سنتکام به دنبال راهکارهای خلاقانه و غیرمتعارف برای افزایش فشار بر ایران است

درخواست سنتکام برای ارائه ایده‌های خلاقانه و غیرمتعارف برای حل مسالە تنگە هرمز، بیش از آنکه نشانه آمادگی برای تشدید جنگ باشد، بازتاب محدود شدن گزینه‌های راهبردی واشنگتن است. ارزیابی ناتوانی سلاح‌های متعارف در نابودی تأسیسات عمیق ایران و پرهیز ترامپ از ورود به جنگ زمینی، نشان می‌دهد راهبرد آمریکا از پیروزی نظامی به افزایش اهرم فشار برای توافق در حال تغییر است. در این چارچوب، فشار نظامی بیش از آنکه هدف نهایی باشد، به ابزاری برای مدیریت مذاکره و افزایش قدرت چانه‌زنی تبدیل شده است.

یکی از افسران ارشد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) از کارکنان اطلاعاتی این فرماندهی خواسته است پیشنهادهایی خلاقانه و غیرمتعارف برای مقابله با ایران ارائه کنند.

به گزارش سی‌ان‌ان، این درخواست نشان‌دهنده بازنگری واشنگتن در گزینه‌های در دسترس خود است. یک منبع آمریکایی نیز گفت: در نهایت، رئیس‌جمهوری به دنبال دستیابی به توافق خواهد بود.

در این بارە سی‌ان‌ان امروز دوشنبه، ٣ اگوست گزارش دادە است کە سنتکام هفته گذشته از کارکنان اطلاعاتی خود خواسته است ایده‌هایی خلاقانه و غیرمتعارف را برای افزایش فشار بر ایران ارائه کنند.

بر اساس این گزارش، ایمیلی که روز چهارشنبه از سوی یکی از افسران ارشد شاخه اطلاعات سنتکام ارسال شد، برای گروه گسترده‌ای از تحلیلگران نظامی توزیع شده بود. در این پیام آمده بود:

ما به دنبال راه‌های جدید، خلاقانه و غیرمتعارف برای افزایش فشار بر ایران و تنبیه این کشور هستیم. یک منبع دیگر نیز به سی‌ان‌ان تأیید کرد یکی دیگر از افسران ارشد نیز خواستار ارائه ایده‌های تازه برای مقابله با ایران شده است.

به گزارش سی‌ان‌ان، مقام‌های نظامی این درخواست غیرمعمول را نشانه‌ای از محدود بودن گزینه‌های پیش روی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، دانستند.

این منابع گفتند سنتکام در حال بازنگری در راهبرد خود است و می‌کوشد همه گزینه‌های ممکن را بررسی کند.

در این رابطە کاپیتان تیم هاوکینز، سخنگوی فرماندهی مرکزی آمریکا، به سی‌ان‌ان گفت سنتکام سابقه‌ای طولانی در اندیشیدن و عمل کردن به شیوه‌های نوآورانه دارد.

او افزود دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، به‌طور معمول از همه کارکنان، صرف‌نظر از درجه نظامی آنان، نظرخواهی می‌کند تا بالاترین سطح کارایی عملیاتی حاصل شود.

سی‌ان‌ان همچنین گزارش دادە است کە این درخواست پیش از آن ارسال شده بود که ترامپ ایران را به انجام حملات بیشتر تهدید کند. با این حال، رئیس‌جمهوری آمریکا در پایان هفته، پس از آنکه مقام‌های منطقه به رهبری محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، از او خواستند از تشدید تنش خودداری کند، از این تهدید عقب‌نشینی کرد.

بر اساس این گزارش، آمریکا طی هفته‌های اخیر حملات هوایی علیه ایران انجام داده است تا توانایی تهران برای تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز را تضعیف کند و این کشور را به بازگشت به میز مذاکره وادارد. با این حال، هیچ نشانه‌ای وجود نداشت که دستیابی به توافق نزدیک باشد.

دو منبع آگاه نیز به سی‌ان‌ان گفتند ارتش آمریکا هم‌زمان خود را برای احتمال ازسرگیری حملات علیه کوه کلنگ (Pickaxe Mountain) و دیگر تأسیسات ایران که گمان می‌رود حاوی مواد یا تجهیزات هسته‌ای باشند، آماده می‌کرد.

با این حال، این منابع ارزیابی کردەاند کە حتی قدرتمندترین سلاح‌های متعارف آمریکا نیز، به دلیل قرار داشتن این تأسیسات در اعماق زمین، بعید است نتایج قابل‌توجهی را به همراه داشته باشند.

به گفته این منابع، نابودی این مراکز ممکن است به استقرار نیروهای زمینی نیاز داشته باشد که ترامپ به دلیل خطرات آن تمایلی به اجرای آن ندارد.

سی‌ان‌ان همچنین گزارش دادە است کە ترامپ گزینه اجرای حملاتی عمدتاً نمادین علیه این تأسیسات، یا اهدافی مشابه با آنچه کە سال گذشته آنها را هدف حمله قرار دادە بود، بررسی کرده است.

چنین عملیاتی می‌توانست دستاوردی نمادین برای او به همراه داشته باشد و امکان پایان دادن به جنگ را حتی بدون تحقق یکی از اهداف اولیه آن، یعنی برچیدن برنامه هسته‌ای ایران، فراهم کند.

با این حال، چنین اقدامی مسالە اصلی محرک این درگیری، یعنی ادعاهای ایران درباره تنگه هرمز، را حل نخواهد کرد.

در این رابطە نیز یکی از منابع به سی‌ان‌ان گفتە است کە در نهایت، رئیس‌جمهوری به دنبال دستیابی به توافق خواهد بود، بنابراین همچنان در جست‌وجوی راه‌هایی خواهد بود که ضمن حفظ موضعی قاطع، امکان خروج از جنگ را نیز برای او فراهم کند.

این منبع افزود گاهی، زمانی که گزینه‌های متعارف به پایان می‌رسند، باید به سراغ راه‌حل‌های خلاقانه رفت.

در صورتیکە این روند ادامه یابد، رویارویی آمریکا و ایران به احتمال زیاد وارد مرحله‌ای از رقابت فرسایشی و کنترل‌شده خواهد شد که در آن عملیات محدود، فشار اقتصادی، جنگ اطلاعاتی و بازدارندگی دریایی جایگزین رویارویی مستقیم خواهند شد.

با این حال، تنگه هرمز همچنان مهم‌ترین متغیر راهبردی باقی خواهد ماند، زیرا هرگونه اختلال در این آبراه می‌تواند محاسبات دو طرف را دگرگون کند و رقابت مدیریت‌شده را به چرخه‌ای از تشدید تدریجی و بحران‌های متوالی سوق دهد.