران، نتیجه نهایی این پرونده می‌تواند فراتر از سرنوشت این تعرفه‌ها باشد. آن‌ها معتقدند این دعوی حقوقی ممکن است بر توازن قدرت میان قوا در ایالات متحده و حتی روابط این کشور با متحدانش تأثیرگذار باشد.

داعش روز پنجشنبه مسئولیت اولین حمله خود علیه نیروهای دولت انتقالی سوریه را بر عهده گرفت. همزمان با آن، نیروهای ائتلاف بین‌المللی ضدا داعش، به رهبری ایالات متحده، اعلام نمودند کە  در حال تقویت حساب‌شده نیروهای خود در مناطق شمال شرقی سوریه هستند. بنا به گزارش دیده‌بان حقوق بشر سوریە و بە نقل از پایگاە خبری شرق الاوسط، گروە دولت اسلامی عراق و شام (داعش) روز پنجشنبه مسئولیت اولین حمله خود علیه نیروهای دولت جدید سوریه را از زمان فرار بشار اسد بر عهده گرفت. این حملە، در استان جنوبی سویدا صورت گرفت. بر اساس این گزارش، پس از برخورد یک واحد گشت نیروهای دولت سوریە جدید با یک مین کنترل از راه دور در روز چهارشنبه، یک نفر کشته و سه نفر از اعضای لشکر ۷۰ ارتش جدید سوریه زخمی شدند. گروە داعش در مناطق وسیع بادیه (صحرای سوریه) همچنان حضور خود را حفظ کرده است. بر اساس این گزارش مقامات سوری این هفته اعلام کردند که اعضای یک هسته داعش را در نزدیکی دمشق دستگیر کردند. دستگیر شدگان به آماده‌سازی برای حملات متهم شدند. عملیات دیگری نیز از سوی دولت جدید انتقالی سوریە در حلب در ماه جاری به کشته شدن یک عضو امنیت عمومی و سه عضو داعش منجر شد. در همین رابطە بە بە دلیل احیای فعالیتهای این گروە، ائتلاف بین‌المللی ضد داعش با انتشار خبری اعلام نمود کە برای مقابله با تهدیدهای تروریستی بالقوه با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در تماس مستقیم است. بە نقل از پایگاە خبری هاوار ، ائتلاف بین‌المللی به رهبری ایالات متحده روز سه‌شنبه اعلام کرد که در حال تقویت حساب‌شده نیروهای خود در شمال شرقی سوریه است. ائتلاف همچنین اعلام کرد: نیروهای عملیات ویژه به همکاری با شرکای ائتلاف برای حفظ فشار بر داعش و مقابله با تهدیدهای تروریستی بالقوه ادامه می‌دهند. ائتلاف بین‌المللی خاطرنشان کرد در هفته‌های اخیر مجموعه‌ای از «حملات هوایی دقیق» را برای تضعیف بقایای این سازمان انجام داده است و تأکید کرد که نیروهایش آماده ادامه عملیات در صورت لزوم هستند.