رضا پهلوی در یک سالن ۵۰ نفری در ساختمان پارلمان سوئد سخنرانی کرد

برخلاف ادعای رسانه‌هایی مانند ایران اینترنشنال، رضا پهلوی در صحن علنی پارلمان سوئد سخنرانی نکرده است. این رویداد به دعوت نمایندگانی از احزاب راست‌گرا، به‌طور خاص دو حزب دموکرات‌های سوئد و دموکرات مسیحی، در یکی از سالن‌های جانبی ساختمان پارلمان برگزار شد. مکاتبه رسمی یکی از فعالان سیاسی با رئیس پارلمان سوئد تأیید می‌کند که نه دولت و نه نهاد پارلمان، برگزارکننده این برنامه نبوده‌اند. این دعوت حتی در داخل جناح راست سوئد با انتقادهای شدید روبه‌رو شده است و همزمان با آن پارلمان سوئد نشستهای خود را تعطیل کردە است.

رسانه‌های فارسی‌زبان به ویژه ایران اینترنشنال، در ادامه‌ی پروپاگاندا برای احیای جریان سلطنت در ایران، سفر اخیر رضا پهلوی به سوئد را به‌گونه‌ای پوشش داده‌اند که گویی وی طی یک دعوت رسمی در صحن پارلمان حضور یافته و سخنرانی کرده است.

اما دادەهای میدانی و اسناد رسمی سوئدی نشان می‌دهند که این رویداد ماهیتی کاملاً غیررسمی و حزبی داشته است.

در زبان سوئدی واژه Riksdag هم به نهاد پارلمان و هم به ساختمان آن اطلاق شدە و همین امر دستاویز بزرگ‌نمایی رسانه‌ای شده است.

دعوت از رضا پهلوی توسط چند نماینده خاص و نه هیچ نهاد رسمی صورت گرفته است. نقش اصلی بر عهده دو حزب راست‌گرای دموکرات‌های سوئد (SD) و دموکرات مسیحی (KD) بوده است که به ترتیب توسط نیما غلامعلی‌پور (متولد ایران، عضو SD) و مگنوس برنتسون (سوئدی‌تبار، عضو KD) نمایندگی می‌شده‌اند.

این دو نفر به همراه نماینده سوم یعنی آرین کاراپت، عضو پیشین حزب میانه‌روها با گرایش راست میانه، متولد عراق و دارای خانواده ارمنی‌تبار، در گزارش‌های رسانه‌ای به عنوان افراد مرتبط با این ابتکار سیاسی نام برده شده‌اند.

لازم به ذکر است که نقش کاراپت در حد یک همراهی سیاسی، هماهنگی یا تسهیل‌کننده و نه یکی از طراحان اصلی دعوت بودە است.

برخلاف دو جریان اصلی (SD و KD)، او در زمره مبتکران کلیدی قرار نمی‌گیرد و حضورش بیشتر جنبه حمایتی و حاشیه‌ای داشته است. درواقع ابتکار عمل در اختیار همین شبکه محدود از نمایندگان بوده است، نه کل پارلمان.

در همین راستا، دیاکو مرادی، بنابر پستی که توسط وی در شبکه ایکس منتشر شدە است، طی یک مکاتبه رسمی با رئیس پارلمان سوئد، نسبت به حضور رضا پهلوی در ساختمان پارلمان اعتراض نموده است.

پاسخ دفتر رئیس پارلمان به‌صراحت تأکید می‌کند که این دعوت از سوی پارلمان سوئد صورت نگرفته و این نهاد، برگزارکننده برنامه نیست، بلکه برنامه مذکور توسط گروه پارلمانی حزب دموکرات‌های سوئد و حزب دموکرات مسیحی سازماندهی و مسئولیت کامل آن بر عهده همین احزاب است.

همچنین در این پاسخ تصریح شده است که این نشست در صحن اصلی برگزار نمی‌شود، بلکه در یکی از سالن‌های جانبی ساختمان پارلمان انجام خواهد شد. این سند به روشنی میان استفاده از فضای پارلمان و دعوت رسمی پارلمان تمایز قائل می‌شود.

گزارش‌های رسانه‌های رسمی سوئد، از جمله SVT، نیز تأیید کرده‌اند که محل برگزاری یکی از سالن‌های داخلی ساختمان پارلمان (مانند Sammanbindningssalen) بوده است، نه صحن علنی مجلس (Plenisalen).

