در بحبوحه جنگ و بسته شدن تنگه هرمز، بندر جاسک گره‌گشای صادرات نفت است

با افزایش تنش‌های نظامی و مسدود شدن تنگه هرمز به روی کشتی‌های نفتکش و تجاری، بازارهای جهانی با اختلال و جهش قیمت‌ها مواجه شده‌اند. با این حال، در حالی که بسیاری از کشورها با کاهش عرضه و اختلال در حمل‌ونقل انرژی روبه‌رو شده‌اند، شواهد نشان می‌دهد جریان نفت ایران به چین همچنان ادامه دارد.

نشریه Epoch Times در این رابطه گزارش دادە است که جمهوری اسلامی ایران با استفاده از مسیرهای جایگزین که از پیش برای شرایط بحرانی طراحی شده است، قادر بودە صادرات خود را تا حد زیادی حفظ کند.

در مرکز این راهبرد، بندر جاسکدر جنوب‌شرق ایران قرار دارد که امکان بارگیری نفتکش‌ها در خارج از تنگه هرمز و در دریای عمان را فراهم می‌کند.

در این بارە منبعی که مایل بە افسای هویت خود نبودە است، به این تشریه گفته است:

از زمان آغاز درگیری‌ها، نفت ایران که به بنادر چین می‌رسد، تقریباً به‌طور عادی ادامه داشته است. تا جاییکە محموله‌ها همچنان به استان‌های صنعتی چین از جمله شاندونگ و ژجیانگ منتقل می‌شوند.

به گفته منابع Epoch Times این روند نتیجه برنامه‌ریزی‌های پیشینی میان تهران و پکن است. پیش از آغاز درگیری‌ها، مقام‌های دو کشور بر سر سناریوهای مختلف انتقال نفت در شرایط بحران به توافق رسیده بودند و "پکن از قبل برای بدترین سناریوها آماده شده بود.

داده‌های تحلیلی بازار نشان می‌دهد صادرات نفت ایران پس از آغاز درگیری‌ها به حدود ۲.۱ میلیون بشکه در روز رسیده؛ رقمی که اندکی بالاتر از سطح پیش از بحران است. بخش قابل توجهی از این نفت از طریق مسیرهای جایگزین، از جمله جاسک، به چین منتقل می‌شود.

کارشناسان همچنین به نقش یک خط لوله راهبردی اشاره می‌کنند که میادین نفتی ایران را به جاسک متصل می‌کند. منابعی که با Epoch Times گفت‌وگو کرده‌اند، می‌گویند این پروژه که با حمایت چین توسعه یافته، امکان دور زدن کامل تنگه هرمز را فراهم کرده است. یکی از این منابع گفته است: "

این دقیقا همان مسیر اضطراری است که برای چنین شرایطی طراحی شده بود.

در همین حال ادامه خرید نفت ایران توسط چین، عملاً به‌عنوان یک شریان حیاتی اقتصادی برای تهران عمل می‌کند.

درحالی که اکثر کشورهای حوزه خلیج با مشکل عرضه نفت و گاز مواجه شده‌اند، ایران در میانه جنگ نه تنها صادرات خود را متوقف نکرده بلکه به نسبت قبل از جنگ نیز افزایش داده است.

این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که عدم اطمینان در بازارهای انرژی افزایش یافته و اهمیت مسیرهای جایگزین بیش از پیش برجسته شده است که می‌تواند موازنه انرژی و حتی معادلات ژئوپلیتیکی را تحت تأثیر قرار دهد.