دیدگاه 8/16

تاکید مجدد گروسی بر سرنوشت نامعلوم ۴۰۰ کیلو اورانیوم: آیا جنگ نزدیک است؟

بیانیه اخیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره موجودی اورانیوم غنی‌شده ایران فراتر از یک واقعیت فنی بودە و میتواند از نتایج راهبردی و سیاسی برخوردار باشد. توانایی فنی، نماد پتانسیل است، اما تبدیل آن به بازدارندگی عملی نیازمند تصمیمات سیاسی و عملیات مهندسی است. این شکاف، محاسبات بازیگران منطقه و فرامنطقه را دستخوش ابهام و نگرانی کرده است. بیانیه ٣٠ مهرماه مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره موجودی قابل‌توجه اورانیوم غنی‌شده جمهوری اسلامی ایران که به‌صورت خلاصه «حدود ۴۰۰

از اقتصادِ انقیاد تا تکنولوژیِ کنترل در عسرت پساانقلابی

شیلان سقزی در ساختار حکومتی ایران در عصر جمهوری اسلامی، تکنولوژی و اقتصاد برای مهار نیروهای اجتماعی به کار گرفته شده‌اند. با پیشرفت سازوکار تکنولوژیک، دولت به‌جای پاسخگویی و شفاف‌سازی، ابزارهای فناورانه را در خدمت سرکوب جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» قرار داده و به‌جای رفع بحران‌های معیشتی، با تصمیمات اقتصادی عامدانه، جامعه را در وضعیت مداومِ فرسایش و انفعال نگه داشته است. این وضعیت نشان می‌دهد که حاکمیت نه‌فقط از اعتراض، بلکه از توانمندی شهروندان نیز واهمه دارد و به‌همین دلیل، توسع

حسن روحانی: خامنه‌ای در مورد برجام دروغ می‌گوید

امیر خنجی سخنان اخیر حسن روحانی را می‌توان نقطه‌عطفی در گفتمان درون‌ساختاری جمهوری اسلامی دانست. او با به‌چالش‌کشیدن روایت رسمی علی خامنه‌ای از برجام، عملاً مشروعیت تصمیم‌گیری در بالاترین سطح قدرت را زیر سؤال برده و کوشیده است مسئولیت بحران‌های کنونی را متوجه شخص خامنەای کند. این موضع‌گیری، بازگشت حساب‌شده روحانی به عرصه سیاست است، تلاشی برای بازتعریف رابطه قدرت، مسئولیت و مشروعیت در ساختار سیاسی ایران پس از خامنه‌ای. حسن روحانی در سخنان اخیر خود، به‌روشنی روایت رسمی علی خامن

ستاد امر به معروف: سپاه فرهنگی خامنه‌ای و میدان نبرد پایداری‌ها با دولت پزشکیان

امیر خنجی در جمهوری اسلامی ایران، ستاد امر به معروف از یک نهاد فرهنگی به بازوی ایدئولوژیک رهبری بدل شده است. روح‌الله مومن‌نسب با طرح «اتاق وضعیت عفاف و حجاب» همین مسیر را در تهران ادامه می‌دهد. این پروژه‌ در ظاهر فرهنگی، اما در عمل امنیتی و سیاسی است. این ستاد اکنون ابزار جریان پایداری برای مهار دولت پزشکیان و حفظ هژمونی رهبری در جامعه محسوب می‌شود. روح‌الله مومن‌نسب، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان تهران، از راه‌اندازی اتاق وضعیت عفاف و حجاب با هدف آنچه کە رصد عم

چرا ادغام لرها در ساختار حکومت به زیانشان تمام شد؟

نصرالله لَشَنی مسیر رهایی لرها نه در اتکاء به مرکز، بلکه در بازسازی از درون است. ایجاد نهادهای مدنی مستقل، شوراهای محلی و شبکه‌های مطالبه‌گر می‌تواند وفاداری سنتی را به سرمایه سیاسی تبدیل کند. احیای حافظه تاریخی، عبور از طایفه‌گرایی و بازتعریف هویت جمعی، شرط تبدیل سکوت به کنش است؛ رهایی از سلطه زمانی آغاز می‌شود که مردم خود را بازتعریف کنند. در تاریخ سیاسی ایران، کمتر اتنیکی به اندازه‌ی لرها در خدمت به دولت‌های مرکزی حضور داشته است. از دوران صفویه تا جمهوری اسلامی ایران، لر

