فشارهای مضاعف بر زنان شاغل و آرزوی نوستالژیک بازگشت به خانه

امروزه در شبکه‌های اجتماعی، در سطح جهانی، نوعی بازگشت به زندگی سنتی و تقسیم کار بر اساس جنسیت تبلیغ می‌شود؛ به این معنا که برخی زنان جوان در این شبکه‌ها خواهان ماندن در خانه و زندگی به دور از استرس‌های شغلی هستند و مردانی به عنوان ایده‌آل معرفی می‌شوند که قادرند بار اقتصادی خانواده را به تنهایی به دوش بکشند.

این تصویر، نوعی فراخوان نوستالژیک از گذشته‌ای است که اساساً نابرابر بوده است. این تمایل حتی در کشوری مانند ایران، که کمترین میزان اشتغال زنان را در سطح جهانی دارد، در میان نسل جوان محبوب گشتە و با تقویت ایده‌آل‌سازی از خانه‌داری برای زنان، موقعیت اقتصادی پایین آنها را بیشتر تقویت می‌کند.

این در حالی است که اگر زنان به خانه بازگردند، تمام استقلال اقتصادی‌ای را که در دهه‌های گذشته به دست آورده‌ و فرصت‌هایی را که برای رشد شخصیت خود در بیرون از خانه کسب کرده‌اند، از دست خواهند داد و در نهایت مانند مادربزرگان خود، کاملاً وابسته به همسرانشان خواهند ماند.

این وضعیت می‌تواند جامعە و بە ویژە زنان را به دورانی برگردد که حتی زنان اجازه رأی دادن نداشتند.

کورین لو، اقتصاددان آمریکایی، که به عنوان یک زن شاغل و مادر، تجربه شخصی خود را مورد بررسی قرار می‌دهد، در کتاب خود با عنوان "داشتن همه چیز: آنچه داده‌ها در مورد زندگی زنان به ما می‌گویند و چگونه بیشترین بهره را از زندگی خود ببریم"، به ریشه‌یابی این تمایل به بازگشت به خانه و علل فشارهای مضاعف بر زنان از سوی محیط کاری می‌پردازد.

کورین لو در این کتاب که در گاردین نیز به آن پرداخته شده است، به تحلیل چالش‌ها و نابرابری‌های سیستماتیک در زندگی زنان پرداخته و از دیدگاه یک اقتصاددان، مشکلات و فشارهای زنان شاغل را در جامعه‌ای که بیشتر به نفع مردان طراحی شده است، بررسی می‌کند.

کورین لو در دوران تحصیل خود در دانشگاه وارتون و در سال ۲۰۱۷، هنگامی که نوزاد خود را به دنیا آورد، مشکلاتی را در برقراری تعادل میان شغل و زندگی شخصی خود مشاهده کرد.

او تلاش می‌کرد هم مادر خوبی باشد و هم در شغل خود که به آن علاقه داشت، پیشرفت کند؛ اما واقعیت‌های زندگی زنان شاغل، به ویژه مادرانی که فرزند نوزاد دارند، او را به سمت احساس فشار و فشردگی سوق داد.

او برای توصیف این تجربه، اصطلاح «فشردگی» را معرفی کرد که نشان می‌دهد چگونه زنان در تلاش برای مدیریت وظایف متضاد خانه و محل کار، به ویژه وقتی فرزند خردسال دارند، با فرسودگی مواجه می‌شوند.

لو در کتاب خود اشاره می‌کند که ساختارهای کاری به‌طور کلی برای مردان طراحی شده‌اند و بسیاری از کارهایی که زنان در خانه انجام می‌دهند، به‌طور ناعادلانه‌ای کم‌ارزش شمرده می‌شود.

او توضیح می‌دهد که در گذشته، وقتی زنان در خانه مشغول به کار بودند، این کار را به‌عنوان یک وظیفه بدون درآمد تلقی می‌کردند. در حالی که در واقع، کارهای خانگی شغلی تمام‌وقت بودند که به همسران این امکان را می‌داد تا به طور کامل روی شغل خود تمرکز کنند.

در سال‌های اخیر، زنان در سراسر جهان فرصت‌های بیشتری برای ورود به بازار کار پیدا کرده‌اند و بسیاری از آنها به استقلال اقتصادی دست یافته و مهارت‌های شغلی و شخصی خود را توسعه داده‌اند. اما در کنار این تغییرات، انتظارات از والدین، به‌ویژه مادران، در مورد تربیت فرزندان به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. از آن زمان، زنان با فشارهای بیشتری در خانه روبه‌رو شده‌اند.

با وجود اینکه زنان شاغل اکنون همانند همسرانشان درآمد دارند، اما زمان صرف شده برای انجام کارهای خانگی تغییر چندانی نکرده است.

لو استدلال می‌کند که در حالی که زنان تلاش می‌کنند در محیط‌های کاری مردانه جا بیفتند، هیچ نیرویی وجود ندارد که مردان را به تقسیم عادلانه‌تر وظایف خانه مجبور کند.

او همچنین به جنبش‌هایی مانند رئیس دختر (Boss Girl) که در دهه ۲۰۱۰ به زنان توصیه می‌کردند تا در محیط‌های کاری فضایی برای خود ایجاد کنند، انتقاد می‌کند.

او معتقد است این جنبش‌ها واقعیت‌های ساختاری را که بار سنگین مسئولیت‌ها را بر دوش زنان می‌گذارد، نادیده می‌گیرند و زنان را تشویق می‌کنند که خود را در برابر موانع نابرابر شغلی قرار دهند، بدون آنکه به مسائل مهم مانند تقسیم عادلانه کارهای خانگی توجه شود.

کورین لو چاره حل مشکلات زنان در ایجاد تغییرات اجتماعی میداند که به کاهش نابرابری‌های موجود در محل کار و خانه کمک کند. در جامعه‌ای که محیط کار هنوز براساس نیازهای مردانه طراحی شده و کارهای خانگی هنوز به‌عنوان وظایف زنانه تلقی می‌شود، نمی‌توان از زنان انتظار داشت که در هر دو حوزه ایده‌آل باشند.

از نظر وی چنین رویکردی نباید تبلیغ شود. بلکه باید به سمت تغییرات در محیط کار، به‌ویژه به سمت محیط‌های عادلانه از نظر جنسیتی حرکت شود و مردان ملزم شوند که به‌طور برابر در کارهای خانه و مراقبت از کودکان مشارکت کنند.

کتاب کورین لو تلاش می‌کند تا زنان را آگاه کند که مشکلات آنها ناشی از ساختارهای نابرابر است و نه ضعف‌های شخصی. او به زنان توصیه می‌کند که به جای تلاش برای «داشتن همه چیز»، بدون ترک محیط کار،‌ بر تعادل‌های واقعی تمرکز کنند.