همکاری مادرانه: ابتکار مادران مجرد چینی برای کاهش فشارهای زندگی

در شرایط اقتصادی دشوار و افزایش طلاق‌ها، مادران مجرد چینی به ابتکاری جدید روی آورده‌اند تا فشارهای زندگی را با همکاری یکدیگر کاهش دهند. آن‌ها از پلتفرم‌های اجتماعی برای یافتن مادران مشابه استفاده می‌کنند تا مسئولیت‌های فرزندپروری و زندگی را به اشتراک بگذارند. این همکاری‌ها به فرزندان کمک می‌کند در محیطی پر از محبت و حمایت رشد کنند، اما ممکن است به تقویت ناعدالتی در توزیع مسئولیت‌ها منجر شود.

اگرچه در ایران، طبق قانون (جز در موارد استثنا)، حضانت فرزند و تصمیم‌گیری در این‌باره پس از طلاق به پدر واگذار می‌شود و معمولاً پدر این مسئولیت را به زنان نزدیکش (مادر، همسر جدید و در برخی موارد خواهر) منتقل می‌کند، اما در بسیاری از کشورهای جهان، حضانت حق مشترک پدر و مادر است.

بر اساس تشخیص دادگاه و با اولویت دادن به منافع فرزند، یکی از والدین یا هر دو می‌توانند مسئولیت تربیت کودک را بر عهده بگیرند. با این حال، در عمل، در موارد بسیاری، بطور ناعادلانه‌، این مسئولیت بیشتر به مادران سپرده می‌شود.

بنابراین، همواره گروه بزرگی از مادران مجرد با چالش‌های خاص مواجە می شوند. گزارشی منتشر شدە از سوی گاردین به ابتکار جالبی اشاره می کند کە طی آن مادران چینی برای کاهش فشارهای ناشی از این مسئولیت‌ها در شرایطی که از سوی حکومت‌ها اراده‌ای قوی برای مقابله با این ناعدالتی در تقسیم کاروجود ندارد، به آن پرداخته‌اند.

مادران مجرد در چین به دنبال شکل جدیدی از ارتباطات و حمایت از یکدیگر هستند. در شرایط بحرانی اقتصادی و با افزایش طلاق‌ها، بسیاری از مادران مجرد به پلتفرم‌های اجتماعی روی می‌آورند تا والدین مشابهی برای به اشتراک گذاشتن زندگی و مسئولیت‌های فرزندپروری پیدا کنند.

در یکی از این پست‌ها، یک مادر مجرد نوشته است که به دنبال مادر دیگری است تا با هم آپارتمانی را به اشتراک بگذارند و از یکدیگر مراقبت کنند. او اضافه می‌کند که اگر فرزندانشان همسن باشند، این همکاری بهتر خواهد بود.

این نوع روابط به مادران این امکان را می‌دهد که فشارهای زندگی روزمره را با هم تقسیم کنند و در عین حال به فرزندانشان کمک کنند تا از نظر اجتماعی و عاطفی بهتر رشد کنند.

تخمین زده می‌شود که در چین حدود ۳۰ میلیون مادر مجرد وجود دارد. در بیشتر موارد، مادران پس از طلاق مسئولیت تربیت فرزند را بر عهده می‌گیرند و بسیاری از آن‌ها با مشکلات مالی روبرو هستند.

به گفته محققان، شبکه‌های حمایت غیررسمی در فضای آنلاین به طور قابل توجهی در حال رشد هستند، زیرا این مادران در تلاشند تا فشارهای اقتصادی و اجتماعی خود را کاهش دهند.

در گزارش گاردین، برخی مادران، مانند ژو دانیو و فی یوان، که هر دو مادران مجرد هستند، موفق به ایجاد یک همکاری پایدار شده‌اند. آن‌ها در نانجینگ با هم زندگی می‌کنند و نه تنها مسئولیت‌های خانه‌داری و مراقبت از فرزندان را با هم تقسیم کرده‌اند، بلکه کسب‌وکار مشترکی را نیز راه‌اندازی کرده‌اند.

آن‌ها می‌گویند که شخصیت‌هایشان مکمل یکدیگر است و این همزیستی به سود فرزندانشان بوده است. اگرچه این روابط در برخی مواقع با چالش‌هایی همراه است و مادران گاهی از بسیاری از خواسته‌های فردی خود چشم‌پوشی می‌کنند، اما بسیاری از آنها بر این باورند که بزرگترین سود این‌گونه همکاری‌ها به فرزندانشان می‌رسد، چرا که آنها در محیطی پر از حمایت و محبت رشد می‌کنند.

با این حال، این نوع ابتکارات می‌تواند انتقاداتی را نیز برانگیزد؛ به‌ویژه از این نظر که در عمل ممکن است این روند به تقویت پدیده‌ای منجر شود که تمام بار مسئولیت فرزند را پس از طلاق، تنها بر دوش مادر می‌گذارد.