در رویه پارلمانی سوئد، نمایندگان می‌توانند در روزهای تعطیل یا خارج از زمان جلسات رسمی، این فضاها را برای سمینار یا نشست رزرو کنند.

همانطور که یکی از منتقدان به طنز اشاره کرده است، اگر کسی قصد سخنرانی دارد، یک نماینده آشنا می‌تواند چنین سالنی را برایش رزرو کند. بنابراین استفاده از یک سالن جانبی در ساختمان پارلمان به هیچ وجه به معنای سخنرانی رسمی در جایگاه پارلمان نیست.

برخلاف تصویرسازی رسانه‌های فارسی‌زبان، این دعوت در داخل سوئد با جنجال و پرسش‌های جدی نیز روبه‌رو شده است.

کارل‌وینسنت ریمرز، مسئول برنامه‌ریزی حوزه اروپا در اندیشکده تیمبرو (که نزدیک به جناح راست سوئد است)، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: چرا یک حزب دولتی، پسر یک دیکتاتور سرنگون‌شده را دعوت می‌کند؟

همچنین دولت سوئد نیز اعلام کرده است که این دعوت توسط چند نماینده صورت گرفته، و دعوت رسمی دولت یا پارلمان نبوده است.

منتقدان سوئدی در ادامه انتقادشان به حضور پهلوی در محل پارلمان تاکید کرده‌اند او از پایگاه واقعی در داخل ایران برخوردار نبودە و تنها مزیتش پسر شاه بودن است. مواضع او درباره آمریکا و اسرائیل نیز در سوئد محل انتقاد است.

در روز برگزاری، پارلمان سوئد برای بازدیدکنندگان بسته شد و تدابیر امنیتی نیز اعمال گردید، اما این اقدام صرفاً نشان‌دهنده حساسیت امنیتی رویداد بوده، نه تغییر در ماهیت غیررسمی آن.

هر گونە تجمع حاشیه‌سازی که احتمال اعتراض یا درگیری داشته باشد، نیازمند تمهیدات ویژه است.

 در نهایت، برای درک درست این رویداد باید سه سطح را از هم جدا کرد؛ محل فیزیکی (ساختمان پارلمان) که رویداد در یکی از سالن‌های جانبی آن برگزار شد، برگزارکنندگان (گروهی از نمایندگان و احزاب مشخص) که به‌طور ویژه دو حزب SD و KD بودند، و جایگاه نهادی (برنامه رسمی پارلمان در صحن علنی) که چنین ماهیتی کاملاً مفقود است.

بنابراین، صورت‌بندی دقیق و مستند آن است که رضا پهلوی به دعوت برخی از نمایندگان احزاب راست‌گرا، در یکی از فضاهای داخلی ساختمان پارلمان سوئد سخنرانی کرده است که از نظر مکانی در پارلمان رخ داده است، اما از نظر نهادی یک برنامه رسمی پارلمانی محسوب نمی‌شود.

رسانه‌هایی مانند ایران اینترنشنال با خلط میان ساختمان پارلمان و صحن علنی و القای دعوت رسمی از پسر شاە مخلوع، افکار عمومی را گمراه می‌کنند.

اسناد رسمی سوئد، از جمله پاسخ مستقیم رئیس پارلمان، این دروغ تبلیغاتی را تکذیب می‌کند.

در مجموع، شواهد و اسناد رسمی نشان می‌دهد آنچه به‌عنوان سخنرانی رسمی رضا پهلوی در پارلمان سوئد روایت شده است، با واقعیت این رویداد هم‌خوانی ندارد.

نشست یادشده نه در صحن علنی، بلکه در یکی از فضاهای جانبی و به ابتکار چند نماینده برگزار شده است.

در این میان، خلط میان ساختمان پارلمان و جایگاه رسمی آن، زمینه‌ساز بازنمایی نادرست شده و یک برنامه محدود حزبی به سطحی فراتر از واقعیت ارتقا یافته است.

نحوه پوشش این رویداد نیز از کارکردی فراتر از اطلاع‌رسانی صرف حکایت دارد و در چارچوبی ایدئولوژیک و تبلیغاتی قابل تحلیل است که با برجسته‌سازی نمادین و بازسازی جایگاه سیاسی، در پی شکل‌دهی به ادراک مخاطب است.