طلای یائسگی : بازاری پرسود برای شرکت‌ها و اینفلوئنسرها

یائسگی فرآیندی طبیعی فیزیولوژیک در زنان است که با پایان فعالیت تخمدان‌ها و توقف دائمی چرخه‌های قاعدگی مشخص می‌شود و پس از ۱۲ ماه متوالی بدون خونریزی قاعدگی تشخیص داده می‌شود. این مرحله معمولاً بین سنین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می‌دهد و ناشی از کاهش تدریجی تولید استروژن و پروژسترون توسط تخمدان‌ها است. کمبود این هورمون‌ها موجب تعریق شبانه، اختلال خواب، نوسانات خلقی و افزایش ریسک پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی-عروقی می‌شود. اگرچە این مرحلە یک روند طبیعی پیری است، اما علائم آن را می‌توان با تغییر سبک زندگی، درمان جایگزینی هورمونی یا مداخلات پزشکی هدفمند مدیریت کرد. شرکتهای تجاری با استفادە از این این تغییرات ایجاد شدە در زنانگی، با استفادە از فقدان دانش کافی، در صدد بهرەبرداری تجاری و مالی از زنان برآمدەاند.

به گزارش گاردین دانشگاهیان سلامت زنان در کالج دانشگاهی لندن (UCL) اخیراً خواستار راه‌اندازی یک برنامه آموزشی ملی به‌منظور مقابله با اطلاعات نادرست و توصیه‌های غیرقانونی در زمینه یائسگی در انگلیس شده‌اند.

این درخواست به دنبال افزایش نگرانی‌ها در خصوص سوءاستفاده‌هایی است که از اطلاعات ناکافی و گمراه‌کننده در زمینه یائسگی به‌ویژه از سوی شرکت‌های تجاری، افراد مشهور و اینفلوئنسرها صورت می‌گیرد. محققان می‌گویند که میلیون‌ها زن در سراسر جهان تحت تاثیر این هجوم طلای یائسگی قرار گرفته‌اند.

هجوم طلای یائسگی : سوءاستفاده از اطلاعات نادرست

محققان دانشگاه کالج لندن به‌ویژه بر روی افزایش سریع شرکت‌های خصوصی و افرادی که بدون هیچگونه مبنای علمی معتبر، اطلاعاتی در مورد یائسگی به اشتراک می‌گذارند، تأکید دارند.

این شرکت‌ها و افراد معمولاً یائسگی را به‌عنوان یک بازار پرسود نگریستە و از شکاف‌های موجود در دانش عمومی سوءاستفاده می‌کنند.

در یک مقاله منتشر شده در مجله Post Reproductive Health، محققان اشاره کرده‌اند که این پدیده می‌تواند به سوءاستفاده مالی از زنان منجر شود و نابرابری‌های بهداشتی موجود را در این زمینه تشدید کند.

آنها این روند را با اصطلاح هجوم طلای یائسگی توصیف کرده‌اند و تأکید کرده‌اند که فقدان اطلاعات دقیق و دسترسی به حمایت‌های علمی، زنان را در برابر خطرات زیادی قرار می‌دهد.

نبود اطلاعات کافی در مورد یائسگی

یافته‌های این تحقیق از یک نظرسنجی که بر روی ١٥٠٠ زن انجام شده است، نشان می‌دهد که تنها ٢٢ درصد از زنان درک خوبی از یائسگی برخوردار بودە و بسیاری از زنان اطلاعات راجع به یائسگی را که غالبا نادرست هستند،‌ از طریق اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی دریافت می کنند.

همچنین، نتایج بەدست آمدە نشان میدهد که ٩٠ درصد از زنان خواهان وجود یک برنامه آموزشی و پشتیبانی در این زمینه هستند. در این نظرسنجی، اکثر زنان خواسته‌اند که چنین برنامه‌ای به‌صورت حضوری یا آنلاین و طی جلسات هفتگی در طول یک دوره ٢ تا ٤ هفته‌ای ارائه شود.

این یافته‌ها نشان‌دهنده کمبود آگاهی عمومی و نیاز فوری به منابع آموزشی مبتنی بر شواهد علمی است که بتوانند به زنان کمک کنند تا علائم یائسگی را به‌طور مؤثر شناسایی و مدیریت کنند.

ضرورت برنامه آموزشی ملی

بر اساس این گزارش، تیم تحقیقاتی UCL در حال توسعه یک برنامه آموزشی است که می‌تواند به زنان در آماده شدن برای یائسگی و حمایت از کسانی که علائم را تجربه می‌کنند، کمک کند. این برنامه‌ها می‌توانند شامل آگاهی‌رسانی درباره علائم جسمی مانند گرگرفتگی، تپش قلب و مشکل در خواب، و علائم روانی مانند گیجی مغزی و تغییرات خلقی باشند.

دکتر شیما طارق، نویسنده ارشد این مطالعه از موسسه سلامت جهانی دانشگاه کالج لندن (UCL)، گفت:

ما معتقدیم که همه باید حق دسترسی به اطلاعات دقیق و شبکه‌های حمایتی رایگان را داشته باشند تا بتوانند این مرحله از زندگی را بهتر پشت سر بگذارند.

محققان معتقدند که در حالی که آگاهی عمومی از یائسگی به‌طور قابل توجهی بهبود یافته است، هنوز هم کمبود برنامه‌های بهداشت عمومی علمی و مبتنی بر شواهد وجود دارد که ‌بتواند افراد را در زمان یائسگی و پس از آن پشتیبانی کند.

آنها تأکید دارند که این برنامه‌ها باید بر مبنای جدیدترین تحقیقات علمی و با هدف شکستن افسانه‌ها و تصورات غلط مرتبط با یائسگی طراحی شوند. طارق در توضیح این موضوع گفت:

یائسگی یک تغییر هورمونی و اجتماعی طبیعی است، اما بدون اطلاعات و پشتیبانی مبتنی بر شواهد، می‌تواند برای افراد دوران چالش‌برانگیزی باشد. یائسگی در بسیاری از مواقع در یک نقطه بحرانی در زندگی زنان اتفاق می‌افتد و ممکن است با خواسته‌های کاری، مسئولیت‌های مراقبتی و تغییرات در روابط فردی همراه باشد.

بر اساس نتایج این تحقیق، تیم UCL پیشنهاد کرده است که دولت باید تأمین مالی برنامه‌ای ملی را برای آموزش و حمایت از زنان در دوران یائسگی فراهم کند.

این برنامه باید به‌گونه‌ای باشد که زنان از تمام اقشار اجتماعی بتوانند به آن دسترسی داشته باشند و از آن برای مدیریت مؤثر دوران یائسگی بهره‌مند شوند.