رضا در لباس کوروش، یاسمین در نقش الگوریتم

استوری یاسمین پهلوی بیش از آنکه یادآور شکوه از دست رفتە خیالی و عصر زرینی باشد کە در فانتزی سیاسی پهلوی گرایان جای گرفتە است، بازتاب بحران معنا در سیاست پهلوی‌گراست که تصویر جای اندیشه را می‌گیرد و فانتزی رهبری بر عقلانیت سیاسی سایه می‌افکند. او با بازتولید اسطوره و طرد دیگران، سیاست را از عرصەی گفت‌وگو و برنامه‌ریزی به نمایش شخصی و نوستالژیک اما تهی از افق دموکراتیک فرو می کاهد. استوری اخیر یاسمین پهلوی، تصویری از کوروش را نشان می‌دهد که روی آن نوشته شده است «ایران تو را می

روایت پان‌ترکیسم از ارومیه: گام‌به‌گام تا ساختن یک دیوار برلین

در سال ۱۴۰۴، ارومیە به صحنه‌ تبلور منازعه‌ روایی میان هویت‌های کُردی و تُرکی بدل شد. سه رخدادِ نوروز، بیانیه‌ کانون وکلای آدربایجان شرقی و شعارهای استادیومی، سه سطح از بازنمایی یک سیاست واحد بودند: سیاست ترس و حذف. این فرایند، با حمایت ضمنی حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، سازوکارهای گفت‌وگوی میان‌هویتی را تضعیف و بی‌اعتمادی ساختاری را در بافت اجتماعی ارومیە بازتولید کرد. در سال ۱۴۰۴، ارومیە به یکی از کانون‌های اصلی برخورد روایت‌های هویتی در فضای سرزمینی ایران تبدیل شد و در فاصله‌

پایداری‌ها با نام جدید حزب تمدن نوین اسلامی بازگشتەاند

امیر خنجی اعلام تاسیس حزب تمدن نوین اسلامی را می‌توان تداوم گفتمان ایدئولوژیک جبهه پایداری در قالبی قلمداد کرد که به‌جای نهادسازی پایدار، به بازتولید سرمایه نمادین و بسیج عاطفی جامعه می‌پردازد. این جریان با بهره‌گیری از زبان اخلاق و عدالت، نوعی فاشیسم نرم و اقتدارگرایی گفتاری را بازنمایی می‌کند که در غیاب شفافیت، مشارکت و تحمل تکثر، از درون تهی است. عصر پنج‌شنبه هفدهم مهرماه، نخستین مجمع عمومی حزب تازه‌تأسیس «تمدن نوین اسلامی» با حضور علیرضا پناهیان، یاسر جبرائیلی و حسین صمصا

خامنه‌ای، پیرمردی که دیر فهمید جهان منتظرش نمی‌ماند

امیر خنجی محاسبه سیاسی در جمهوری اسلامی ایران هموارە تابع درکی معکوس از زمان بودە است. آیت‌الله خامنه‌ای هر بار تصمیم گیری را به لحظه‌ای موکول کرده است که نتیجه از پیش روشن بوده است. این رویکرد نه از هوشمندی، بلکه از ناتوانی در تشخیص موقعیت واقعی قدرت ناشی می‌شود. در نهایت، سیاستی که بر تأخیر بنا شود، جز عقب‌نشینی به‌هنگام فروپاشی به‌دنبال ندارد. در سیاست، زمانِ مذاکره گاه مهم‌تر از خود مذاکره است. گفت‌وگویی که دیر آغاز شود، دیگر گفت‌وگو نیست، اعتراف است. نتیجه این اعتراف هم